Groot Gezin
Gezin en geloof
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

3. Geloof

Toevallig deze website gevonden. Ben nog niet zo bedreven in werken met internet. Ben pas een week geabonneerd. Heb de reacties van gezinnen gelezen en wat me opviel is, dat er niemand spreekt over kinderen krijgen uit godsdienstig oogpunt gezien.

Ik ben vader van zeven kinderen, drie meisjes en vier jongens. De oudste is 19 en de jongste is 3. Kom zelf uit een gezin van 15 kinderen. Ben zelf niet godsdienstig opgevoed, mijn vrouw evenmin. Na het derde kind godsdienstig geworden en heb de kinderen sinds die tijd godsdienstig opgevoed. Toch zitten we in een grote uitzonderingspositie. Kennen geen kerkgang maar lezen thuis, of luisteren naar een cassettebandje. Het best te omschrijven als reformatorisch (Paauwiaans) al vind ik dat een akelig woord. Heel weinig begrip en onkunde is er voor deze levenswijze. Dus het wel godsdienstig opvoeden maar geen kerkgang.

Graag zou ik andere gezinnen hun ervaring hierin willen kennen. Er moeten nog zo rond de duizend gezinnen zijn die de kinderen zo opvoeden.

A.C.

3.1. Geloven binnen de kerk

Beste A.C.

Het spijt me, ik ben niet een van die duizend anderen die er misschien zijn, die hun kinderen op uw manier opvoeden. Maar ik ben wel een Christen. Ik weet niet wat u precies gelooft, en wat u uw kinderen daarin leert, maar ik ga er van uit dat u gelooft dat Jezus voor u aan het kruis is gestorven, en dat u daardoor behouden bent.

Wij zijn Christenen en vertellen thuis veel (aan de kinderen) over ons geloof, maar wij gaan ook naar een samenkomst (vergadering van gelovigen.) Ik denk dat als kinderen klein zijn, en u vertelt hen over dat wat u gelooft, dat ze het dan aannemen. Maar als ze ouder zijn en zich tegen de ouders keren (tijdelijk, zoals in de pubertijd het geval kan zijn) en ze nemen liever iets van een ander aan dan van pa en ma, dan kon u ze wel eens "geestelijk kwijtraken". Mijn eigen ervaring vertelt me dat ik juist aan onze gemeente (in die (puber-)tijd) veel steun had. Ik had me anders misschien afgevraagd of het wel waar was wat mijn ouders me vertelde. Maar omdat ik elke zondag anderen tegenkwam die hun geloof uitstraalden, werd ik meer en meer zeker van Jezus. Natuurlijk mag u geloven zonder naar een kerk of gemeenschap te gaan, dat word door niemand verboden. Maar ik denk dat je in een gemeente meer steun hebt, ook meer uitleg en andere kijk op "het geloof" het houdt je aan het nadenken, je verslapt minder snel.

Jezus hield van mensen en was altijd in een menigte mensen te vinden. En in de bijbel staat dat "daar waar 2 of meer mensen in Mijn naam vergaderd zijn, daar ben Ik aanwezig". Ik denk dat God het heel fijn vindt als we samenkomen om over Hem te praten en over Hem, voor Hem te zingen. En ik ben er zeker van dat het vooral kinderen steunt, meer zekerheid geeft. Dan kun je wel het beste een gemeente uitzoeken waarbij je achter hun standpunt kunt staan. En als u gelooft wat in de bijbel staat, en u gelooft ook "daar waar 2 of meer in Mijn naam vergadert zijn, daar ben Ik aanwezig", dan gelooft u ook "Laat de kinderen tot Mij komen". Wilt u hen dan onthouden van een gemeenschap waar God in het midden is?

Dit is niet als preek bedoelt, maar als een verlangen uit mijn hart, dat die 'andere duizend mensen die hun kinderen zo opvoeden als u', allemaal een fijne samenkomst zouden kunnen hebben elke zondag, daar waar God in het midden is. En ik ben het met u eens... een gemeente met echt een warm hart voor God is moeilijk te vinden. Maar er zijn gemeenten met mensen die echt voor Hem leven. Ik ben er zeker van dat God u en uw kinderen zegent als u (naar een gedeelte van) Zijn gemeente komt op zondag! Straks in de hemel zijn we echt in Zijn gemeente. Blijkbaar wil Hij dat toch graag, dat we allemaal samen voor Hem staan en laten zien dat we van Hem houden!

Weet u, mijn man heeft "mensen-vrees". Hij houd er absoluut niet van om in een menigte mensen te zitten, in een grote groep. Hij is bang voor direkte vragen e.d. Van zingen houd hij ook niet, of hij durft het niet goed. Elke zondagochtend ziet hij er weer tegenop om naar de samenkomst te gaan, dat is heel moeilijk. Hij gaat toch, zij het dan soms met veel tegenzin. Maar altijd is hij daarna blij dat hij geweest is en zijn we "geestelijk verrijkt" door wat we gehoord hebben!

Onze kinderen zijn nog jong, de oudste is 8, maar ze willen er graag heen. (Vaak is er kinderoppas, waar ze een verhaaltje uit de bijbel horen en mogen knutselen of spelen.) Het is een heel gedoe om 's morgens met een stel kinderen op tijd weg te komen, maar uiteindelijk is het de moeite waard!

Wendy

3.2. Geloof: waarom naar de kerk

Ik ben een moeder van 6 kinderen, waarvan er 5 naar een katholieke school gaan. Ik ben zelf katholiek gedoopt, maar wij gingen nooit naar de kerk. Toen ik trouwde heb ik 'afstand' van het geloof gedaan, niet echt van het geloof, want dat zit binnen in je vind ik zelf. Maar om ergens in te geloven hoef je je niet ergens aan te sluiten. Ik sta ook achter bepaalde politieke partijen maar daar ben ik ook geen lid van.

Wat ik mijn kinderen overbreng is dat ze zelf moeten geloven wat zij denken dat goed is. De een gelooft dat je na de dood een engeltje wordt en de ander dat je verandert in een sterretje, maar wie zegt dat de hemel boven is? Ik heb het nooit verteld. Het gaat om de mooie gedachte. En de een pakt het serieuzer op dan de ander. Want waarom is er zoveel oorlog, waarom doet god daar niets aan, vroeg de oudste mij laatst. Ik denk dat niemand daar het antwoord op heeft.

De bijbelverhalen kennen ze als geen ander en ik vind dat niet erg, ik mag ze zelf ook nog graag horen. En dan maakt het niet uit of je naar een kerk gaat. Geloof in wat jij denkt dat goed is. En hoe het dan heet, wat maakt dat nou uit, je gelooft in diezelfde god.

Yvonne.

3.3. Liefde

Ik kan niet praten vanuit een gelovige opvoeding maar heb zelf mijn weg gevonden naar mijn manier van geloven wat oa. inhoudt verantwoordelijkheid nemen over je eigen gedrag.Maar ook varantwoording dragen tov. de maatschappij, zorg dragen dat onze kinderen straks op hun manier verantwoordelijke mensen zijn die ook hun steentje bijdragen in de maatschappij, en hoe de god ook heet waarin je gelooft, alle goden prediken liefde.

Astrid

3.4. Op zoek

Hallo.

Kennelijk behoor ik wel tot die groep, ook al was ik mij er niet van bewust dat dit onder een bepaalde groep valt.

Ik ben nog niet zo heel erg lang tot geloof gekomen, ook al kom ik wel uit een christelijke opvoeding. Ik heb bij allerlei verschillende kerken een kijkje genomen maar nog geen plekje kunnen vinden waar ik me thuis voel. Als ik de beschrijving van Wendy lees krijg ik wel weer het idee om toch maar weer verder te zoeken. Op dit moment heb ik de hoop opgegeven om nou net die gemeente te vinden waar wij bij passen. Ik ga nog wel naar een bijbelstudie maar dat is dus niks voor de kids. Ook ben ik een hele tijd actief geweest op een christelijke discussie site in de hoop dat ik daar wat antwoorden zou vinden. Ben daar inmiddels mee gestopt omdat er veel ruzie over de verschillende opvattingen was ontstaan en ik geen behoefte heb hieraan mee te doen. Wel heb ik nog wat emailcontact met een aantal van deze mensen.

Eigenlijk was de reden dat ik op zoek was naar emailcontact met andere gelovige (moeders), dat ik hier op deze site terecht kwam. Hoe weet ik nog steeds niet precies maar ik beschouw het wel als een zegen. Wat een genot om de reacties van andere grootgezinsmanagers te lezen. De herkening van de problemen en de aangeboden oplossingen echt te gek. Nou nog hopen dat ik kontakten vind om inderdaad over opvoeding en geloof van ideeën te kunnen leren. Want een soort thuisgemeente te proberen creëren valt mij niet mee. Misschien omdat mijn kinderen toch al een stuk ouder zijn, ze weten wel heel veel bijbelverhalen e.d. Ze zijn ook altijd wel naar een christelijke school gegaan waarschijnlijk toch een stukje vanuit mijn eigen opvoeding.

Nita

3.5. Geloof op zoek

Dag Nita,

Ook hier zijn de verschillen tussen België en Nederland weer eens groot. België is overwegend katholiek, wat wil zeggen dat er twee vormen onderwijs bestaan. Katholiek onderwijs of vrij onderwijs waar de kinderen dan zedeleer krijgen in plaats van godsdienst.

Het is eigenlijk dan nog niet zozeer de godsdienst die het verschil in beide scholen uitmaakt, maar wel de strengheid van opvoeden. Zelf ben ik wel gelovig maar niet praktiserend, omdat de kerk zich niet erg aanpast aan jonge gezinnen. Ik ga wel eens een kerk of kapel binnen op mijn eentje of met de kids, zonder dat er een dienst is. Het is hier vrij normaal dat kinderen gedoopt worden en op zes jaar hun eerste communie doen. Op twaalf jaar volgt dan het vormsel. De eerste twee dingen heb ik voor hen beslist, hun vormsel al dan niet doen, daarin zijn ze vrij. Maar ik wijs hen wel op de consequenties eventueel in hun later leven (bijvoorbeeld voor de kerk huwen).

Ik vind het eerlijk gezegd veel belangrijker dat ze een goed mens zijn dan een pilarenbijter die eigenlijk niet zo een fijne katholiek is. Het is een beetje schipperen en misschien is er geen ideaal geloof. Is het van alles wat mengen om voldoening te vinden. Misschien heb je hier iets aan

Dominique

3.6. Het internet

Kijk ook eens op de startpagina voor het geloof.

3.7. Geloof op zoek

Ben het helemaal met Wendy eens. Je hebt als christen in deze wereld elkaar hard nodig. Je lichaam functioneert alleen goed wanneer alle delen meewerken. Je hebt je handen nodig, maar ook je voeten. Alles is nodig. Zo is het ook in het lichaam van Christus, iedereen is nodig, de een is de hand, de ander het oor, enz. Je kan gewoon niet zonder elkaar. Inderdaad ook voor de kinderen is het belangrijk om op te groeien in een gemeente. Daar kunnen ze de liefde van de Here Jezus ervaren, de zorg voor elkaar zien, de eenheid die we in Christus kennen.

Ja, in elke gemeente is er wel wat, we zijn immers allemaal verschillende mensen, maar we moeten leren om niet op elkaars fouten te letten, maar het werk van Jezus in de ander zien.

Nita, ik hoop dat je een gemeente zult vinden waar je je thuisvoelt. Misschien dat je met me wilt mailen om over christelijke opvoeding te praten? Mijn adres is .

Thea

3.8. Geloof alleen...........

Hallo,

ik wil ook even iets toevoegen. Ik ben christelijk opgevoed. Een poos wilde ik niks meer met geloof te maken hebben. Nu inmiddels gelukkig wel weer. Ik heb 2 kinderen. Ze gaan beiden naar een christelijke school bewust voor gekozen. Alleen mijn man gelooft niet. Hij wil er ook verder niets mee te maken hebben. Hij laat ons er wel vrij in. Dat is nog wel een pluspunt. Wij bidden altijd voor het eten en ik zet rustig een cdtje op. Wij gaan niet naar een kerk. Ik ben eigelijk nog steeds zoekende.

Toch moet ik toegeven dat ik het vaak wel zwaar vind. Ik kan nl. nooit met mijn man over het geloof praten.

Ik zit wel op een bijbelkring. Daar heb ik het wel erg naar mijn zin.

Groetjes, Jeanette

3.9. Steun in het geloof

Even mijn reactie !

Ik kom zelf uit een gereformeerd gezin en rond mijn 16e heb ik tegen alles een schop gegeven. Na getrouwd, gescheiden, en weer getrouwd met mijn huidige vrouw miste ik iets in mijn leven.

Iedereen kan zeggen dat je kunt geloven zonder kerk, maar als je in deze maatschappij een christen probeert te zijn (ik zeg van mezelf nooit dat ik een christen ben) heb je toch volgens mij je gelovige medemens nodig. En waar vind je die het makkelijkst, in de gemeente, waar je bij elkaar steun kunt vinden in het geloof. En dan maakt het echt niet uit welke kerk.

In elke kerk is het wel wat maar je zult je daar ook aan moeten passen aan de ander. Hoe vaak hoor ik mensen niet die een kerk verlaten vanwege de dominee. Ik zeg altijd: over een jaar of 4 hebben we wel weer een ander. Het gaat er om dat je gelooft en dat je in de gemeente daarin steun vindt.

Jan

3.10. Gemeente-zijn

Hoe kun je gemeente-zijn als je niet contact hebt met je medechristenen? In de bijbel staat dat de onderlinge bijeenkomsten niet moeten worden nagelaten (kerkgang....)

Ik moest dit even kwijt omdat ik toevallig uw stukje las op het internet en wens u het beste toe!

MW

3.11. Geloof op zoek

Hoi Nita,

Je raakte m'n hart met je oproep om contact met gelovige moeders. Heel jammer dat je nog geen gemeente of kerk hebt gevonden waar jij je thuis voelt. Wij hebben 5 jaar gezworven voordat we ons weer ergens thuisvoelden en ik ben van mening dat je medegelovigen nodig hebt. Mijn emailadres: .

Groetjes van Maaike

3.12. Contact met andere vrouwen

Hallo Nita,

Toevallig (?) kwam ik jou berichtje tegen, waarin je aangeeft op zoek te zijn naar moeders om over opvoeden en geloof te kunnen e-mailen. Ik geef je mijn e-mail adres, wellicht dat we iets voor elkaar kunnen betekenen,

groetjes

3.13. Zoektocht: geloof en opvoeding

Hallo Nita,

Ook ik las je oproep met interesse. Het is niet makkelijk om kinderen christelijk op te voeden in deze tijd; ik loop dagelijks tegen dingen aan waarbij ik me afvraag hoe ik dat nou weer moet oplossen. En hoewel het vaak om praktische dingen gaat waar niet-christenen net zo goed mee worstelen, zijn er ook vaak zaken waar juist christenen het moeilijk mee hebben. Ik had bijv. mijn dochter van 6 verteld dat ik bepaalde stripfiguren niet zo leuk vond omdat die niet erg lief voor elkaar waren. Komt ze de volgende dag thuis met de mededeling dat een aantal klasgenootjes haar negeerden omdat ze doodleuk tegen hun gezegd had dat die stripfiguren stom waren. Het is maar een voorbeeld, maar er komen natuurlijk ook momenten dat je kinderen vraagtekens gaan plaatsen bij het geloof, en hoe ga je daar dan mee om?

Ik denk dat niemand daar alleen uitkomt: maar samen staan we sterker. Mail me gerust, wie weet kunnen we elkaar een hart onder de riem steken.

Gegroet,

3.14. Geloven is niet makkelijk

Ik ook heb heb een cristelijke opvoeding gehad en heb er na mijn trouwen niet veel meer aan gedaan. Wel heb ik mijn kinderen laten dopen. Maar nu 10 jaar later is het niet makkelijk om kinderen op te voeden en ben ik terug gekomen in de kerk. In het begin was het heel moeilijk om vol te blijven houden maar alles raakte mij: de preek, de liederen zelfs het orgelspel.

Nu is het zo dat ik niet meer zonder kan. Ik heb het nodig om te leven. Alleen heb ik nog moeite met andere mensen die zich ook als christen opstellen en nog niets voor een ander over hebben. Maar we zijn allemaal mensen, dus zondaars.

Andrea

3.15. Kerk & kidz

Hallo Nita!

Wat fijn dat je ook daadwerkelijk iets met het geloof wilt doen. In de bijbel staat dat Jezus zegt: Laat de kinderen tot Mij komen. Dat is een opdracht voor ons, vandaag de dag!

Ik ben moeder van een zoontje en leidster van de zondagsschool bij ons in de kerk. Ik doe dat altijd met veel plezier. Wij zijn lid van een Evangelische Gemeente. Toen er in een keer drie jonge kinderen bij kwamen bij ons in de kerk, is een crêche gestart voor de allerjongsten tijdens de dienst. Je ziet echt hoe ze met elkaar opgroeien, heerlijk gewoon!

Ook in de zondagsschool heb ik het gevoel dat we veel doen voor de kinderen. Je herkent alle problemen bij deze wereld bij ze terug, maar we zien ook dat bidden voor deze kinderen in combinatie met liefde en aandacht en hen vertellen over de liefde van Jezus, heel veel helpt. De kinderen bloeien op! In de wereld moeten ze zich voortdurend bewijzen met kleren en alles wat ze hebben, maar bij Jezus mag je klein zijn. Hij heeft ieder kind ontzettend lief! Dat is een boodschap die de kinderen krijgen.

Wat heb ik dat gemist toen ik klein was! Ik ben namelijk helemaal niet gelovig opgevoed, dus ik wist niet dat er Iemand was die zoveel om me gaf dat Hij zelfs Zijn leven voor me overhad! Wauw! Daar ga je toch wel even van gloeien! Het is fantastisch dat we dit aan onze kinderen mogen meegeven. De wereld staat vaak bol van onzekerheid, maar dit is een zekerheid die blijft. Ik ben enorm dankbaar voor mijn prachtige zoon, en hoop dat God me nog veel meer wil zegenen in mijn gezin!

Het beste wat je als ouder kunt doen is bidden voor je kind. Het elke dag zegenen en het ook vertellen hoezeer Jezus het lief heeft. Kinderen worden ooit groot en moeten hun eigen keuzes maken, maar ze zullen voortbouwen op het fundament dat jij ze hebt gegeven. Is dat een fundament van liefde, bevestiging en geloofszekerheid? Je kunt ze dan met een geruster gevoel uit laten vliegen, zelfs al zul je niet controle hebben over al hun keuzes, de kracht en de impact van je dagelijkse gebed voor hen blijft.

God heeft vrouwen niet geroepen om lijdzame wezens te zijn, maar om sterke vrouwen te zijn die op de bres te durven staan voor hun kinderen! Ik dank God dat ik elke dag mag bidden voor zowel mijn eigen kind als alle kindertjes van de zondagsschool. Ik bid, dat op een dag de vrucht die we in al onze kinderen gelegd hebben, zichtbaar mag worden voor de hele wereld!

Veel liefs en Gods zegen voor jullie allemaal,
Kelly

3.16. Over christenen

Waarom moeten Christenen nou altijd mensen aansporen naar de kerk te gaan? Ik baal daarvan. Ik ben zelf tot geloof gekomen, drie jaar geleden. Jezus zegt zelf: Zeg niet: "het koninkrijk is hier of daar" immers, het is om u heen!"

Zo ervaar ik het ook. Ik vind 't zo star als je de kerk niet los kunt laten. Dat is gewoon angst. Angst dat god je in de steek zou laten. Wees maar niet bang, ook als je nooit naar de kerk gaat is God ook bij je.

Een eerlijke noot voor veel mensen die zich Christen noemen:
* Zeg niet altijd dezelfde zinnetjes uit je hoofd op die je van anderen en uit de bijbel gelezen hebt. Als ik dat hoor denk ik altijd een saaie bandrecorder te horen. Denk eens een keer zelf na en zeg 't eens in je eigen woorden.
* Probeer eens na te gaan wat je écht gelooft. Schaam je niet als je sommige dingen moeilijk kunt geloven. Dan ben je tenminste eerlijk. (Dat was Thomas ook)
* Probeer eens te LUISTEREN naar een ander. Van luisteren ga je niet dood. Spreken is zilver, zwijgen is goud, zeg ik altijd maar. Of ben je bang dat je je geloof verliest als je enkel luistert? Moet je zo nodig alle zinnetjes citeren om in leven te blijven? Wees niet bang, ik ben geen afgezant van de duivel, ik ben gewoon een mens, niet altijd volmaakt, maar dit wil ik wel even kwijt.

Ik wil niet generaliseren, dat dit voor alle Christenen geldt. Maar wel voor veel.

PS: als een ander niet gelovig is, beschouw hem dan niet als heiden. Denk niet dat jij beter bent dan die ander. Wees bescheiden. Jij weet niet hoe God oordeelt. (Dat is niet aan ons)

Probeer alsjeblieft geen mensen te bekeren. Daarmee jaag je iedereen in 't harnas. Ik vind 't zo zonde, jammer, dat Christenen een slechte naam hebben gekregen. Probeer daar zelf iets aan te doen, een goed voorbeeld te geven.

Dit moest ik even kwijt....

Urias

3.17. Geloof alleen....

Jouw verhaal is mijn verhaal. Drie kids, 4e op komst. Voel me vaak alleen, omdat ik niet alles met mijn grote liefde kan delen. Er over beginnen durf ik al niet meer, omdat het meestal eindigt in een domme ruzie waar we niks mee opschieten.

Het vervelende is dat (voor mijn gevoel) een heleboel andere dingen in ons huwelijk niet meer fijn zijn omdat steeds dat grote verschil in mijn achterhoofd zit.

Ik wil hem accepteren zoals hij is, maar sinds ik zelf meer aan het geloof hecht, ben ik verdrietig dat ik dit met mijn man niet kan delen. Het weerhoudt me er ook van om bijv. de bijbel te lezen aan tafel, omdat ik er niet tegen kan om zijn ongeduldige gezicht te zien.

Hij is het van huis uit niet gewend, heeft (voor mij) het hele nieuwe testament zitten lezen, met lieve diepe denkrimpels in zijn hoofd. Maar helaas het raakte hem niet in zijn hart. Het is net of ik liefdesverdriet heb.

Mattie

3.18. Hoezo spreken is zilver zwijgen is goud?

Ik moet nu echt even reageren op Urias. Deze heeft een zinnetje geschreven (en wel meer) waar ik het absoluut niet mee eens ben. Mijn titel zegt het al. Dit is namelijk onzin. Wat ik heb geleerd, in mijn kerk (apostolisch genootschap) is, dat je juist met elkaar moet leren communiseren en niet alleen maar moet luisteren.

Wij hebben sinds een jaar geen kontakt meer met de broer van mijn man. Eigenlijk ken ik hem niet eens, terwijl het mijn zwager is. We hebben een keer iets fouts gedaan (wat weten we niet eens) en mede door dat debiele zinnetje zitten we nu dus in de nesten, want zij weigeren het te vertellen en vinden dat wij idioot bezig zijn. Ik zou nog steeds niet weten waarmee maar goed.

Ik heb geleerd om juist te gaan praten, met elkaar te communiseren als er moeilijkheden zijn, ook in een huwelijk. Je moet met elkaar in gesprek proberen te komen, zodat je elkaar leert te begrijpen, maar niet alleen maar naar elkaar luisteren. Met mijn huidige man is dat juist ook steeds het punt waar wij bij vast komen te zitten. Hij is van huis uit Katholiek en heeft dus niet geleerd om te praten, maar moest preciees zo doen, als dat zinnetje.... "spreken is zilver zwijgen is goud"..... Zijn moeder vind het nog steeds.

Als nu zijn broer komt, bij zijn ouders thuis en wij zijn er ook toevallig, dan wil zij graag doen alsof er niets aan de hand is. Dan zegt ze steeds "heb het er maar niet meer over"... Dat helpt toch niets??? Dan komt het noooooit meer goed.

Moet je op zo'n moment (als ouders zijnde) dan niet een keer proberen om met de ene broer te gaan praten? Moet je het er maar bij laten? Hopen dat het op een dag "zomaar" weer goed komt? (dit doen ze namelijk)... Ik vind deze opvatting dus verkeerd. Je moet juist PRATEN dus COMMUNISEREN!

Sorry dat ik iets emotioneel reageer, maar ik moest hierop iets kwijt.

Xandra

3.19. Geloofsopvoeding

Even een reactie op A.C. en Nita,

Ik kijk regelmatig op deze site en herken heel veel dingen. Je kunt zoveel leren van elkaars ervaring. Wij hebben vier kinderen van 9, 7, 5, en 3 jaar en dan loop je in de praktijk van alle dag tegen veel probleempjes op. Geloofsopvoeding bijvoorbeeld. Wij zijn christen en aangesloten bij een Hervormde gemeente. Onze kinderen bezoeken een school met de Bijbel en op zondag de zondagschool. Juist hierdoor heb je ook steun in de omgeving aan elkaar.

Thuis proberen wij ook in de opvoeding vorm te geven aan het overdragen van de geloofswaarheden vanuit de Bijbel. Wij lezen na afloop van de maaltijd uit de Bijbel: 's morgens aan de hand van een dagboekje (uitg.Groen), 's middags uit de kinderbijbel en 's avonds lezen wij de Bijbel door (wij beginnen bij Genesis en lezen elke dag een stuk tot Openbaring en daarna weer opnieuw). Onze oudste kinderen lezen mee uit hun eigen Bijbel en daarna praten wij erover en leggen dingen uit en zij stellen vragen. Soms zingen wij ook een psalm of lied wat de kinderen moeten leren voor school of geleerd hebben. Op zondagmiddag doen wij dat uitgebreid en mogen zij allemaal een paar liederen opgeven. 's Avonds voordat de kinderen slapen gaan bidden wij met hen en als ze groter worden doen zij het zelf, eerst hardop en onze oudste heeft nu aangegeven zacht voor haarzelf te bidden en dat is ook het doel.

Zo proberen wij onze kinderen te leiden tot God en te brengen bij Jezus maar als zij volwassen worden zullen zij toch zelf ook deze keus moeten maken en bevestigen met hun belijdenis. Dat is ook onze bede: Neem hun leven, laat het Heer toegewijd zijn aan Uw eer.

Ik heb pas een heel mooi boekje gelezen: J.C. Ryle, De Plichten der ouders. Maar over dit onderwerp zijn veel mooie boeken verschenen.

Veel sterkte en het allerbeste. Jolanda

3.20. Iedereen mag in de hemel

Er zijn toch zoveel mensen fanatiek in hun geloof vind ik dan. Katholieken, moslims, jehovas en noem maar op. Velen vinden dat hun geloof DE waarheid is. Dat heeft er toe bijgedragen dat mensen vooroordelen hebben en zelfs onverdraagzaam zijn tot andersdenkenden. Ikzelf heb interesse in verschillende geloofsbelevenissen maar van op afstand. Dat wil zeggen dat ik gewoon wil weten welke geloofsculturen er zijn, bijvoorbeeld het boedisme, moslim, christelijk geloof, enz,...

Ik kom dan tot de conclusie dat we allemaal in hetzelfde geloven! Hierboven is iedereen welkom of je nu naar de kerk gaat of de moskee,... enz. Goed zijn zonder je integriteit te verliezen, dat is wat voor mij telt. Ik heb daar persoonlijk geen instelling voor nodig al respecteer ik anderen die dat wel nodig vinden. Zolang ze zich maar niet opdringen, en beweren dat wat zij denken de enige echte waarheid is, want dan krijg je fanatisme, en we weten waar dat allemaal naartoe kan leiden.

Persoonlijk heb ik enorm veel interesse voor new age, hoe het zit met de kosmos, de kracht van energie en licht, wetenschappelijk onderzoek naar leven na de dood, de engelen en hun taak, waarom we hier zijn met welk doel. Meditatie, reincarnatie en welke andere culturen daar ook in geloofden. Dit is mijn eigen zoektocht, hier wil ik van leren.

Daar ben ik misschien nog jaren zoet mee. Als je iets wil zal het je toekomen zo is de wet van energie alles draait in cirkels, (tenminste dat is mijn overtuiging). Slechte gedachten en daden zullen zichzelf blijven voeden. Voor mij is ieder geloof gelijk zonder dat ik daarvoor persé iets voor moet bewijzen. Als men andere mensen maar geen pijn doet.

Alhoewel dat men dat ook moet kunnen vergeven aan iemand, want haat kweekt haat. groetjes en veel lichtstaaltjes aan iedereen patsy

Patsy

3.21. Goeie moed

Mattie ik begrijp dat je je soms alleen voelt in de geloofsopvoeding en wellicht ook in andere dingen van het leven. Je bent verliefd geworden op je man om wie hij was/is. Ik begrijp heel goed dat je het zo jammer vind dat je man het grote kadeau van God niet wil hebben niet nu in ieder geval. Heb respect voor hem en zoek andere mensen met wie je kunt praten over het geloof als je daar behoefte aan hebt en probeer afspraken te maken met je man over hoe jullie de kinderen opvoeden. Wat is voor hem en voor jouw acceptabel. Ik vind het al heel wat dat hij het hele nieuwe testament voor jouw hebt zitten lezen. Je kunt voor hem bidden en hem door jouw leven laten zien dat het geloof echt een waanzinnig geschenk is en niets te maken heeft met conflicten.

Ik wens je heel veel sterkte en geduld. Ineke

3.22. Geweldig

Ik reageer op het stukje van Jolanda, waarin zij vertelt dat zij veel bijbellezen en zingen met de kinderen. Wij hebben ook een christelijk gezin, lezen 's avonds uit een beknopte kinderbijbel (omdat het anders te lang duurt) en voor het slapen gaan uit een christelijk boek. Samen zingen zou ik ook zo graag willen met de kinderen, maar ze zijn zo verlegen en vinden het een beetje gek. Ze doen gewoon nooit mee, ook niet als ik zomaar begin te zingen. Ook in de samenkomsten die wij bezoeken, willen de oudste twee (de jongste twee gaan naar de creche) zo min mogelijk meedoen.

Gelukkig praten we wel regelmatig over geloofszaken. Toch vind ik het jammer dat ze zo weinig meedoen. Heeft iemand tips?

Margriet

3.23. Een christelijke opvoeding is een zegen

Beste papa's en mama's,

Wat vind ik het fijn om zo veel goede voornemens en opvoedingsvisies op deze site te lezen. Ik was hier gewoon es gaan kijken omdat ik zelf ook uit een groot gezin kom. Ik heb zeven broers en een zusje. We zijn christelijk opgevoed, en iedere dag mag ik hier nog van genieten. Er ligt zo'n rijkdom in het christelijk geloof, en het is ook juist belangrijk om de kinderen hiervan zo veel mogelijk mee te geven.

Ik wil nog wel even iets zeggen over geloven buiten de kerk. Volgens mij is geloven buiten de kerk erg moeilijk. Juist in de kerk wil God de Heilige Geest wonen en werken. Dit gebeurt door de bediening van de prediking en de sacramenten van de Heilige Doop en het Heilig Avondmaal. Wanneer je niet naar de kerk gaat, onthoud je je kinderen van de doop en kun je niet aanzitten aan de tafel des Heeren. Dat lijkt me een groot gemis.

Naast de werking van de Heere binnen de gemeente, is er ook het aspect van de gemeenschap der heiligen. In de gemeente kan die op sommige momenten (in geval van ziekte, rouw of andere problemen) bemoediging geven. Ook biedt het gemeenteleven een sociale band die voor de kinderen ook heel goed is. Juist doordat ze zien dat er meer mensen zijn die geloven en het goede voorbeeld geven, worden ze ook zelf gesterkt in het geloof.

Hopend hiermee een nuttige bijdrage te leveren aan de discussie, wens ik jullie veel sterkte en wijsheid van Boven in de opvoeding (ik weet dat mijn ouders het soms erg druk hebben (gehad), en spreek mijn bewondering uit voor alle moeders van grote gezinnen).

Gertrude

3.24. Enthousiasme! Als ik het zo noemen mag..

Ik wil graag even reageren op Margriet. Je vroeg je af of er tips waren om je kinderen wat enthousiaster te krijgen, als ik het zo even mag zeggen! Nu heb ik wel een aantal ideeën (ik ben zelf juf, en leidster van de kindernevendienst bij ons in de kerk) Nu vraag ik me af wat voor liedjes je met ze zingt, en naar welke kerk jullie gaan. Is het een kerk waarin de diensten toegankelijk zijn voor kinderen? Of wordt er aan hen niet zoveel aandacht besteed, in dat geval is het niet zo heel gek dat zij zich ook niet zo betrokken voelen. En over de liedjes, wat voor liedjes zijn het, die je met ze zingt?

Er zit namelijk nogal verschil in de liedjes die kinderen aanspreken! En zet je weleens een christelijke kinder Cd op, of een 'opwekking voor kinderen' CD? Zomaar overdag? Daar staan vaak echte leuke liedjes op, die goed opgepakt worden door de kinderen! Mooie boodschappen, en toch hele leuke liedjes! Echt om enthousiast van te worden! Dit was even een kleine tip, ook omdat ik de situatie natuurlijk niet helemaal ken. Als je er nog over door wilt praten: marijevanwinden@hotmail.com

Marije

3.25. Belangrijk om gemeente te zijn

Beste Urias,

Heb jij er dan geen behoefte aan om naar de kerk te gaan, en daar steun te vinden in je geloof? Waarom zouden die anderen die kerk dan niet los kunnen laten? God spoort ons in de Bijbel aan om de onderlinge samenkomsten bij te wonen. Ook is het belangrijk om 'gemeente te zijn'. Ik vind wel dat je gelijk hebt als je schrijft dat je het ook in je eigen woorden moet kunnen zeggen en niet altijd anderen na moet praten of teksten op moet dreunen.

Groetjes.

3.26. Huisgodsdienst

Jarenlang heb ik van thuis uit de christelijke leer meegekregen. Tevens hadden wij een huisgemeente waar we samen met wat anderen een soort van 'kerkdienst' bijwoonden. Dit alles tot ongeveer mijn 16e jaar.

Er werd zoveel op religieus gebied gedaan dat het bij mij een forse antipathie hiertegen teweeg bracht. Ik wilde ook gewoon kind zijn! Het is geweldig dat jullie je kinderen zo willen opvoeden maar forceer het alsjeblieft niet. Al met al ben ik nu eindelijk verlost VAN jezus ipv DOOR jezus. Ik ben Noachied geworden meer kun je hierover vinden op www.noachieden.nl. Noachieden hebben ook geen eigen samenkomsten dus ik ben ook "genoodzaakt" geloof op een andere manier aan mijn kinderen mee te geven. Maar... ik wil niets forceren. De oudste van bijna 12 gelooft zegt hij, maar niet alles wat er in de bijbel staat. Dat is zijn goed recht, moeders doet het namelijk zelf ook niet. Met duidelijke redenen verwerp ik nieuwe testament.

Zo aan jullie verhaal te lezen zijn jullie nogal bijbelgetrouw wat natuurlijk lovenswaardig is. En zo opvoeden is natuurlijk heel goed! Je kunt je kinderen zeer beschermd opvoeden zoals bij mij het geval was. Maar dat benauwde mij enorm. Ik laat ze vrij in het geloven of niet. En ik ga daar ook zeker niet wakker van liggen. Het enige wat ik ze bij wil brengen zijn de 7 noachidische geboden, want die zijn goed voor henzelf en de gehele mensheid!

Mirjam

3.27. Mijn 'staat' in deze wereld

Ben voor de eerste keer op deze site terecht. Wij hebben 5 kinderen in de leeftijd van 11 tot 3 en gaan 2 keer per zondag naar de kerk.

In de stukjes die ik las valt mij het volgende op; alsof Jezus voor iedereen gestorven is (??) Hij is alleen gestorven voor Zíjn kinderen. Mensen die door genade zalig mogen worden. Daar is niets van ons bij.

Ik heb wel meer kontakt met evangelische mensen. Zij kunnen nou werkelijk altijd vol over het geloof praten, hebben 'het' altijd. Jezus is hun grote vriend. Nou als je zo over Hem praat doe je Hem vreselijk tekort. Hij staat ver boven ons, wij zijn nietige mensen (staat allemaal in de Bijbel).

Ik worstel momenteel erg met mijn 'staat' in deze wereld. Hoe gaan jullie nu eigenlijk om met ellende-kennis? Als ik EVA lees van mijn zusje valt mij op dat alles maar mag op Zondag, dit is toch Zijn dag. Dit betekent voor ons Gezinsdag, weten dat het een andere dag dan doodeweekse dagen zijn. Dus niet spelen op het plein. Uitstapjes maken naar het bos, zwemmen, schaatsen etc.

Het komt mij wel eens over dat alleen die dingen in de Bijbel wordt gelezen wat we willen lezen. Maar ons hoofd buigen..? Tuurlijk wil ik ook wel eens wat anders op Zondag of doordeweeks (Ik draag altijd een rok bijv) Maar dan denk ik toch; niet mijn wil, maar Uw wil geschiedde..

Ik bedoel het bovenstaande niet als snerend, maar ben wel benieuwd naar jullie beleving/invulling of hoe je het wil noemen.

1 schreef ook dat ze baalt of zo van het instituut kerk. Je kan ook op je eigen manier geloven. Wat moet je daar nou mee. Waar word je nou geleerd wie Christus is? In de kerk toch zeker.

Als je nou idolaat bent van bijv. een zanger. Dan probeer je toch alles van hem te weten te komen? Dan ga je toch naar concerten, lees je toch alles wat je te pakken kunt krijgen. Als je dit toch niet doet, kun je toch afvragen of je wel werkelijk zo veel met hem ophebt?

Zo voel ik dat ook met kerkdiensten. Daar wordt van hem geleerd.

3.28. Mijn "staat" in deze wereld

Dat vraag ik me ook al tijden af. Allereerst zoals ik al eerder schreef, wil ik alleen verder met het oude testament. Dat vind ik het betrouwbaarst. Verder lees ik veel op Joodse sites. Want van wie kun je beter onderwijs krijgen, als van het volk van G'd zelf?! Het is hun boek, hun taal, hun wetten. enz.

Aangezien ik het houd op de 7 Noachiedische geboden, valt voor mij de Shabbath af. Wil je 'm echt houden, dan moet je de ZATERDAG in ere en rust houden. Als je iets doet, moet je het goed doen. Dat hier de christenen de zondag nemen en de moslims de vrijdag, vind ik zelf verzet tegen G'ds gebod. G'd heeft gezegd de Shabbath. (zaterdag)

En wat houdt dat nou allemaal in? Gewoon niets creëren op die dag. Je mag lezen, maar niet schrijven, je mag geen licht ontsteken enz enz. Hoe wij hier in Nederland de rustdag krampachtig proberen na te bootsen is totaal niet hetzelfde als de Shabbath die de Joden houden. Lees eens een keertje op hun sites. Dit over de rustdag.

Verder: Aangezien G'd meerdere malen zegt dat Hij één is, geen twee in één of drie in één, geloof ik dan ook dat Hij geen zoon heeft om zijn "klusjes" te klaren.

Ieder is zelf verantwoordelijk voor zijn daden. T.o.v. G'd en de medemens.

Alles wat ik wil weten over deze geweldige G'd lees ik mijn bijbel daar heb ik geen kerk voor nodig. Die verwijzen me toch alleen maar op jezus.

Over eerbied voor G'd: in de evangelische kringen wordt jezus meer verhoogd "dan de vader". Afschuwelijk gewoon. Maar dat is mijn mening. G'd duld geen andere afgoden! G'd is zo heilig dat wij (noachieden, joden) de naam van Hem niet voluit schrijven.

Mijn staat in de wereld is me te houden aan de 7 noachiedische geboden. Geboden die eigenlijk voor de gehele mensheid geldt. Wanneer mensen zich daar nou eens aan zouden houden.... dan zou het hier een paradijs op aarde kunnen zijn.

Leg jezelf geen beperkingen op die niet nodig zijn. Waarom zou je een rok dragen? Een broek is Unisex. dat kan dus voor beiden! Maar als je dat prettig vind... waarom zou G'd boos worden als je geen rok zou dragen? Loop je de hele dag ook gesluierd omdat dat in de bijbel staat? (ik heb kort haar, het groeit helaas niet snel)

Nogmaals G'd gaf de geboden voor eigen bestwil. Hang er dan niet meer aan dan nodig is, en je zult zien dat je een heel eind komt!

Mirjam

3.29. re: Mijn "staat" in deze wereld

Jij hoort waarschijnlijk bij een "zwaardere" kerk dan ik, maar de basis, Jezus die stierf voor onze zonden, is gelijk. De Bijbel is Gods woord, waarin hij zichzelf aan ons openbaart. Helaas maken we er allemaal wat anders van, en meent de een dat een bepaald iets niet mag, terwijl de ander vindt dat een bepaald iets juist moet. En dat allemaal op Bijbelse gronden. Het maakt het toch niet uit of je een rok of een broek draagt, en 1, 2, of 4 x per zondag naar de kerk gaat?

En, een misvatting misschien, maar het oude testament uit de Bijbel is oorspronkelijk voor Joden geschreven. Zo ook de voorschriften voor het houden van de Sabbath, maar de Christelijke kerk heeft een verbasterde versie van de Sabbathswetten -en regels verplaatst naar de zondag, en dat als heilig verklaard. Daar zit een hele geschiedenis achter, waar ik verder niet op in wil gaan, maar ik kan in de Bijbel nergens terugvinden er iets over de zondagswetten geschreven staat. Ik denk dat die regels ook niet zo belangrijk zijn.

God liefhebben boven alles, en je naaste als jezelf. En zoek eerst het Koningrijk van God, en Zijn gerechtigheid, en al het andere zal u bovendien gegeven worden. Ik denk dat we elkaar daarin als christenen kunnen vinden, en dat die verschillen niet zo belangrijk zijn.

Johanna

3.30. Alpha cursus

Na het lezen van een aantal berichten van enkelen die graag zouden willen dat hun partner beter begrijpt wat het christen zijn voor jou persoonlijk inhoudt, zou ik toch de alpha cursus eens willen tippen! Ikzelf heb jaren niets van het geloof willen weten, mijn man kwam uit een chr gereformeerde gemeente.

Ik ben een alpha curus gaan doen toen wij in onze huidige gemeente kwamen, een gemeente waar ik ooit eens binnenstapte uit nieuwsgierigheid en waar ik me wel prettig voelde. Alpha cursus is een basis cursus chr geloof, die op een heel vrijblijvende manier wordt gegeven. Ik ben tot geloof gekomen en het heeft me diep geraakt!

Het is echt heel gezellig geweest en er zijn super goeie gesprekken geweest! Het werd ook super goed uitgelegd! Nu begrijp ik ook hoe alleen mijn man zich moet hebben gevoeld in zin geloofsbeleving toen ik er niets van wilde weten.

Heb nog niet zo lang geleden belijdenis gedaan en ben blij de stap gezet te hebben. Dat wilde ik een ieder gaag meegeven. Ieder die zoekende is, geef niet op, ook voor jou is er een plekje waar je je thuis mag voelen.

3.31. De godsdienservaring van een 23 jarig meisje

Hallo, ik ben Evelien en 23 jaar en temidden van alle bijdragen die meestal voor kerk en geloof zijn, wil ik ook mijn zegje doen.

Ik (en mijn twee jongere zusjes) zijn liefdevol opgevoed door mijn ouders. Ons gezin ging trouw naar de kerk, een Hervormde Bondskerk. Wij werden keurig met de chiristelijke leer opgevoed met de Bijbel, zijnde letterlijk door God geïnspireerd. Wij kregen zondag na zondag trouw te horen dat God alle mensen liefheeft, maar omdat Adam en Eva zondigden heeft God zich van de mens afgekeerd en niet alleen voor Adam en Eva maar voor iedereen, de zogenaamde erfzonde. Een mens kan alleen maar na de dood in de hemel komen door letterlijk te geloven dat Jezus door een wonder uit een maagd is geboren en dus God zelf is en dat hij kwam om aan een kruis te sterven.

Uiteraard alleen als je het aannam, ieder die dat niet deed zou door God zwaar gestraft worden en voor eeuwig (en eeuwig is echt nooit ophoudend) moeten branden, een lot dat meer dan de helft van de mensheid treft. Natuurlijk werd over de brandende hel nooit gepreekt maar het was wel voor alle medegelovigen (en ik neem aan ook voor veel lezers van deze discussie vanzelfsprekend).

Tijdens mijn late jeugd nam ik veel deel aan christelijke evenementen en daar ontmoette ik ook veel mensen uit evangelische hoek, baptistenkerken en pinkstergemeenten en ontdekte dat zij eigenlijk niks anders geloofden. Natuurlijk dachten zij anders over doop, over spreken in tongen, maar dat is maar bijzaak. Het gaat erom dat je verlost bent van de hel door Jezus. Ik kwam met hen op de opwekkingsconferenties met pinksteren en op de EO-jongerendag, heerlijk toch, allemaal God aanbidden gezamenlijk, als dank dat Hij zo'n geweldig werk had gedaan. En wij werden aangespoord er op uit te trekken, er waren nog zoveel lieve en aardige, maar onbekeerde mensen die dreigden verloren te gaan.

Maar toen ging ik het huis uit, studeren. Ik ging het huis uit, studeren aan een PABO, weliswaar christelijk, maar kwam hier ook mensen uit vrijzinnige hoek tegen, die geloofden dat iedereen behouden wordt. Diep in mijn hart wilde ik dat ook, maar mijn kerk en christelijke jeugdvrienden zeiden anders. Mijn studiegenoten kwamen met bijbelse argumenten aan dat iedereen behouden wordt (o.a. Romeinen 5:18). Ik wilde hun uitleg graag geloven maar mijn christelijke opvoeding en mensen die ik er bij Opwekking en Jongerendag over sprak zeiden anders.

Ja en ik ging werken op de zaterdagen en koopavonden bij de Hema als verkoopster om over wat meer geld te beschikken als mijn studiebeurs en daar zag ik die arme onbekeerde drommels die voorbestemd waren verloren te gaan, tenzij ze het evangelie hoorden, geloofden en aannamen. Er zaten daar twee jonge vrouwen tussen het personeel, twee schatten van mensen. Zij stonden altijd voor anderen klaar, konden niet tegen onrechtvaardigheid en vermaanden mensen daarbij op een nette en liefdevolle manier. Echt helemaal niks mis met deze mensen.

Ja, toch wel. Ze bleken geen christen. Ik heb met hen over de christelijke leer gesproken, erfzonde, verlorenheid van de mens en weet je wat de ene vrouw zei: "Als dit alleen maar over mijzelf gaat kan ik nog accepteren wat jij zegt, maar kijk eens naar haar" en zij wees naar de andere vrouw en vervolgde: "Zie wat een prachtvrouw en jouw god gaat haar die andere mensen liefheeft en dat met grote toewijding doet, haar voor eeuwig straffen omdat zij niet letterlijk gelooft wat mensen uit vroegere eeuwen over God en Jezus gezegd hebben? Die Bijbel is ook maar door mensen geschreven en geeft weer zoals zij over God dachten."

Op deze dag gingen mijn ogen definitief open, ik voelde mij bevrijd uit de leerstellingen. Ik ging daarna in het begin nog naar de kerk, maar er kwam al snel de klad in. Ik ging toen ook ontdekken dat al die mensen slaven zijn van een systeem. En wat ik jaren lang als liefde ervaarde bleek angst te zijn. Ik stopte met kerk, Opwekking en Jongerendag.

En helaas, mijn ouders verweten mij, maar vooral die twee vrouwen dat ik die stap gemaakt had. Mijn oude jeugdvrienden zeiden dat de duivel hier achter zat en dat in ieder geval die beide lieve vrouwen door de duivel bezeten waren. En dit doet mij nog intens verdriet. De jeugdvrienden hebben uitgebreid voor mij gebeden.

Sinds ik met de kerk gebroken heb voel ik mij intens gelukkig, ik leef gewoon. En deze boodschap wil ik hier kwijt. Godsdienst heeft zich voor mij ontmaskerd als een grote leugen en alleen maar bedoeld om het volk onder de duim te houden. En in dit discussieforum proef ik niks anders.

Ik zie een paar mensen die hun ongelovige partner willen bekeren en mee hebben naar de kerk. Aan deze mensen wil ik vragen: als jij onvoorwaardelijk van je partner houdt, dan laat je hem of haar nu met rust en gaat niet bekeren. Al die mensen die hun partner willen bekeren houden NIET van hun partner zoals hij is. Hetzelfde voor ieder die zijn buurman, collega of wie ook wil bekeren.

Ja en ik geloof dat er inderdaad iets is, dat deze wereld gemaakt heeft en onderhoudt (net zoals de zon licht geeft) maar het gaat mij verre voor te stellen hoe dat eruitziet. In ieder geval geen God die boos wordt als mensen iets anders denken en eeuwig straft.

Mensen, leef toch gewoon en doe gewoon het goede, je gaat toch ook niet iedere week de zon bedanken en vereren omdat hij weer licht heeft gegeven. Dus ook, evangelisatie en bekering en familieleden dwingen naar de kerk te gaan zijn zaken die de basisrechten van de mens aantasten. En juist de behoudende christenen respecteren deze dingen niet.

Een lange bijdrage en ik weet dat ik hier veel mensen diep gekwetst heb, maar ik hoop dat ik hier ook een aantal ogen geopend heb, net zoals mij gebeurd is. Ik ben beide vrouwen voor altijd dankbaar dat zij mij het leven terug hebben gegeven.

Evelien

3.32. Re 23 jarig meisje

Ook ik probeer mijn kinderen op te voeden tot gelovige mensen omdat ik echt meen dat zij daardoor hier op aarde en later na hun dood, gelukkigere mensen zullen zijn. Ik leer hun vooral dat God Liefde is, oneindig veel van ons houdt en onvoorstelbaar barmhartig is. Dat Hij van ons blijft houden, ook al keren wij ons van Hem af, want dat is echte Liefde.

Maar het geloof is een geschenk, net zoals de liefde, je kunt het niet opdringen en het geeft pas vreugde als het een persoonlijk geloof in alle vrijheid is. Voor de ouders brengt dat het risico met zich mee dat je kinderen een andere weg gaan. Maar op een andere manier dan in vrijheid kan het niet!


3.33. Re 23 jarig meisje

Hier een reactie van Evelien op de vorige anonieme inzender:

Dit is nou precies de taal die ik mijn jeugd lang gehoord heb en nu achteraf, omdat je nooit een andere boodschap gehoord hebt, is het niks anders dan geestelijke manipulatie, bedekt onder de mantel der liefde. En ik weet het wel, jijzelf en mijn ouders deden het ook omdat hen niks anders geleerd was door de vorige generatie, en ga zo maar terug.

Ik was deze week bij mijn ouders en zag toevallig in een tijdschrift een interview met de EO-directeur en daarin zei hij letterlijk dat er geen mensen bestaan die zonder God leven die gelukkig zijn. En met God bedoelt hij natuurlijk de God zoals hij door de behoudende christenen beleden wordt, dus mens is zondig en moet Jezus (=God, geboren uit een maagd) accepteren en dan speciaal dat hij voor ons gestorven is. Dus Jezus slechts als zeer goed mens zien en voorbeeld voor ons om, bewust of onbewust, na te leven telt niet.

Ik vind deze uitspraak de arrogantie ten top en ik kan heel goed begrijpen dat het overgrote deel van het Nederlandse volk niks met deze god te maken wil hebben. Wie geeft die EO-directeur het recht om over bijvoorbeeld mijn twee vroegere Hema-collega's (zie mijn bijdrage onder hoofdstuk 3) dat zij ongelukkig zijn. Twee schatten van mensen, en het intense levensgeluk straalt van hen af en zij leven zonder enige religie. Wie geeft iemand het recht om namens een god te zeggen dat zij ongelukkig zijn.

En hier komt meteen de religie om de hoek kijken. Nu terugkijkend zie ik dat het bij godsdienst niet God, Jezus, Allah, Mohammed of wie je ook maar centraal stelt op de eerste plaats staat, maar ikke, ikke en nog eens ikke. En die god die beleden wordt is niks anders dan een aan ikke aangepast hemels model tot wie wij ons gebed opzenden of hij alstublieft wil doen wat ikke nu nodig heeft en of hij in onze buurman en zoon/dochter (en noem maar verder op) wil doen wat ikke denkt dat buurman of zoon/dochter nodig heeft, maar waar buurman of zoon/dochter helemaal niet om zit te springen.

Deze houding is kenmerkend voor alle fundamentalistische religies of het nu islam is of christendom.

En daar is ook de EO hard mee bezig. Ik erger mij de laatste tijd aan die spotjes waar ze mee gekomen zijn. Zoals dat jonge meisje dat dan een aantal goede waarden noemt, zoals respect voor anderen. Dan denk ik, meid laat het erbij, dat is wat Nederland nodig heeft, mensen die respect hebben voor anderen en anderen in hun waarde laten. Waarom moet daar meteen weer een god (die mensen alleen zou accepteren die bepaalde dingen, zie boven, geloven) bij worden gehaald zonder wie die liefde en respect er niet zou zijn? (overigens zelfs een leugen, want veruit de meeste oorlogen zijn uit naam van diezelfde god gevoerd).

En als klapper op de vuurpijl moet je toch wel EO-lid worden. Dit heeft niks meer met liefde, dit is pure zieltjeswinnerij en manipulatie van mensen die niet zo sterk in hun schoenen staan. Kun je toch moeilijk respect voor anderen noemen, laat de mensen toch eens met rust.

Ja, en als wij zelf kinderen hebben, hopelijk over enkele jaren, gaan we ze zeker anders opvoeden dan mijn ouders gedaan hebben. Wij zullen ze vooral liefde en respect bijbrengen en om vooral zich zelf te ontplooien. En vooral ook naar hen te luisteren en hun signalen op te vangen en daarop in te spelen. Een christelijke opvoeding (en dan bedoel ik het christendom zoals EO en richtingen die letterlijk de Bijbel en de eeuwenoude "waarheden" van de kerken navolgen) houdt hier geen rekening mee. Of je je houdt aan de leer van de kerk, of je trouw naar de kerk gaat, of je trouw bidt, of je trouw de bijbel leest, al die dingen (en dan in naam van die god die liefe is) hebben een hogere prioriteit dan zelfontplooiing in liefde en respect.

Dan heb ik nog twee vragen voor de anonieme inzender, maar uiteraard mogen anderen ze ook beantwoorden:

  1. Wat nu als jouw kinderen toch hun eigen weg gaan? Je zult ze niks in de weg leggen, dat geloof ik absoluut. Maar heb jij daar in je hart (innerlijk dus) ook vrede mee. Als je daar niet van harte ja op kunt zeggen, heb je de weg van je kinderen niet geaccepteerd.
  2. Wat geloof jij dat jouw god die alle mensen lief heeft, doet met al die mensen die geen god of religie volgen. Ik weet dat de EO en de meeste behoudende kerken geloven dat die mensen voor eeuwig in de hel belanden. Maar voor mij is het duidelijk: een god die liefde is en die mensen voor eeuwig (bedenk dat goed, eeuwig is nooit ophoudend, dus meer dan miljoenen jaren) laat lijden, dat is een grote leugen. Ik heb dit onderwerp, ik weet niet hoe vaak aangekaart bij medechristenen, maar bijna allemaal voelden ze zich beledigd als ik zij dat iedereen wel eens behouden kon zijn. Ook deze houding zegt mij genoeg over christenen, ikke komt op de eerste plaats en niet God.

Evelien

3.34. Antwoord

  1. Nee daar zal ik in mijn hart geen vrede mee hebben maar dat hoeft ook helemaal niet.
  2. Ik geloof dat ieder die in christus gelooft het eeuwig leven mag ontvangen. Ik geloof ook in vergeving van mijn zonde doordat christus is gestorven aan het kruis. Ik geef toe dat ik er elke dag weer een zooitje maak. Ik doe geen uitspraak over mensen die niet geloven of zij wel of niet in de hemel komen. Ik begrijp alleen niet waarom dit zo belangrijk voor je is, jij voelt je toch bevrijd waarom dan toch de bevestiging dat je wel in de hemel komt. In de hemel kom je toch alleen via de Here God niet anders.
Andrea

3.35. Re: antwoord

1. Natuurlijk mag je gerust zo denken, maar ik zou mij doodschamen als ik zo dacht. Want dat is ikgerichte liefde die je voor je kinderen hebt. Als mijn kinderen gelukkig opgroeien en gelukkige volwassen mensen worden (en voor iemand probeert mij daarop te vangen, daar versta ik geen drugsgebruik onder, want de oorzaak van drugsgebruik is juist dat betreffende persoon ongelukkig is) ben ik gelukkig, ongeacht religie, seksuele geaardheid of wat ook.

Dus als ik een zoon krijg en hij wordt homo en leidt een gelukkig leven met mannelijke partner, getrouwd of niet, ben ik gelukkig. Als hij atheist wordt of een religie gaat belijden waar hij voor 100% achter staat, zal ik ook gelukkig zijn.

Echter als hij zich bij een kerk aansluit die hem manipuleert en hem dingen laat doen hij eigenlijk niet wil, ja dan heb ik wel mijn bedenkingen. Maar ik vind het in- en intriest om je zoon gelukkig te zien in en in je hart ongelukkig te zijn omdat jij iets anders voor hem in gedachten had. Dat is voorwaardelijke liefde en ik moet zeggen terugkijkend op jaren christendom heb ik eigenlijk niks anders gezien als voorwaardelijke liefde.

En ik spreek uit ervaring, want mijn ouders stellen zich nu precies zo op als jij, ze hebben mijn afscheid van de kerk niet in hun hart geaccepteerd en dat doet pijn. Dan zie je dat het met het inlevingsvermogen van christenen in andersdenkenden droevig gesteld is. Onder christenen ben ik veel en veel meer ikgerichte mensen tegengekomen dan onder niet christenen.

2. Aan dit antwoord kan ik zien dat jij me totaal niet hebt begrepen, en dit antwoord is standaard voor christenen. Weer totaal geen inlevingsvermogen en alleen maar denkend aan het eigen zieleheil. Over mijn huidige denken zal ik kort zijn: ik weet zeker dat er een eeuwig leven is en dat iedereen dus ook niet-christenen daar terecht komt, de hemel dus. Maar niet onder voorwaarde dat je eerst in de erfzonde moet geloven en Christus als je redder moet aannemen.

Vroeger geloofde ik dat wel en over mijzelf kan ik ook kort zijn: absoluut zeker dat ik in de hemel kwam. Maar in die tijd was mij verteld dat alle mensen die iets anders geloofden voor eeuwig moesten lijden. En de gedachte dat mijn vriendin...... en mijn buurvrouw, die altijd voor anderen klaar stond voor eeuwig gestraft zouden worden door een liefhebbende en rechtvaardige god alleen omdat zij hun verstand gebruikten en de sprookjes van de kerk niet konden geloven was voor mij onverdraaglijk.

Ik heb in die tijd hierom slapeloze nachten gehad, eigenlijk geloofde ik toen al niet meer in de kerk. Hoe kun jij straks in de hemel God staan te prijzen en vrolijk zijn, terwijl jouw geliefde zoon, vriendin, buurvrouw of wie dan ook voor eeuwig lijdt. Christenen redden zich hier altijd weer uit met: o dat is Gods zaak, ga ik niet over.

Sorry dat ik het zeg, maar ik vind dit egoistisch en ik-gericht gedacht. Uit jouw antwoord proef ik dat het je niet interesseert of een ander wel of niet in de hemel komt, als je er zelf maar inkomt.

En dat is nou precies de reden dat ik af ben geknapt op het geloof, het draait alleen maar om onszelf. Wel eens gekeken in de bundel Opwekkingsliederen en dan vooral degenen die de laatste tijd uitgekomen zijn. De meeste teksten gaan erover wat God met mij gedaan heeft of vragen God wat hij met mij moet doen. En het laatste jaar kwam ik regelmatig met een vriendin in een pinkstergemeente en ik heb nergens zoveel ontevreden en boze mensen gezien. Ja tijdens de diensten werd enthousiast en uitbundig gezongen, van lofprijzing werd uitgebreid gebruik gemaakt en de preek verschilde in praktisch niks van een kerk die stevig in de gerformeerde traditie staat.

Maar als je individuele mensen hoorde, tijdens de dienst in tongen spreken en profeteren, maar na afloop alleen maar klagen dat God niks deed in hun leven.

Geef mij dan toch maar een leven waar ik geen rekening hoef te houden met een door mensen gecreeerde god, maar naar eigen geweten mag handelen en iedereen zoveel mogelijk zijn gang te laten gaan en zelf gelukkig te zijn als mijn medemens gelukkig is.

Evelien

3.36. Onvoorwaardelijke liefde

Wat is in eerste plaats de taak van ouders, onvoorwaardelijke liefde ik denk dat je dat wel met mee eens bent. Toch kun je niet ook al ben je moeder of vader je eigen gevoel uitschakelen en als voor jou nou het geloof belangrijk is en jij weet zeker dat je daar gelukkig mee bent en dat je daar troost uit ontvangt en vooral ook veel zegeningen, want een kind is een zegen, dan wil je niets liever dan dat kind daar brengen.

En als dat kind dat dan niet wil mag hij dat natuurlijk zelf weten, maar dat is gewoon moeilijk, maar dat betekent niet dat ik dat kind niet accepteer. Integendeel het maakt niets uit, je blijft onvoorwaardelijk van dat kind houden en dat zal dat kind ook merken en dat is het belangrijkste in het leven. Je zult merken als je kinderen krijgt dat je onmogelijk overal maar mee eens kunt zijn met wat ze gaan doen. Ik ben het ook niet altijd eens met wat mijn vader en moeder doen, maar dat maakt ons niet minder sterk als familie. Ik weet voor 100% dat ze er altijd voor mij zullen zijn.

Andrea

3.37. onbekende mail-schrijfster

Onder mijn reactie op de eerste brief van Evelien was mijn naam weggevallen, maar ik ben niet Andrea. Ik wil echter nogmaals reageren want ik denk dat Evelien zich erg in haar eigen theorie vastbijt. Ik heb niet gezegd dat niet-gelovige mensen niet gelukkig kunnen zijn. Ik zeg alleen dat, ik DENK dat mensen met het geschenk van het geloof gelukkigER zijn.

En dan bedoel ik met de ervaring van een liefhebbende God zonder dat je daar maar iets voor hoeft te doen. De vrijheid van de mens om in God te geloven of niet, is existentieel, zo heeft God de mens gewild. Voor jou zou het bedenkelijk zijn als jouw kinderen gelovige mensen zouden worden ondanks jouw waarschijnlijk onkerkelijke opvoeding. Als ze daardoor gelukkig worden moet je dat ook zonder meer aanvaarden ook al kun je het niet begrijpen. Dat doe ik met mijn kinderen ook!

De onvoorwaardelijk liefde van God laat zich alleen ervaren door andere mensen, en bij uitstek door zijn zoon Jezus. Het geloof is dus allesbehalve een idee van hoe God is maar een ervaring van liefde die alles geeft en niets terugverlangt. Die ervaring van goedheid en liefde kunnen ook ongelovige mensen je geven maar gelovige mensen geven je die, als het goed is, omdat ze geloven dat de liefde die ze zelf hebben ervaren, van de goede God komt.

Lief hebben, goed zijn, rechtvaardig zijn, respect tonen enz. als consequentie van zijn of haar geloof. Kortom leven volgens de tien geboden, die daar ben ik van overtuigd als katholiek, in het hart van ieder mens gegrift zijn of hij/zij nu gelovig is of niet en dat het naleven daarvan zowiezo een voorwaarde is voor een goed en gelukkig leven.

Annette

3.38. Antwoord aan Annette

Een antwoord op Annette's inzending:

Als jij zegt dat mensen met een geloof in God en Jezus, gelukkiger zijn dan zonder, geef je meteen te kennen dat mensen zonder geloof in God in hun leven iets missen, want ze hadden gelukkiger kunnen zijn. En dus bepaal jij hier voor een ander dat ze het toch nog beter kunnen krijgen (door hun leven in handen van een god te geven). Dat jij zelf gelukkiger bent door in god te geloven, prima, wil ik niks aan af doen, maar dat geeft je niet het recht om over andermans geluk een uitspraak te doen en dat doe je hier wel.

En over mijn eigen kinderen, als zij in god gaan geloven en ik merk dat het gelukkiger mensen zijn (dus een keuze waar ze voor 100% achterstaan en niet omdat ze zich hebben laten overhalen te gaan geloven), ben ik diepgelukkig dat zij het voor hen ware geluk gevonden hebben. Maar dat zal voor mij geen reden zijn zelf weer christen te worden.

Want als je mijn eerdere bijdrage waarop jij commentaar gegeven hebt echt gelezen had, had je geweten dat ik een kerkelijke opvoeding heb gehad, trouw aan de bijbel en de kerk. En ik moet je zeggen, ik was toen weliswaar gelukkig, maar ik ben nu als niet-kerkelijke nog veel gelukkiger, dus jouw verhaal dat mensen met God gelukkiger zijn gaat zeker niet voor iedereen op, een levend bewijs van het tegendeel zit nu dit bericht in te toetsen. Ik wil hier alleen maar mee zeggen, laat ieder mens zijn eigen levensgeluk bepalen en dat niet aan een ander voorschrijven, wat jij overduidelijk wel doet.

En zullen we het er maar op houden dat we elkaar onze goedheid geven. Christenen mogen die best geven, en daar bij hun geloof als uitgangspunt nemen, maar laat alsjeblieft gewoon die goedheid zien en niet iedere keer die god daar bij noemen, komt op anderen drammerig over. Als ik goedheid toon aan anderen, dan zeg ik toch ook niet erbij dat heeft mijn moeder mij geleerd, of dat heb door een goede opvoeding of ik heb die en die persoon als groot voorbeeld. Ik zou er ook niet aan moeten denken dat iemand goedheid toont en altijd mijn naam noemt als referentie. Nu dat doen christenen dus wel met de persoon van Jezus en het is voor mij zeer duidelijk dat hij tot een afgod is gemaakt door het christendom.

En over godsgeloof: is iemand die Jezus gewoon als zeer goed mens ziet en als voorbeeld tot goedheid en daar naar leeft er slechter aan toe dan iemand die al die leerstellingen van de kerk gelooft er slechter aan toe? Nee. Christenen moeten eens leren dat zij het ook wel eens mis kunnen hebben met hun exclusieve waarheidsclaim. En eens van die ingebakken gedachte afstappen dat God er alleen maar zou zijn voor mensen die de bijbel en christelijke leerstellingen letterlijk geloven. Dit is uiteindelijk niks anders anders dan jezelf op een voetstuk plaatsen.

Dus Annette: laat ieder mens zijn eigen geluk bepalen en ga niet claimen dat een ander nog gelukkiger zou zijn met jouw god. En ik durf je te zeggen je komt een stuk aangenamer over als je erkent dat een gelukkig mens zonder god niet gelukkiger is te maken dan hij al is. Ik bijt mij niet in theorieen vast, ik wil alleen aan mensen laten zien dat ze niet voor een ander hebben te beslissen en dat doen wel degelijk te veel mensen in bovenstaande reacties.

Evelien

3.39. Groot gelijk

O.K. Evelien,je hebt groot gelijk, niemand kan voor een ander zijn geluk bepalen. Ik wil zeker niet iemand anders iets voorschrijven. Daarom heb ik het over de vrijheid van ieder mens. Niemand kan jou dwingen van je man/partner te houden en zo is het ook met het geloof en voor mij heeft geloof dan ook niets te maken met christelijke leerstellingen. Alleen met de ervaring dat er Iemand is die altijd van je houdt, hoe je ook bent. En dat maakt mij in ieder geval gelukkig. Met alle respect voor jouw opvatting over geluk.Annette

Annette

3.40. Re: voor Annette

Beste Annette,

De ervaring dat er IEMAND is die ALTIJD van je houdt heb ik al bijna 19 jaar aan mijn kinderen geprobeerd mee te geven. Jammer genoeg wil mijn dochter dat vaak niet inzien. Die IEMAND zijn haar ouders, grootouders en vele anderen. Doordat zij dit niet WIL zien en naar mijn idee vergeving zoekt voor haar, in het verleden onbesuisde gedrag, mijns inziens ingegeven door de pubertijd, maar zeker ook nog door iets anders, wat wij van haar niet mogen weten en een grenzeloos gevoel van eenzaamheid, dat voor ons onmogelijk te doorbreken schijnt, maakt dat ze nu in God gelooft en ons verwijt dat wij haar niet gelovig hebben opgevoed.

Dat zij of wie dan ook in God gelooft, is ieders goed recht, maar als de reden is dat je in God gelooft omdat er dan ALTIJD IEMAND is die van je houdt, dan is dat m.i. een wel heel magere reden om in God te geloven, dan verraad je mijns inziens bijv. de liefde en inzet van je ouders die, zoals in ons geval haar al 101 keer allerlei zaken hebben vergeven, juist omdat wij zoveel van onze kinderen houden, juist omdat het onze kinderen zijn. Mijn reden om in "IETS" te geloven, wat ik geen naam kan geven, zijn bijv. de verscheidenheid in de natuur, het wonder dat iedere dag de vogels zingen, dat de zon opkomt, dat er ieder voorjaar weer blaadjes aan de bomen komen, dat er zomaar ergens iets gaat groeien, dat er soms vreemden zo maar spontaan de helpende hand bieden, dat er lammetjes in de wei staan en het grootste wonder van alles voor mij, dat er een kindje uit je geboren wordt, zo mooi, zo sereen, die je jarenlang zo veel liefde en vreugde schenkt, dat je op wolken lijkt te lopen.

Helaas kwam daar van de één op de andere dag een einde aan, maar ik kan niet vergeten, wie zij al die jaren geweest is en ik wil dat ook niet, omdat ik al jaren de hoop heb, dat zij zichzelf weer terug zal vinden.

Nee, ik geloof niet in God, die er persoonlijk voor ieder mens is, ik geloof wel in "IETS" dat veel allesomvattender is dan een persoonlijke God voor iedereen.

Liefs Karin

3.41. Liefhebbende moeder Karin

Ik denk dat de mensen God alleen kunnen ervaren door andere mensen. In de eerste plaats door de liefde van zijn ouders en door mooie vriendschappen. Inderdaad ook in de wonderen van de natuur en door de wonderlijke geboorte van een kind of door zichzelf wegschenkende mensen. Maar de dankbaarheid die ik daarover voel kan ik niet hebben tegenover een Iets maar een Iemand. Van Christus weet ik (en dat geloof ik) dat God de oorsprong is van alles. Maar dat neemt niet weg dat anderen blijkbaar gelukkig(er) kunnen zijn zonder dat geloof zoals bijvoorbeeld Evelien en jij. Dus voortaan spreek ik alleen maar voor mijzelf.

Liefs, Annette

3.42. Die eeuwige bekeringsdrang van christenen

Het laatste antwoord van Annette aan mij is accoord, zij lijkt te beseffen dat een ander God heel anders kan ervaren als zijzelf. Ik sluit mij aan bij Karin, zie het ook meer als een iets, dan een iemand. Een iets dat goedheid en liefde heet. En natuurlijk kan dat iets die liefde en goedheid niet als zodanig manifesteren, daar gebruikt dat iets inderdaad een iemand, of beter iemanden voor.

Wij, u, jij en ik zijn allemaal hier neergezet om dit iets in de vorm van liefde, respect, barmhartigheid, vrede, e.d. te laten zien aan deze wereld.

M.i. gaan christenen de fout in door zich aan deze verantwoordelijkheid te onttrekken en zich te beroepen op het als onverbeterlijke zondaar geboren te zijn en vervolgens dit iets te projecteren op een onzichtbare god ver weg in de hemel (want de god die Anette belijdt lijkt verdacht veel op Zeus die de oude Grieken beleden, alleen dan zonder die ander goden erbij), die zo heilig zou zijn dat hij ons moet veroordelen. En vervolgens te proclameren dat slechts één mens in staat was deze verantwoordelijkheid uit te voeren, Jezus, die zoon van God of God zelf genoemd wordt. En dat wij alleen weer tot die (geprojecteerde) god kunnen komen door zijn kruisdood te zien als vervanging voor de straf die wij verdiend zouden hebben. Dit ondersteund door een aantal boeken die door enkele mensen tot goddelijk geinspireerd gepromoveerd en dus absoluut gezaghebbend.

Nee, zo werkt het niet. Die bijbel is gewoon een door mensen geschreven boek, met fouten dus. En Jezus was (als hij echt bestaan heeft!!) een gewoon mens die zijn verantwoordelijkheid nakwam en zo een voorbeeld voor ons is (evenals Boeddha overigens en zeer veel andere historische personen). En zijn kruisdood? In ieder geval hielden de Romeinen alle rechtszaken en vonnissen bij en er wordt niet een keer over het vonnis over Jezus gesproken, dus mensen die niet op het plaatsvervangend offer bouwen, hebben alle recht van spreken.

Wij worden geroepen allemaal op onze eigen wijze liefde en respect te tonen, met al onze fouten, met vallen en opstaan. En niet bang te zijn voor een zogenaamde wraaklustige god, die volgens de christelijke leer het kleinste foutje voldoende acht om mensen voor eeuwig in de hel te gooien. Dat laatste moeten we eens vanaf.

Dus ieder mag zijn verantwoordelijkheid zelf invullen, maar christenen (en dat geldt voor velen op deze site) gaan de fout in door die Iemand waar zij in geloven sadistische eigenschappen toe te dichten. Want die Iemand die liefde geeft, gooit wel ieder die iets anders gelooft in de hel, en vandaar die eeuwige bekeringsdrang bij christenen. Dus, gebruik je verstand en geweten en geloof niet blindelings wat die kerkvaders, of eigen voorganger of een zogenaamd heilig boek je voorkauwen. En zie ieder medemens als medeschepsel van je god, dus zoals die mens nu is. Dus geen evangelisatie en bekering.

Evelien

3.43. Onze dochter: reactie op Evelien

Ik heb de bijdrage van Evelien met veel belangstelling gelezen en ben tot de conclusie gekomen, dat er nog veel mensen met van die zware dogmas leven. Volgens mij is het geloof helemaal niet zo bedoeld, hou me ten goede, ik respecteer iedereen die reageert op dit geloofsforum. Nu beleeft iedereen het geloof anders, ik ben van mening dat je geloof zit in je daden en gedrag en dat er veel mensen zijn die klakkeloos aannemen wat de kerk hun voorschrijft. Dit brengt mij ook bij onze dochter die, sinds zij verkering heeft, zich moet bekeren. Sinds zij verkering heeft wordt ze beinvloed door de kerk, wekelijkse kerkgang, bijbellezen en noem maar op.

Maar of ze er zelf achter staat is voor ons de vraag. We praten er regelmatig met haar over, maar haar visie is de juiste. Ze zegt dat het haar eigen wil is. We voelen gewoon dat zij van ons afgaat, wij hebben haar toch ook een basis meegegeven. Op dit moment wil ik er niet meer over kwijt, maar reacties zijn welkom.

Marian

3.44. Freedom!

Lieve Evelien,

Naar aanleiding van jouw eerste verhaal kan ik goed begrijpen waarom je je nu gelukkiger voelt dan daarvoor. Je beschrijft jouw geloof als iets waarvoor je je best moest doen, of je zoals ze dat noemen 'gered' zou worden hing af van hoe jij je gedroeg tegenover God en je medemens. Er werd daardoor misschien door jou een stukje vrijheid weggenomen en hoe je je nu voelt als niet-christen ervaar je als meer vrijheid dan toen. (Vergeef me als ik onjuiste dingen beweer).

Maar weet je wat ik zo mooi vind aan het geloof, God wil niks liever dat we ultieme vrijheid ervaren. Dat we ons niks aantrekken van veroordelingen die mensen ons toewijzen, dat we ons niet gevangen voelen in onze onzekerheden en dat we mogen groeien tot een mooier en sterker mens. God wil de ultieme vrijheid voor ons! Dit is voor ons mensen moeilijk te begrijpen, omdat we in een wereld leven waarin je heel veel dingen moet verdienen door je best te doen. En weet je wat zo gaaf is aan God.

We hoeven helemaal niks, behalve zijn liefde te accepteren! Dit betekent niet dat 't leven allemaal koek en ei is, het leven is gewoon zwaar en we maken het elkaar als mensen vaak zo moeilijk! Maar ik merk heel oprecht dat hoe meer ik met God bezig ben hoe minder ik me omlaag laat halen door negativiteit van mensen of door situaties!

Goed.. ik zal er nu maar een einde aan breien..

Het is niet mijn bedoeling om je door hetgeen wat ik heb geschreven over de streep te trekken ofzo, maar ik wil zo graag even ook een andere kant van het verhaal laten zien..

Groetjes Pim

3.45. Geloofsopvoeding

Hierover willen we graag met jullie van gedachten wisselen op ons nieuwe forum: www.children-of-the-son.nl. Ik lees hier dat die behoefte er duidelijk is (o. a. Nita, Inge, Lydia) dus ik zou zeggen: kom een kijkje nemen en meld je aan. Welkom!

Christa Renkema

3.46. Reactie op denk om je lijf

Wat mij iedere keer opvalt, is dat er mensen zijn die denken dat vrouwen die 'strenggelovig' (wat houdt dat woord eigenlijk in?) zijn, en een groot gezin hebben, zelf niets te vertellen hebben. Dat zij zelf niets te zeggen hebben ofzo.

Wij hebben 6 kinderen, en daar staan we samen helemaal achter. Natuurlijk moet je om je lichaam denken, maar ik voel me na 6 kinderen heus niet opgebrand.

Als we samen thuis zijn, zorgen we ook samen voor de kinderen. Soms wordt er net gedaan dat vrouwen zoals ik onderdrukt worden. Ik kan wel vertellen dat dat absoluut niet is wat er in de Bijbel staat en bedoeld wordt. Er zullen heus gezinnen zijn waar er op een verkeerde manier met elkaar omgegaan wordt, maar dat gebeurt ook in niet-christelijke gezinnen.

En nu nog iets over de verantwoording naar kinderen toe: Is het dan een ideale situatie dat iemand met bijv. 2 kinderen 40 uur per week werkt, de kinderen na het werk bij de oppas ophaalt, vervolgens thuis nog eten moet koken, enz. Zou zo iemand 's avonds niet moe zijn? Misschien ben je dan 's avonds wel meer uitgerust als je met 6 kinderen niet buitenshuis hoeft te gaan werken(als het inkomen het toelaat).

Jolanda

3.47. Gnostisch

Goeiedag,

Ik ben gnostisch, dat is een stroming die het vaticaan heeft geprobeerd uit te moorden vele eeuwen terug. Een gnosticus gelooft niet maar weet. Ken jezelf opdat je god herkent. Lees het Thomas evangelie.

God is in jezelf niet buiten jezelf. Ik heb 4 kinderen omdat ik van kinderen hou, dat is alles!

Sarah

3.48. Niemand Joods hier?

Hi iedereen,

Ik heb aandachtig jullie mails gelezen, ik ben zelf 24 moeder van 2kids en zwanger van de 3e en 4e. Wij zijn wat men noemt ultra orthodox Joods, en zo voeden wij onze kids ook op. Ze gaan zo ver dat gaat altijd mee naar de synagoge en zeggen hun gebeden voor het eten, slapen, opstaan etc. Ze zijn nog wel heel jong hoor 2 jaar en 5 maanden en 1 jaar en 3 maanden.

Waarom wij veel kids willen ? Tja eigenlijk dacht ik nog 1tje.. zo zie je maar weer. ;-) Onze uitendelijke bedoeling is 5/6 kids, alleen heeft dat niets met religie te maken. We houden gewoon heel veel van onze kids.

Greetz Daniella

3.49. Forum

Zoek jij een gezellig forum waar je met andere christelijke vrouwen kan praten over het geloof en opvoeden (en nog veel meer) Meld je dan aan op car.messageboard.nl/36645/portal.php. Je bent van harte welkom!

Els

3.50. Hulde voor moeders zoals Joland

Jolanda,

Ik heb met uiterste tevredenheid je ingezonden stukje gelezen, Inderdaad, zo kan het ook jou kinderen zullen ongetwijfeld opgroeien als lieve welopgevoede godsvrezende kids, Het kan zoveel slechter lezen we helaas maar al te vaak. uit zucht naar meer of simpel extra luxe wordt mi. te eenvoudig gekozen geen kinderen te nemen of de kinderen in een creche te dumpem, sleutelkinderen als de prijs voor een flatscreen of wintersportvacantie. Des te trotser ben ik op vrouwen zoals jij welke gods pad gekozen hebben door de rol te vervullen welke de heer voor jou uitgestippeld heeft.

Erik

3.51. Voor Erik

Ha die Erik.

Wat is nu jouw plan? Kom eens uit de kast zou ik zo zeggen. Ik ben nu wel zo nieuwsgierig hoe jij leeft en of je een vrouw en kinderen hebt.

Jessica

3.52. Jammer Erik

Jammer dat je vrij veroordelend bent in je stukje. Ik zou denken dat dat als christen ietsje minder mag. Zeker als je mensen helemaal niet kent of je verdiept hebt in hun situatie.

Wellicht bedoel je het goed maar het komt wat hard over. Verder ben ik net als Jessica erg nieuwsgierig naar je verhaal.

groetjes Jetje

3.53. Voor ons niet Gods plan, of ongemerkt toch wel?

Jessica,

Een van de mooie dingen aan onze heer is dat hij je de vrijheid geeft gedachten en wensen zelf in te vullen, is dat niet mooi? En is het niet tevens mooi dat je zelf de door god uitgestippelde weg wilt bewandelen? Volgens mij wederom een teken uit de hemel dat onze heer het goede met ons voor heeft en de door jullie ingeslagen weg godsvruchtig is, ik ben zeker dat met deze levenswijze God je ondanks je afvalligheid je zonde zal vergeven.

Erik

3.54. De uitgestippelde weg van Erik

Erik

Zeker wel weer trots op je zelf met dit geschreven stukje. Ik ben niet gelovig en vind dit daarom geleuter. Volgens mij ben jij dat ook niet, want je schrijft: "jullie ingeslagen weg". Maar wat is nu echt jou verhaal?

Jessica

3.55. Weg van Erik

Wat een voorrecht als je de weg van je keuze kunt volgen, op mijn weg zijn elf kinderen gekomen waar ik met liefde en blijdschap voor zorg, ook hier zeker geen zielige onmondige moeder aan het woord. Soms zou ik willen dat meer mannen er zo'n kijk op zouden hebben als Erik, want het respect en de waardering en vooral het begrip zijn vaak ver te zoeken tegenwoordig.

Antoinette

3.56. Begrip voor elkaar

Ik kreeg gisteren een e-mail van een kennis met de aankondiging dat het 8e kind geboren is. Dit zijn diep gelovige mensen en de kinderen krijgen thuisonderwijs (dat mag hier in Engeland zolang het aan bep. voorwaarden voldoet). Het zou mijn keus niet zijn (ik vrees dat er inmiddels hangmatten tussen de stapelbedden gebonden zijn) maar geen haar op mijn hoofd denkt erover om hierop commentaar te leveren.

Erik, je bedoelt het goed, maar je boodschap zou meer vruchten baren als je die op een minder verheven toon wist uit te drukken. We zijn allemaal kinderen van God, maar voor mij is die God geen persoon (want daar kan mijn gezonde verstand niet bij). Die God is de kracht die ons ingegeven is waarmee we kunnen kiezen of we wel of niet goed willen leven. En de bijbel bevat inderdaad een weelde aan parabels (en die zal ik evenmin letterlijk nemen) die ons in veel gevallen de weg wijzen. En wat is goed leven? Dat is een leven waarin anderen voor jezelf komen en je je talenten weet te gebruiken waar en wanneer die nodig zijn.

En dat is nou precies wat menig intelligente moeder aan het doen is. Die lapt de hedentijdse mode van "vooral goed voor jezelf zorgen" aan haar laars en geeft voorrang aan haar gezin. En dat is uiteindelijk ten bate van de maatschappij van morgen.

Een generatie geleden, of we "gelovig" waren of niet, was dit christelijke principe nog algemeen van toepassing. Zijn we werkelijk gelukkiger nu deze principes te loor zijn gegaan?

Annemieke

3.57. Begrip

Dank je wel Erik, voor je waardering voor moeders, die in trouw en godsvrucht hun kinderen op de wereld zetten. Zoals Antoinette al schreef: die waardering is er nauwelijks. Niet dat we het daarom doen, maar het is fijn als er begrip en waardering is.

Samen met mijn man, heb ik in geloof en vertrouwen 10 kinderen gekregen, die tot nu toe God niet verlaten hebben, dit zie ik als een enorme zegen. En daar ben ik erg dankbaar voor. Lees eens de berichtjes over gebed voor kinderen op deze site: www.cgn.nl.

Groet, Ada

3.58. Geloven alleen

Hoi Mattie, ik herkende je hele verhaal, en wil je een hart onder de riem steken. Bid voor je man, mijn man gelooft ook niet dus het lijkt of je een eenzame strijder bent, in zekere zin wel een beetje, maar ik ben ervoor gaan bidden en God legde me op het hart om samen met meer vrouwen uit mijn kerk in dezelfde situatie te gaan bidden voor onze mannen, ook praten we over hoe we er positief mee om kunnen gaan, dat helpt wel. En ik denk ook altijd, en zijn ook mensen die allebei geloven waar het ook zeker niet allemaal gladjes loopt. Er bestaan ook hele fijne boeken over, hoe je er op een positieve manier mee om kan gaan. Het leven op aarde is geen paradijs, God heeft jouw deze weg gegeven of je hebt jezelf deze weg gegeven dat weet ik niet. Maar God weet alles en Hij kan alles ten goede gebruiken. Gods zegen, bid voor kracht en alles wat je nodig hebt zul je ontvangen van je Hemelse Vader.

Veel zegen, Els.

3.59. Verschillende golflengtes

Lieve medemensen,

Zojuist heb ik in grote lijnen alle voorgaande 'posts' gelezen. Er zijn een aantal zaken waar het voornamelijk over gaat. De grote gemeenschappelijkheid is dat bijna iedereen gelooft dat er meer bestaat dan dat wij kunnen zien, horen, voelen, proeven of ruiken.

Belangrijke verschillen die ik bemerkte zijn;

  1. Heb je het Jezus nodig om gered te worden?
  2. Hoe moet je leven om Gods wil te doen.
In een korte reactie zou ik hier graag op ingaan. De basis van wat ik wil zeggen kun je teruglezen in het evangelie van Johannes, het 3e hoofdstuk en daarvan de eerste 5 verzen.

Nicodemus, een belangrijke Joodse rabbijn (leraar) vraagt daar aan Jezus hoe het toch komt dat Hij al die wonderen kan doen. Jezus antwoord hem als volgt: Ik zeg u, tenzij iemand opnieuw wordt geboren kan hij/zij het koninkrijk van God niet zien. In vers 5 herhaalt hij dat het noodzakelijk is dat je uit water en Geest geboren moet worden om het koninkrijk van God te kunnen zien.

Behalve de natuurlijke wereld waarin wij leven is er klaarblijkelijk nog meer. Het koninkrijk van God bestaat namelijk in de geestelijke wereld. Zoals Jezus aangeeft, moet je opnieuw worden geboren om de geestelijke wereld waar te nemen. Wat hiervoor nodig zijn; zijn water en Geest. Dat wil zeggen de doop (water) om je van buiten (symbolische) schoon te maken en de Heilige Geest, God zelf om je van binnenuit te veranderen.

De dood van Jezus is noodzakelijk omdat een mens door zijn bloed schoon gemaakt wordt, zodat de Geest van God zijn intrek kan nemen (antwoord op vraag 1). Wanneer de Geest van God in je komt wonen, zal Hij je vertellen wat Gods wil in jouw leven is en je er daarnaast de kracht toe geven (antwoord op vraag 2).

Kortom; (De Geest van) Christus in u, de hoop van de heerlijkheid (Colossenzen 1:27)

Het komt dus niet aan op jezelf, het enige wat jij hoeft te doen is ja zeggen tegen Jezus en te vragen of de Heilige Geest in je hart wil komen wonen. Dan zal God zelf je leven zijn en je de liefde geven waar je hart in vuur en vlam van staat. Die kracht, en ook die voorziening, zorgt er voor dat jij precies dat kunt doen wat Hij wil, hoeveel kinderen je ook hebt. Kinderen zijn een geschenk van God en hebben, in potentie eeuwigheidswaarde.

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Geloof

  1. Geloven binnen de kerk
  2. Geloof: waarom naar de kerk
  3. Liefde
  4. Op zoek
  5. Geloof op zoek
  6. Het internet
  7. Geloof op zoek
  8. Geloof alleen...........
  9. Steun in het geloof
  10. Gemeente-zijn
  11. Geloof op zoek
  12. Contact met andere vrouwen
  13. Zoektocht: geloof en opvoeding
  14. Geloven is niet makkelijk
  15. Kerk & kidz
  16. Over christenen
  17. Geloof alleen....
  18. Hoezo spreken is zilver zwijgen is goud?
  19. Geloofsopvoeding
  20. Iedereen mag in de hemel
  21. Goeie moed
  22. Geweldig
  23. Een christelijke opvoeding is een zegen
  24. Enthousiasme! Als ik het zo noemen mag..
  25. Belangrijk om gemeente te zijn
  26. Huisgodsdienst
  27. Mijn \'staat\' in deze wereld
  28. Mijn "staat" in deze wereld
  29. re: Mijn "staat" in deze wereld
  30. Alpha cursus
  31. De godsdienservaring van een 23 jarig meisje
  32. Re 23 jarig meisje
  33. Re 23 jarig meisje
  34. Antwoord
  35. Re: antwoord
  36. Onvoorwaardelijke liefde
  37. onbekende mail-schrijfster
  38. Antwoord aan Annette
  39. Groot gelijk
  40. Re: voor Annette
  41. Liefhebbende moeder Karin
  42. Die eeuwige bekeringsdrang van christenen
  43. Onze dochter: reactie op Evelien
  44. Freedom!
  45. Geloofsopvoeding
  46. Reactie op denk om je lijf
  47. Gnostisch
  48. Niemand Joods hier?
  49. Forum
  50. Hulde voor moeders zoals Joland
  51. Voor Erik
  52. Jammer Erik
  53. Voor ons niet Gods plan, of ongemerkt toch wel?
  54. De uitgestippelde weg van Erik
  55. Weg van Erik
  56. Begrip voor elkaar
  57. Begrip
  58. Geloven alleen
  59. Verschillende golflengtes

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.