5. Terreur van een 3 1/2- jarig dametje
Zwanger van nummer vier.Alles gaat enorm goed en ik hou het prima vol. De drie kinderen die er al zijn, hebben de leeftijd van 1, 2, en 3.Tja, we hebben niet stilgezeten hier.
Nu de oudste twee al aardig zelfstandig kunnen functioneren, zie je ook
de consequenties van de opvoeding terug. Vaak ben je trots en denk je dat
het wel goed gaat. Althans, dat andere mensen zich niet al te hard ergeren
aan jouw kinderen.
Maar dan ontpopt de oudste - een meisje van 3 jaar en 6 maanden- zich tot
een ware terreurtornado!! Niets wat je zegt of vraagt is goed. Alles is
strijd, verbaal gebruikt ze echt alles tegen je - ze heeft al vrij goed
door wat ironie is- en bepaalt de hele sfeer in huis. En ik maar denken
dat de zogeheten 'terrible two'erg was... met drie komt het uitgebreidere
vocabulaire erbij en is het hier een dramasoap die zijn weerga niet kent!
De verveelde snoetjes. Boos kijken. Zuchten. Voorbeelden? Waarschijnlijk
kent iedere moeder ze, maar ik zal er toch een geven naar aanleiding van vandaag.
Mijn kleine assepoester ( zo noemen we haar, want zelf vind ze dat ze een
prinses is, maar hoe ze die vlekken en vieze kleding voor elkaar krijgt...
) had weer een bui, het ging over buiten spelen terwijl het goot van de
regen. Na een ernstig gesprek over haar gedrag, bedacht ik me voor de zoveelste
keer dat ik weer de verstandigste moest zijn. Dus hup, belonen. Niet gelijk
ervanuit gaan dat Noor altijd de schuldige met alles is. Ze kwam bij me
zitten en ik vertelde haar dat ik een leuk idee had.
"Weet je wat Noor, als jij nou de komende twee dagen ( het weekend, for
crying out loud!!!) heel lief doet en goed luistert naar papa en mama en
je broertje en zusje, dan gaan wij saampies maandag winkelen. En niet zomaar
winkelen, we gaan allemaal nieuwe kleertjes kopen en dat gaan we in de
grote stad doen. En met lekker uit eten.Dus lekker een Noor-mama-vriendinnetjesdag!"
(U moet weten dat me dit een rib uit mijn lijf gaat kosten. Maar ze heeft echt nieuwe spullen nodig. En de centjes, daar heeft een kind van haar leeftijd nog niets aan. Maar zo vaak krijg ik niet de kans om eens samen wat te doen, want je wilt de andere twee ook niet laten vallen.)Vol verwachting keek ik haar aan.
"Ik wil het nu." "Nee, Noor, dat gaat niet, en bovendien wil ik wel dat je eerst eens laat zien dat je ook lief kan doen. Want mama wordt een beetje verdrietig als je zo lelijk tegen iedereen doet. Dus als jij nou laat zien dat je lief kunt zijn tegen iedereen,dan gaan wij maandag wat leuks doen!" "IK WIL HET NU EN IK VIND HET NU NIET LEUK IK VIND JOU STOUT EN STOM EN... EN...EN..."afijn, zo ging dat door.
Daar word ik nou zo moedeloos van. Alles moet nu, op haar manier en iedereen is stom en stout.En het is bij voorbaat al niet leuk. ( bedankt, vriendinnetjes... ) Ik weet dat het erbij hoort. Ik weet dat twee dagen lang zijn om van haar te vragen, maar ze kan het wel. Dan is het verhaal kort: dan krijg je geen nieuwe kleding. Maar dan begint het hele riedeltje natuurlijk opnieuw. Daarna ( DAARNA!!!)doet ze wel enorm haar best, maar het vreet zoveel energie om je dan over zo'n reactie heen te zetten, want voor mij is de lol er al vanaf. Iedere keer, met alles wat je doet is het hetzelfde liedje. Want klinkt ze verwend, he? Dat is ze dus niet. Haar broer en zus zijn weer heel anders. Ze is verbaal heel sterk ( jaja, moederschap is dus wel een lachhuilspiegel en je krijgt alles dubbel zo hard terug) en regelmatig sta ik zelf met mijn mond vol tanden.Ik hoop tenminste dat het ergens herkenbaar is voor andere moeders, want anders hebben we hier een monster gecreeerd die alles en iedereen terroriseert!!!
Ze mag begin januari met 3 jaar en 8 maanden naar de basisschool, want
daar is ze echt aan toe. Dus het is hier nog een maand of twee 'afzien'
( wat klinkt dat erg) en geduld blijven hebben.Want ze gaat nu twee ochtendjes
voor een paar uur naar de peuterspeelzaal en dat is niet meer voldoende
voor onze kleine Dracula. Wij werken vanuit huis, dus het is hier 24/ 7
door met zijn vijven. En als de sfeer dan niet goed is, dan zijn het hele,
hele lange dagen, waarin iedereen in de bui van Noor meegezogen wordt.
Want het is onbewust makkelijker om je te laten verleiden door de negatieve
geluiden dan door de positieve.
Soms is mijn moeder getuige van zo'n bui. Zielig vraag ik dan: "Was ik
ook zo?"in de hoop een ontkenning te krijgen. Maar nee, ik kon er vroeger
ook wat van, al spant mijn oudste wel de kroon. Mijn overigens lieve moeder
vergeet en passant dat zij een van degene is die mijn dochter WEL schandalig
verwend en daarom ook debet is aan de legendarige uitspraak van mijn oudste:
"Als ik het niet van jou krijg, dan ga ik wel naar oma en dan krijg ik
het wel!" Bedankt, lief moessie...."Je moet haar harder aanpakken", zegt
mijn moeder dan afkeurend en met een straffe blik. O ja, die kan ik er
ook nog wel bijhebben, alsof je ego al niet genoeg verschrompelt kan worden
door je eigen kinderen.Hebben mijn moeder en mijn oudste kind soms een
pact gesloten?Hmpf.
Uit dit verhaal kunnen natuurlijk een heleboel conclusies getrokken worden. Dat wij het niet goed doen (natuurlijk niet!), dat ik ook mijn moeder op kan gaan voeden ( doe ik ook al!), dat een pedagogische tik soms wel zin heeft ( tja, soms wel, maar ik heb er altijd zoveel spijt van), dat dit, dat dat, dat zus en zo. Ik zit gewoon nu in zak en as en dat op de vrijdagavond. (Je weet wel, dat was vroeger zo'n avond waar je uitging met vriendinnen... ) Bij zo'n bui van Noor besteden we nog meer aandacht aan de jongste twee omdat zij wel dan heel lief zijn, want we willen niet dat het "ongewenste" gedrag overslaat. Maar ik hou mijn hart vast. Eigenlijk hoop ik dat ik hier niet alleen in sta. Ik zeg wel eens gekscherend dat als er drie van de vier zich wel gedragen zoals wij het graag zouden willen, dat we niet slecht scoren, maar leuk is het niet om zo de dagen door te komen. Heeft er iemand nog een hart over om onder mijn riem te steken? Want de mijne ligt al helemaal bij mijn kinderen, hoor.
Groet, Dees
5.1. Negatief gedrag negeren!
Negeren! Het klinkt afgezaagd, maar werkt altijd.Ik heb zelf drie kinderen en wil ik deze spijt laten betuigen, dan is negeren echt voldoende . Je moet dan ook niets meer zeggen. Dus ook niet: "ik praat niet tegen je , omdat je niet lief bent." Nee, helemaal niets. En haar ook niet aankijken. Loopt het de spuigaten uit, dan brengt ze maar een uurtje op haar kamer door (maar niets erbij zeggen). Kijken wie de langste adem heeft!
Ze zal zich buitengesloten voelen. Wanneer ze merkt dat haar negatief gedrag geen aandacht meer trekt , dan zal ze dit keren in positieve.
Danielle
5.2. Re: 3 1/2 jaar
Dees, kom op meid, houd moed. Dat meidje van jullie krijgt een eigen karakter en een eigen wil en zoekt de grenzen. Ze is bijna zover dat ze naar school mag. En ze wil graag meer uitdaging. En ik denk dat je een peuter nog niet kan voorhouden dat als ze twee dagen lief is, nieuwe kleren krijgt. Een iets groter kind snapt dat wel. Waarschijnlijk is je dochter erg actief en is het een goed idee om veel met haar buiten te zijn, te bewegen, te fietsen, naar de geitjes te gaan, te helpen met huishouden en boodschappen. Een mooie tijdsbesteding : met oma op stap. Houd de moed erin en houd het maar luchtig ;-)Miep
5.3. aan Miep en Danielle
Hallo dames,
Ik kan gelukkig wel melden dat het vandaag maandag is, en dat onze dochter
zich 2 dagen van haar aller- allerbeste kant heeft laten zien, dus wij
gaan straks lekker samen de hort op. En ze heeft het echt verdiend, dus
we gaan er een feestje van maken.
Ze is inderdaad erg actief, dus vaak is ze al vroeg lekker buiten in de
tuin aan het ravotten. Ze krijgt meer dan voldoende lichaamsbeweging (
de tuin is gelukkig erg groot!), ik denk dat het verbale aspect de meeste
energie vreet...
Danielle, een uur op haar kamer, is dat voor een 3 1/2 jarige niet erg
lang? Af en toe moet ze er wel zitten, hoor, maar aangezien haar jongere
zusje nog regelmatig slaapt, heb ik geen zin om haar te storen in haar
slapie. Maar ja, het is er inderdaad even doorheen bijten, en ik ben allang
blij dat ze echt gewerkt heeft voor dit uitje, want ze kan het dus wel!
Nu maar hopen dat ik niet de verwachting heb gewekt dat ze iedere keer
een nieuwe collectie kleding krijgt als ze haar best doet, hahaha!Anders
ga ik echt failliet...
Groet, Dees
5.4. Aaahh gelukkig ik ben niet alleen...
Hoi Dees,
Gelukkig zeg...ik ben niet de enige die een klein monstertje op de wereld
heeft gezet;)
Ik heb zelf 3 meiden in de leeftijd van 6-4 en 3 jaar en mijn middelste
kan er ook wat van ( ik wil je niet laten schrikken maar sinds ze naar
de basisschool gaat is ze erger geworden al omschrijft de juf haar als
een engeltje)
Bij ons heeft zij vooral de avondmaaltijd in de hand door
te treiteren en niet te eten en ook verbaal is ze erg sterk maar gelukkig
is ze ook vaak heel erg lief en kan ik ontzettend om en met haar lachen.
Tips heb ik niet voor je al probeer ik het momenteel met negeren zoals
Danielle hier ook schrijft....al vind ik dat erg moeilijk omdat er natuurlijk
nog meer kinderen rond lopen.
Gisteravond was mijn dieptepunt na weer een aanvaring en heb nadat de meiden
naar bed waren even een heerlijk potje zitten janken.
Nu weet je het dus....je bent niet de enige...... Blijf sterk en ...... tja verder weet ik het ook even niet hahaha. Heel veel sterkte
Lilian
U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.
Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.