Groot Gezin
Gezin en geloof
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

1. Hoe houd je kinderen geboeid tijdens een kerkdienst

Goedenavond allemaal,

Onze dochter mag over een tijd mee naar de grote zaal (5 jaar). Hoe kan ik er voor zorgen dat ze meeluistert en het volhoudt om stil te zitten tijdens de dienst? Wat zijn jullie ervaringen en tips en trucs?

Liefs, Yvonne (apostolisch)

1.1. Kinderen tijdens de kerkdienst

Hallo,

Als eerste vind ik het wel erg jong hoor, al de hele dienst bij de ouders. Maar je kunt ze mischien een klein boekje meegeven of een notitieblokje met een potloodje. Probeer niet teveel zorgen te maken over dat ze stil moeten zitten, dat kunnen ze niet op die leeftijd. Ook meeluisteren is te moeilijk, dat begrijpen ze nog niet. Daarom is dat wel jammer dat ze al zo jong mee gaan naar de volwassen dienst. Is daar geen andere oplossing voor dan?

vr groeten Anne (hervormd)

1.2. Mee naar de kerk

Hallo Yvonne.

Je dochter mag mee naar de grote zaal, bij de dienst zijn, ik begrijp uit je reactie dat het niet zo gewoon is bij jullie, dat je er ook over twijfelt. Ik kan je een hart onder de riem steken. Ik ben als kindje al meegenomen naar de kerk en ik weet nog precies hoe die ontwikkeling bij mijzelf ging. Ieder kind ging mee en er werden heel veel moeilijke woorden gebruikt. Maar spelender wijs leer je snel. Ik zat ook niet altijd stil, maar dat hoefde ook niet. En ik weet nog hoe trots ik was, dat ik zomaar een stuk kon begrijpen van wat de ds zei. Toen was ik al wel wat ouder natuurlijk, maar dat maakte mij niet uit.

Wij hebben zelf 8 kinderen 5 schoonkinderen 5 kleinkinderen. En allemaal gaan we elke zondag 2 keer naar de kerk. Niemand zit daar mee, integendeel. De gewoonte is, als je 4 bent ga je 'smorgens mee, als je 6 bent mag je al twee keer mee. Een gewone gereformeerde kerkdienst, waar alle kinderen bij zitten. We hebben een kinderoppas, maar daar zitten de echte kleintjes in en kindertjes die wat meer moeite hebben, en te veel energie.. Maar meestal gaan de kinderen met 5 wel mee.

Eigenlijk maakt niemand er een probleem van, hoewel we wel kijken naar hoe de kinderen het hebben in de kerkdienst. Ze krijgen bijvoorbeeld een door de moeders van te voren gemaakt blaadje met de preek in kindertaal en wat plaatjes erbij. De dominee spreekt kinderen ook aan en de psalm die de kinderen hebben geleerd die week wordt in de dienst gezongen. Met feestdagen zijn er wat extra dingen.

Onze ervaring is, dat het prima gaat. Zeker als iedereen om je heen wel rekening houdt met dat een kind wel eens draait of onder de bank duikt oid. Het is trouwens helemaal niet zo erg dat een kind leert stil zitten en luisteren in deze tijd (gebrek aan concentratie) Je kunt je kind thuis ook voorbereiden op wat er in de kerk gebeurt en waarom dat zo is. Zo leren ze al jong.

Het belangrijkste voor ons is dat de Here God ons elke zondag bij Hem roept. Dat geldt voor de hele gemeente inclusief de kinderen, die horen er ook gewoon bij! (hoera) Dat was in het Oude Testament al zo, het heeft oude papieren. bijv deut 29;11 daar staan de kinderen ook al vermeld.

Ik zou dus zeggen, goed joh!
Elizabeth.

1.3. Kinderen naar de kerk

Hallo Yvonne,

Je vraagt hoe je haar mee kunt laten luisteren en stilhouden. Ik denk dat je niet alles tegelijk kunt, begin maar eens met het stilhouden. En de eerste keer zal dat nog niet perfect lukken. Stoor je niet aan omstanders, als het goed is denken zij: o wat leuk, zo'n kleine meid. En als ze anders denken is dat hun eigen schuld.

Succes ermee! Tineke

1.4. Kinderen naar de kerk.

Tja, kinderen in de kerk. Mijn kind is nogal druk en wat zullen de mensen er van zeggen? Hoe hou ik mijn kind "bij de les", zodat het niet storend is voor anderen? Veel ouders krijgen het al warm van te voren.

Mijn jongste dochter is ook zo'n beweeglijk geval, het liefst zou ze tijdens het zingen meehuppelen. Mijn vrouw had het daar een keer over met iemand die ook naar onze kerk gaat, dat ze het wel vervelend vindt voor de wat oudere mensen. Zegt die vrouw, "Toen jullie kind gedoopt werd heeft iedereen ja gezegd tegen de doopbelofte voor de gemeente, nu zien ze het kind wat gedoopt is in hun midden opgroeien." Ze sloeg de spijker op de kop. Ik maak me daar nu niet druk meer om.

Tijdens de preek zijn de kinderen naar de kindernevendienst en werken volgens een project. Dat project wordt, voordat ze weggaan, ingeleid door de predikant(e) en ze krijgen per groep een lichtje mee, dat aangestoken wordt aan de Paaskaars. Als ze terugkomen komt de predikant(e) nog even terug op wat ze gedaan hebben.

Herbert

1.5. Kinderen naar de kerk

Bij ons is gewoon een zondagsschool aanwezig waar al de kinderen tot 12 jaar hun eigen dienst hebben. Een babyopvang voor de allerkleinsten, een creche van 2 tot 4 jaar enz enz enz. Er is zat leiding die om de zoveel weken rouleert.

Ik vind het daarom raar te horen dat kinderen in de dienst moeten blijven zitten. Dat gebeurt bij ons dus vanaf 12 jaar. Voor die tijd krijgen ze in hun eigen zondagsschool hun eigen bijbelverhaal, een werkje en zingen liedjes. Maar misschien scheelt dit wel per provincie? Wij wonen in Noord-Brabant en onze kerk heeft zo'n 350 leden.

Mirjam

1.6. Kinderen naar de kerk

Toen onze kinderen klein waren namens ze altijd een paar boekjes mee van de goudvis serie over Job, Abraham etc. of een ander boekje met bijbelse verhalen. Ook mochten ze een knuffel meenemen. Ze waren op die manier stil en zijn zo van lieverlee gewend aan de kerkgang en mensen die zich eraan ergeren hou je altijd. Mijn reactie daarop was altijd dat Jezus zegt: laat de kinderen tot mij komen. Oftewel de kinderen zijn de kerkgangers van de toekomst.

Veel succes en gewoon proberen en de ene keer gaat het beter dan de andere keer. Wij zitten meestal om en om, zodat ze niet kunnen "klieren". Bij ons was en is er geen kinder-nevendienst in de RK kerk en dus gingen ze gewoon mee met 5 of 6 jaar en werd het voor hen normaal stil zijn in de kerk. Van te voren thuis uitleggen wat er gebeurt wil ook weleens helpen.

Henriette

1.7. Kinderen aparte dienst

Beste collega-moeders,

Fijn te lezen dat er zoveel enthousiaste moeders zijn die het geloof op hun kinderen willen overbrengen. Ook ik tracht dit te doen.

Nu is het zo dat onze kerk (evangelisch) sinds kort heeft ingesteld dat kinderen direct naar de kinderdienst moeten gaan en niet meer in de grote zaal aanwezig mogen zijn; ook niet in het begin.

Ik weet het niet, ik heb er sterk mijn twijfels over of het goed is als mijn kinderen moeten wachten tot ze 13 zijn om de dienst te mogen meemaken.

Wat is jullie mening? Hoe gaan jullie om met kinderen op zondag? Graag reacties!

Visje

1.8. Tekenen!

Onze zoon van 10 heeft ADHD, wat het erg ingewikkeld maakte om hem mee te nemen naar de kerk. De kinderen gaan alleen tijdens de preek naar het "eigen verhaal" (wat hij niet wil) en zitten de rest van de dienst gewoon in de kerk. Zoonlief kan echt met geen mogelijkheid zo lang stil zitten of zich concentreren. De opmerkingen waren dan ook niet van de lucht. Maar ook hij is in deze kerk gedoopt, ook tegen hem heeft de gemeente "ja" gezegd.

We hebben nu een tussenvorm gevonden, die ons erg goed bevalt. Ten eerste hoeft hij niet meer elke week mee, dat leverde teveel spanning op. De negatieve reacties ontgingen ook hem niet en hij werd erg angstig bij het idee naar de kerk te moeten. En ten tweede mag hij pennen en een tekenboek meenemen en achterstevoren op zijn knieën voor de stoel zitten tekenen. En gaat het ècht niet, dan mag hij zijn gameboy (zonder geluid).

Het gaat nu prima, dat sommige kerkgenoten nu weer hun wenkbrauwen fronsen bij het zien van een tekenend jongetje is verder hun probleem. Verdraagzaamheid is een belangrijke christelijke deugd. Overigens moet ik wel zeggen dat het mijzelf erg hard is gevallen hoe mede-kerkgenoten oordeelden over onze zoon. Het gaat om een progressieve, hoog opgeleide gemeente. De meesten weten dat hij ADHD heeft en wat dat is.

Toch was het commentaar niet van de lucht. Ik merk de laatste tijd dat ik de boosheid daarover nog lang niet kwijt ben en betrap me er op dat ik minder vaak ga. Zijn er anderen die daar ook ervaring mee hebben? Dat hoor ik graag!

Marja

1.9. Gewoon mee

Leuk dat je er over nadenkt of en hoe ze mee gaan. Bij ons in de kerk (gereformeerd vrijgemaakt) is geen aparte dienst voor de kleintjes. In ons gezin gaan de kinderen vanaf 4 jaar in principe 1x mee en daarvoor naar de creche. Mijn op een na jongste dochter (nu 5 jaar) wilde al mee toen ze drie was. Ik heb er geen drama van gemaakt en haar gewoon meegenomen en voor de preek begon naar de creche gebracht. Zij blij, wij blij.

Ik probeer ze te leren om niet te praten tijdens de preek, ik wil er ook wel wat van meemaken. Wiebelen doen ze toch. Onze ervaring is dat ze, als ze regelmatig meegaan, ook vaak weten wat er komt. Als ze wat groter worden kunnen ze ook meelezen en zingen en dan wordt het steeds leuker. (Voor sommige kids blijft het altijd wat minder leuk) Hoe eerder je begint hoe sneller en makkelijker ze eraan gewend raken.

groetjes Anja

1.10. Pleegkind mee naar de kerk

Het is hier normaal dat je zondags gewoon gaat en wel twee keer omdat God je roept en je de gelegenheid geef. Eerst naar de crêche en dan met een jaar of 3a4 gewoon mee. Pleegkinderen die hier tijdelijk geplaatst worden -welke leeftijd ook- gaan ook gewoon mee. Zij willen al helemaal geen uitzondering zijn. Ieder mens moet uiteindelijk 'zelf' een keuze maken voor God. Ook pleegkinderen en mee naar de kerk is een van de beste keuzes van (pleeg)ouders.

En dat stil zitten, och zoek eerst een plaatsje achteraan in de kerk dan word je er zelf ook niet zo warm van. Oefening baart kunst. Pen en papier mee, worden ze wat groter laat ze dan hun moeilijke worden opschrijven en leg dat thuis dan ook uit. Lekker tegen je aanhangen is ook een geweldige mogelijkheid. Zolang zit je zelf anders nooit stil met een kind. Zelf houden ze wel in de gaten wie nu aan de beurt is, met 6 kids moet je wel rouleren. De kleinsten bij pa en ma in de buurt en de rest wisseld.

Maak je hier niet druk over het stil zitten is tijdelijk probleem. Laat dit geen reden zijn om thuis teblijven.

Groeten van Yes.

1.11. Tekenen!

Ik heb enorm gelachen om het verhaal van de ouders met hun zoon, die ADHD heeft. Fantastisch hoor, dat de oplossing is bedacht om hem mee te nemen naar de kerk. Maar dan wel 1 keer in de twee weken. Hij mag dan zijn boekje meenemen met potloden e.d. en omgekeerd op de stoel,al zittend op de grond tekenend op het zitvlak van de stoel. Wat een mooie oplossing! En die gameboy, zonder geluid! Geweldig!

Nou ik vind het enorm inventief. Er mag dan wel niet veel begrip zijn in die kerk voor deze situatie. Ik begrijp overigens de dominee van deze kerkgemeenschap dan ook niet. Hij kan toch aandacht besteden aan het thema ADHD. Op die manier kan hij het de gemeente e.e.a. hierover duidelijk maken, opdat er meer begrip ontstaat. De meeste mensen zijn zo onwetend en van de dominee nemen ze het wel aan. Misschien toch eens met de dominee over spreken?

Lukt het bespreekbaar maken niet in die kerkgemeenschap? Nou dan is het misschien voor deze mensen tijd om contact op te nemen met een andere kerkgemeenschap Een kerkgemeenschap, waar liefde, verdraagzaamheid, invoelen/inleven emotionele intelligentie hoog staat aangeschreven.

Mijn complimenten en de groeten van Anna B.

1.12. Mee naar de kerk

Ook onze 6 kinderen in de leeftijd van 18 tot en met bijna 3 jaar gaan mee naar de kerk, wij gaan naar de Evangelische Cama Gemeente De Bron in Lelystad, en zijn maar een kleine gemeente zo een 30 mensen inclusief kinderen. Alle kinderen die er zijn blijven in de zangdienst aanwezig en gaan pas net voordat onze voorganger begint met de preek naar de creche of de zondagschoolgroep.

De creche kinderen in de leeftijd van 2 tot 6 jaar zijn nu bezig met het onderwerp Noach. En we zijn al begonnen met het kerstliedje leren dat ze in de gezinsdienst gaan zingen. In deze dienst blijven alle kinderen in de dienst. Jezus zegt ook in Zijn Woord "Laat de kinderen tot mij komen en verhinder hen niet". Ik vind het dan ook niet juist dat de kinderen meteen bij binnenkomst naar hun eigen ruimte moeten zoals dat gebeurt bij jou in de kerk Visje. Misschien is het iets om over te praten eens met jullie voorganger? Suc6 hiermee.

Ik wens een ieder Gods Zegen toe bij de opvoeding van jullie kinderen.
Jansje.

1.13. Zo doe ik het

Hallo allemaal

Mijn zoontje wordt volgende maand 4 en ik doe het als volgt.

Bij de ochtenddienst is er vaak kinderkerk en anders gaat hij naar de oppas (met zijn zusje). Wil hij dat niet, wat ook nog wel eens gebeurt, dan heb ik een koffer bij me met tekenspullen en boekjes. En dan gaat hij tekenen of lezen. Die koffer is alleen bedoeld voor in de kerk, dus niet voor thuis. Zo houd ik het leuk en spannend voor hem.

Een keer per twee maanden mag hij een boekje of een kleurboekje bij de action of de zeeman uitkiezen voor in die koffer. Het is hier echt een hit in huis. Wij gaan zelf naar een evangelie gemeente toe.

Misschien kan je er wat mee, succes.

Groetjes Didi

1.14. De kerk juist voor kinderen

Ik vind het eigenlijk zo dat kinderen heel belangrijk zijn in de kerk, ze moeten daar ook een eigen plaats hebben en gezien worden door heel de gemeente. Bij ons is er creche voor de allerkleinste en ook voor de kinderen van 2-4 jaar. Vanaf 4 jaar gaan ze mee naar de dienst waar we met elkaar zingen en de dienst beginnen. Na een half uurtje gaan ze naar hun eigen groepen in de zondagsschool een eigen programma volgen.

Naast het bijbelverhaal proberen wij creatief met de kinderen bezig te gaan en hopen dat er zo juist in de kerk ook vriendschappen ontstaan. 1 keer in de maand is er een speciale kinderdienst in de eigen kinderruimte en gaan de kinderen direct naar hun eigen ruimte waar we eerst een half uur creatief bezig zijn. Daarna gaan we zingen, bidden en luisteren naar een verhaal in de vorm van een toneelstuk of poppenkast, tekenverhaal of wat je maar kunt bedenken.

Ik weet niet beter of de kinderen gaan graag mee en komen de problemen pas als ze puber zijn. De kerk van vandaag moet zich qua stijl en aanpak ook meer gaan richten op jongeren, anders wordt het te saai en zie je dat jongeren vaak een periode afhaken.

En ik bedoel met aanpassen zeker niet dat ze de bijbel anders moeten uitleggen want het is zoals het er staat. Alleen de manier waarop je de dingen brengt moet actueel zijn.

Clazina (pleeg)moeder van 7 kids van 4 tot 16 jaar.

1.15. Leuk

Ik ben erg blij dat de kinderen (zes stuks) gewoon mee kunnen naar de dienst. Het begin maken ze dan mee, de stilte, de gebeden en de liederen, daar wennen ze wel een beetje aan. Het is heel bijzonder in deze wereld dat je ook even stil bent. (als dat lukt, zo niet, nou ja, dan maar niet.) Daarna gaan ze met een lichtje aangestoken aan de Paaskaars naar de kindernevendienst waar ze hetzelfde bijbelverhaal horen als in de kerk. Daar bidden ze ook met de kinderen en zingen een liedje en er wordt iets gemaakt of een spelletje gedaan. Ze vinden het heel leuk.

De oudsten gaan een keer per maand naar de tienernevendienst waar ook hetzelfde verhaal gelezen wordt, maar dan wordt er nog gepraat of zo met ze. De andere zondagen gaan ze mee naar de kerk.

Syvie

1.16. Voor Marja

Hallo, wat goed dat je je zoon toch gewoon blijft meenemen. Onze zoon van 5, hetzelfde verhaal. Maar we nemen hem toch gewoon mee met knuffel of schrijfboekje. Je moet bij een kind de lat niet hoger leggen dan het op kan brengen. In mijn ogen doet ie het goed. En wat anderen zeggen, ach, na de dienst kan mijn zoon veel navertellen, spontaan. Zouden degene die commentaar hebben dat ook kunnen?

gr. Albertine


1.17. Ons probleem met reformatorisch onderwijs

Wij wonen sinds 4,5 jaarin een klein dorp en hebben toch de luxe van 2 basisscholen. De ene is reformatorisch, de ander openbaar. Daar wij door veel mensen op weg geholpen zijn in het dorp die actief in de kerk zijn, stonden wij als atheisten wel open voor een basisschool waar ze kennis zouden maken met het geloof zoals dat hier beleefd wordt. Het zag en ziet er allemaal keurig netjes uit, de meesters en juffen zijn enorm lief en er valt goed te praten over twijfels of hoe wij soms verhalen uit moeten leggen zoals dat graag door de school gezien wordt. Per slot van rekening hebben we er voor getekend, he!

Maar langzamerhand kwamen we onszelf tegen. Het onderwijs is tot nu toe goed, de structuur doet tot nu toe onze oudste dochter goed, maar je merkt toch de behoudendheid van de moeders om kinderen bij ons te laten spelen. De discussie met een 4-jarige of Jezus al dan niet is opgestaan. Elke vezel in je lichaam die in opstand komt. We zien onze dochter veranderen van een springerig, dansend en zingend meisje in een vermoeid,ingetogen en met zoveel verwarrende indrukken tobbend kind, die haar ei niet meer kwijt kan. Tel daarbij op dat de psalmen die ze zingt en de dood van een vriendin van ons (die keihard veroordeeld werd door ouders van de school, van "wees blij voor haar want ze ontmoet de Heere Jezus!", tot "dat gebeurt er met mensen die in zonde leven"), en dat maakte dat met name mijn vriend het er helemaal mee gehad heeft en ik ook met al mijn twijfels het gesprek ben aangegaan met de openbare school.

Nu blijft er in zo'n klein dorp niets onopgemerkt. Onze beste vrienden (van de kerk) weten het, en vinden het jammer, maar steunen ons wel. Tot ik vandaag voor het schoolplein aankwam en merkte dat het stil viel. Zo'n subtiele stilte, zoals natuurlijk alleen vrouwen kunnen, en zelfs mijn vriendinnen ontweken mijn blik. kortom: het nieuws is uitgelekt en opeens ben je de paria van het schoolplein. En natuurlijk werkt het zo dat ook mensen die je als vrienden beschouwd, dan ook EVEN de kant van de kerk kiezen.

Maar dankzij die actie is al mijn twijfel weggenomen. Ik ben linea rectsa doorgereden naar de openbare school om de definitieve overschrijving te regelen.

Waar ik tegen te hoop loop, is dat we met het personeel dit alles heel goed kunnen bespreken. Er zijn fundamentele verschillen en ondanks dat we dit van elkaar weten, blijven we met respect voor elkaar lekker lijnrecht tegenover elkaar staan en proberen we juist daarom nader tot elkaar te komen. En ik had er graag een steentje aan bijgedragen om vooroordelen weg te nemen, maar ik kan er niet bij dat kinderen aangeleerd wordt een rok te dragen, anders kom je in de hel. Door nota bene kinderen! Ik kan er niet bij met mijn verstand dat kritisch nadenken te moeilijk is voor woorden, want stel je voor dat het niet zo in de Bijbel staat. Ik kan er niet bij dat mijn vrouwelijke omgeving treurt om de beslissing de SGP vrouwen bestuursfuncties toe te moeten laten wijzen, met een lachertje af te doen, want dat beslist toch de man des huizes en wij blijven achter het fornuis staan! En vooral dat ik als paria aangekeken ga worden, want ik onthoud mijn kinderen een verrijking van het leven.

Hoe meer ik erin zit, hoe meer ik ervan weet en leer, hoe enger ik de levenswijze vind worden. Ik begrijp niet dat mensen zo het leven wat gegeven is door God (zoals zij dat zien) zo willen beleven. Zo eng, zo nauw, zo met vooroordelen terwijl ze nog nooit iets beleeft hebben of weten waar ze het over hebben. Mijn insziens kan welke God, Jahwe of Allah nooit een geloof bedoeld hebben.

En ik neem het de school niet kwalijk, zij hebben echt hun best gedaan, wij ook, dus het is iets tussen de school en ons. Zoals de direkteur als beschreef, is het de kwestie van de splinter in het oog van degene die veroordeelt, met een eigen balk voor het hoofd. Wij stonden ervoor open, maar vechten tegen de bierkaai, zie ik niet zitten. Dat ga ik mijn kinderen niet aandoen. Dit heeft niets meer met geloof te maken. Dit is folklore, met eigen ingevoerde gebruiken en fijn iemand de grond intrappen die het probeert, terwijl je zelf het lef niet hebt om af te wijken van het stramien- want stel je voor dat de preek op zondag per abuis over jou gaat!

En een ieder die hier op in wil gaan: graag! Want ik begrijp serieus niet dat er mensen zijn die een televisie als zondig beschouwen, maar dus wel internet en een compi hebben. Dat is meten met 2 maten- als het jezelf goed uitkomt. Zo, dat zijn mijn overwegingen om de keuze te rechtvaardigen, dank voor het lezen!

Groet, Dees

1.18. Voor Dees en alle anderen

Wat mij direct opvalt is dat de reacties uit verschillende christelijke hoeken komen. Iedere kerk (Katholiek, Evangelisch, Vrijgemaakt, Reformatorisch, Hervormd enz.)vheeft haar manier van omgaan met kinderen. De oppasdienst is bijna overal aanwezig, maar een nevendienst voor kinderen (4-12 jaar) is niet overal standaard. De manier hoe de ouder(s)/verzorger(s) en de gemeenteleden omgaan met kinderen in de eredienst is heel bepalend.

Over het algemeen zijn veel gemeenteleden wel bereid enig gewiebel te tolereren, mits het de spuigaten niet uitloopt. Een plaats in de kerk zoeken waar je zelf redelijk "veilig" zit met je gezin kan helpen om minder storend te zijn voor anderen, maar ook vooral voor jezelf. Het helpt mij om boven (balkon) te zitten met mijn 3 kinderen. Want daar hebben de minste mensen last van het gewiebel en het gekleur. Daardoor zit ik ook veel meer op mijn gemak. In elke kerk is wel een plekje te vinden. Bij ons gaan ook kleurtjes en blaadjes mee of een boekje. Werkt prima. Onze kinderen zijn de toekomst van de kerk! Het is belangrijk dat zij op een plezierige manier de kerkgang meekrijgen. Als wij gaan stressen (stil zitten, niet wiebelen, ophouden...) wordt dat voor onze kinderen en voor onszelf er niet plezieriger op. Ik heb geen speciale koffer, maar vind dat een heel leuk idee... dus wie weet hebben wij die straks ook!

Dan de "noodkreet" van Dees. Van dit soort berichten word ik altijd een beetje verdrietig en krijg ik last van plaatsvervangende schaamte. Ook al ben ik niet reformatorisch. Wij allen zijn christenen. Met een opdracht op het evangelie door te geven en voor te leven. Wij zijn niet op de aarde "gezet" om over anderen te oordelen, laat staan hen te veroordelen. En helaas is dat wat door mensen heel erg vaak wordt gedaan. Ook door christenen. En ook het meten met 2 maten is christenen niet vreemd. Eigenlijk zijn christenen ook gewoon maar mensen met hun menselijke fouten. En nee, Dees, ik kan de manier van doen niet rechtvaardigen. En dat maakt het lastig. Enerzijds heb ik respect voor mensen die zich houden aan een reformatorische levenswijze. Anderzijds zet ik natuurlijk ook mijn vraagtekens bij bepaalde keuzes die gemaakt worden.

Maar dan bedenk ik mij maar dat het niet aan mij is. Jezus had een "voorkeur" voor mensen die anders waren. Tollenaars, hoeren, zieken, ongelovigen, kinderen enz. kregen Zijn aandacht. Kortgezegd. Jezus stierf voor alle mensen. En Zijn sterven is geen vrijbrief om er maar op los te leven, maar geeft ieder mens (arm, rijk, gelovig of niet, dik, dun, ADHD, enz) de gelegenheid om Hem te volgen. Uiteindelijk spreekt God een rechtvaardig oordeel uit over ons.Dat oordelen is niet aan ons. Als jouw kinderen zich geborgen en veilig voelen op de openbare school, dan is dat goed. Het is een hele belangrijke periode in hun leven, dus je hebt een goede beslissing genomen. Al hoop ik dat jullie en jullie kinderen iets van Gods liefde meekrijgen. Probeer ook de vrienden van school niet te veroordelen. Praat met ze en wees de minste. Al is dat makkelijker gezegd, dan gedaan. Maar ruzie, kwaadheid, wrok... het kost alleen maar negatieve energie en je hebt er niets aan.

Ik wens jullie allemaal Gods zegen toe.

Een hartelijke groet, Teuna

1.19. Het woord van Jesus

Ja goed idee, zeker als je zo alleen laat met die priesters die nooit hun lusten hebben kunnen uiten. En die zondaars worden er niet eens voor gestraft ook, stelletje huichelaars! Nooit dat ik mijn kinderen alleen in de kerk achterlaat het is het huis van de duivel geworden, I.P.V het huis van god of zullen we zeggen Gold Oil & Drugs.


1.20. Kinderkerstdienst Dordrecht

Op 25 december om 10.30 uur begint de gezins-kerstdienst in de Kerk van de Nazarener te Dordrecht. Dat is een soort kerk tussen protestants en evangelisch in. In de dienst voeren een aantal kinderen een korte musical op. Verder veel zingen en gezellig koffiedrinken na de dienst.

Van harte welkom!
Talmaweg 121, Dordrecht.

Els

1.21. ADHD en de kerk

Oh moeders, wat ben ik blij met dit topic!!! Wij hebben te maken met twee kinderen die een kerkdienst uitzitten heel lastig vinden. En dat terwijl wij dus Kindernevendienst hebben (kinderen gaan naar hun eigen verwerking tijdens de bijbellezing en preek, en komen dan weer terug). Een van die twee is ook nog eens hoogintelligent en voelt zich niet thuis bij de verwerking met zijn leeftijdsgenoten. Aangespoord door het verhaal van de moeder met kind met ADHD (1.8) en de reactie daarop (1.11), denk ik toch dat ik het ga aankaarten bij de dominee, ik had daar namelijk van een paar van onze gemeenteleden ook al een opmerking in die richting over gekregen, maar om het dan ook echt te doen.....

Ouders, geweldig bedankt voor het delen van jullie verhalen, want kinderen zijn voor mijn gevoel ONTZETTEND BELANGRIJK in de Kerk!!!!

Cynthia

1.22. Kinderen in de kerk

Mijn dochters zijn nu 8 en 10 en nemen al 4? jaar hetzelfde dagboek mee dat inmiddels vol tekeningen en verhaaltjes met "vandaag gingen we naar de kerk" staat. In het begin gaat het er om dat ze het ritueel meekrijgen, leren wat het is, kerk. Nu kunnen ze al tekenend destebeter luisteren. En gaat het boekje dicht als er gebeden of gezongen wordt. De kerkdienst is een bekend ritueel geworden. En ik moet af en toe mijn tranen bedwingen als ze hard staan mee te zingen.

Mark

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Hoe houd je kinderen geboeid tijdens een kerkdienst

  1. Kinderen tijdens de kerkdienst
  2. Mee naar de kerk
  3. Kinderen naar de kerk
  4. Kinderen naar de kerk.
  5. Kinderen naar de kerk
  6. Kinderen naar de kerk
  7. Kinderen aparte dienst
  8. Tekenen!
  9. Gewoon mee
  10. Pleegkind mee naar de kerk
  11. Tekenen!
  12. Mee naar de kerk
  13. Zo doe ik het
  14. De kerk juist voor kinderen
  15. Leuk
  16. Voor Marja
  17. Ons probleem met reformatorisch onderwijs
  18. Voor Dees en alle anderen
  19. Het woord van Jesus
  20. Kinderkerstdienst Dordrecht
  21. ADHD en de kerk
  22. Kinderen in de kerk

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.