Groot Gezin
De bevalling en daarna
ELFAC
Rubriek:   
Hier vinden jullie hoe het ging met onze tweeling vanaf de bevalling:
  1. De bevalling en daarna
  2. Eindelijk met z'n allen thuis!
  3. Groot gezin in uitvoering
  4. Groot gezin in uitvoering (10 juli 1998)
  5. Groot gezin in uitvoering (28 juli 1998)
  6. Groot gezin in uitvoering (5 september 1998)
  7. Groot gezin in uitvoering (23 september 1998)
  8. Groot gezin in uitvoering (25 oktober 1998)
  9. Groot gezin in uitvoering (12 december 1998)
  10. Groot gezin in uitvoering (3 januari 1999)
  11. Groot gezin in uitvoering (14 februari 1999)
  12. ...... bijna een jaar later ..... (16 januari 2000)
 
De bevalling en daarna
Hoi allemaal,

Het verslag heeft dit keer wel wat langer op zich laten wachten, maar als jullie het verslag lezen wordt wel duidelijk waarom....

Nadat ik het verslag van "week 36" had ingestuurd moest Angelica al vrij snel opgenomen worden omdat ze klachten kreeg die op het ziekenhuis moesten worden onderzocht. Angelica werd opeens namelijk heel erg moe en ze hield veel vocht vast. Uit de onderzoeken bleek dat Angelica last had van een beginnende zwangerschapsvergiftiging en dit was uiteraard reden genoeg om in het ziekenhuis te blijven. Na een gesprek met de gynaecoloog werd besloten om tot week 37 te wachten met inleiden want dat was beter voor de rijping van de organen bij de kindjes volgens hem.

Toen Angelica 36 weken en 6 dagen was (4 april) werden de klachten alsmaar erger en Angelica kreeg het erg benauwd omdat de kindjes veel druk op haar organen uitoefenden. De dienstdoende arts besloot dan ook om een soort zetpil tegen de baarmoedermond te plaatsen om deze wat sneller te laten rijpen. Hij zei echter wel dat het toch nog wel enkele dagen zou kunnen duren voordat het zover zou zijn. Maar s'avonds om 19:30 uur braken de vliezen en de bevalling werd daarmee dan ook in gang gezet.

Om ongeveer 22:00 uur werd besloten om Angelica een handje te helpen door haar middels een infuus in te leiden. Om 00:15 kreeg Angelica flinke pers-weëen en toen, om 00:57 werd Brian geboren. Brian had, zoals ze dat in het ziekenhuis noemen, "een matige start" en moest dan ook even op gang geholpen worden. Maar gelukkig kwam hij al vrij snel "bij".

Nu was het wachten op kindje nummer twee en dat was buiten alle verwachting om een hele zware bevalling voor Angelica, want deze lag in een stuit-ligging. Toen hij er bijna uit was bleek zijn linkerarmpje op een moeilijke manier boven zijn hoofdje te zitten. Hij zat daarom behoorlijk klem. De gynaecoloog moest op een gegeven moment toch wel haast gaan maken want de baby begon problemen te krijgen hierdoor. Vanaf dat moment telde werkelijk iedere seconde. Om 01:19 werd Robin geboren. Door het klem zitten kwam hij ter wereld met een gebroken bovenarmpje.

Robin had een zogenaamde "slechte start". Het duurde dan ook best lang (op z'on moment lijkt het wel eeuwen!!) voordat Robin "op gang" kwam. Maar eindelijk veranderde zijn kleur van blauw naar roze en dat was dus voor ons een teken dat ook Robin het gehaald had:))))

Brian knapte eigenlijk in de dagen erna vrij snel op en hij is inmiddels dan ook al thuis. Met Robin ging het beduidend slechter want hij had erg veel pijn van z'n armpje. Dit moest dan ook bestreden worden met meer dan alleen de paracetamol die hij al kreeg. Er werd besloten om Robin morfine te geven tegen de pijn. Maar om op een bepaalde "spiegel" in zijn bloed te komen moest hij eerst een zogenaamde "oplaaddosis" krijgen. Toen dit werd toegediend, stopte Robin met ademhalen maar kwam gelukkig na enkele seconden beademing weer bij.

In de dagen daarna heeft Robin nog wel meer medicijnen gehad maar om die allemaal nu op te noemen is echt teveel. Na ongeveer een week leek Robin op te knappen totdat hij problemen begon te krijgen met de voeding. Hij spuugde alles terug en op een gegeven moment zat hier ook gal bij. Dit was voor de kinderarts reden voor een bloedonderzoekje. Hieruit bleek dat er een soort infectie bij Robin z'n darmpjes was opgetreden en er werd besloten om Robin uit voorzorg over te plaatsen naar het Wilhelmina kinderziekenhuis te Utrecht.

Na enkele onderzoeken aldaar bleek Robin het zogenaamde n.e.c-syndroom te hebben. Dit houdt in dat de darmen flink ontstoken zijn. Uit een gesprek met de arts bleek dan ook dat Robin ernstig ziek was en dat als het zou verergeren hij een operatie moest ondergaan die levensbedreigend zou kunnen zijn in de conditie waarin Robin zich op dat moment bevond.

Op het moment dat ik dit verslag schrijf is het inmiddels 17 april en Robin krijgt nog steeds anti-biotica. Hij mag absoluut niks eten en hij ligt dan ook aan een voedings-infuus. Maar het ligt, na enkele spannende en zenuwslopende dagen, in de lijn der verwachting dat Robin het gaat halen, want hij wordt met de dag stabieler en reageert goed op de medicijnen:))

Robin ligt nu nog op de intensive care en mag waarschijnlijk binnenkort naar de high care. Dat is weer een stapje verder van het gevaar verder. Hier zijn wij natuurlijk harstikke blij mee. Misschien dat volgende week met voeding wordt begonnen. Dat wordt natuurlijk weer spannend want ze weten niet hoe Robin hierop gaat reageren. Maar we hopen er maar het beste van en op dit moment kunnen we, hoe moeilijk dat ook is, dan ook niet meer doen dan dat.

Ik moet zeggen dat we ons de laatste dagen zo machteloos hebben gevoeld. Dit is een gevoel dat met geen pen te beschrijven is. Je ziet dat het slecht gaat met je kind en op dat moment moet je dus "varen" op de kennis van de artsen. Dat is op zich heel frustrerend. Maar gelukkig zijn wij in de laatste dagen geweldig gesteund door familie, vrienden, en, niet te vergeten, de mensen die ons volgden op het internet. Ik wil dan ook iedereen bedanken voor de felicitaties en kado's die wij hebben mogen ontvangen, maar vooral ook voor de steun.

Het verhaal is hiermee echter nog niet ten einde, want ik vind dat "het happy end" er pas is wanneer ook Robin bij ons thuis in zijn bedje kan slapen. Ik zal jullie dan ook op deze pagina op de hoogte stellen als dat zover is. Tot die tijd kan ik jullie nu eindelijk de groetjes doen van.......... !!!een groot gezin!!!

Eric, Angelica, Joey, Kaylee, Brian en Robin

 

Eindelijk met z'n allen thuis!
Hoi allemaal,

Op 6 mei '98 is ook Robin eindelijk thuis!

De afgelopen weken zijn echt heel spannend geweest voor ons want, zoals je hebt kunnen lezen in het verslag van de bevalling, heeft Robin veel problemen gehad met z'n darmpjes en het was in het begin dan ook niet direct duidelijk of hij het zou "halen". Na ongeveer 2 weken bleek Robin het goed te doen en hij mocht eindelijk weer "normale" voeding proberen want hij had tenslotte al die tijd niks gehad, buiten een voedingsinfuus dan. Zo'n voedingsinfuus zorgt ervoor dat alle voedingsstoffen direct in de bloedbaan worden gebracht en dat de groei dus "gewoon" doorgaat. Maar het gevoel van honger kan men niet wegnemen omdat er tenslotte niks in de maag terecht komt. Dus Robin heeft echt letterlijk twee weken gehuild van de honger. Hier hadden Angelica en ik het best moeilijk mee want het enige wat we mochten doen was Robin (voorzichtig) vasthouden en proberen te troosten.. Dus je begrijpt dat toen Robin zijn z'n eerste flesje sinds 2 weken weer kreeg hij natuurlijk "supergulzig" was en er straalde meteen weer wat rust van 'm uit en dat deed ons echt goed:)

In de dagen daarna hebben ze in Utrecht nog wat onderzoeken gedaan om te kijken of alles wel goed was, omdat Robin toch wel erg veel last van spugen had. Nadat men zeker was dat er met Robin eigenlijk niks meer aan de hand was. mocht Robin andere voeding proberen (nutrilon a.r). Dit is voeding speciaal voor de spugende baby. Deze voeding krijgt Brian ook en in de dagen daarna zagen we Robin echt met sprongen vooruit gaan.

Op 4 mei '98 mocht Robin weer terug naar het ziekenhuis in Tilburg om aldaar z'n voeding op te hogen. Tsja, en zoals jullie inmiddels wel weten, is Robin op 6 mei '98 dan eindelijk thuis gekomen. Je begrijpt dat we hier de afgelopen dagen echt feest hebben gevierd.

Tsja... dan is nu de tijd gekomen om aan het hele verslag een einde te maken. Maar voordat ik dat doe wil ik alle mensen die ons in de afgelopen tijd via e-mail hebben gefeliciteerd en gesteund harstikke bedanken hiervoor. Verder wil ik benadrukken dat de zwangerschap van Angelica natuurlijk net als iedere zwangerschap een unieke gebeurtenis is, en dat er genoeg tweeling-moeders zijn die niet zoveel problemen hebben gehad met de zwangerschap. Dus mocht je zwanger zijn van een tweeling probeer er dan maar van te genieten. En als je behoefte hebt om ons te mailen met vragen of opmerkingen doe dit dan gerust op angler@worldonline.nl.

Verder kan ik jullie nog verklappen dat er misschien een vervolg komt op dit verhaal. En dit gaat waarschijnlijk heten.... "een groot gezin in uitvoering". Hoe, wat en wanneer is nog niet bekend. Maar als het zover is dan zal dit beslist bekend gemaakt worden op de lichtkrant.

Nogmaals allemaal bedankt en tot ziens!!!!!!:-)

Groetjes van "een groot gezin"

Eric, Angelica, Joey, Kaylee, Brian en Robin

 

Groot gezin in uitvoering
Hoi allemaal,

Het is al weer 2 maanden geleden dat onze tweeling Brian en Robin geboren werden.... Als je wilt lezen hoe de zwangerschap verlopen is kun je hier klikken en voor een verslag van de bevalling is daar uiteraard op die pagina een link te vinden.

Het "grote werk" is dus begonnen hier bij ons al moet ik zeggen dat het 100% meevalt hoor. Het is natuurlijk wel wat drukker maar we zijn al lang blij (na alle toestanden met robin) dat we met z'n zessen zijn:)

Toen Robin eindelijk uit het ziekenhuis kwam probeerden we om de voedingstijden zo af te stellen dat ze een uur na elkaar voeding kregen. Dit hebben we 2 dagen zo gedaan en dat werkte dus voor geen meter want in de praktijk betekent het gewoon dat je dan bijna de hele dag met het verzorgen van de tweeling bezig bent. Op zich hoeft dat niet erg te zijn, maar we willen ook Joey en Kaylee de nodige aandacht kunnen geven. Dus nu eten Brian en Robin praktisch tegelijk en daarna geven we meestal gelijk Joey en Kaylee weer de aandacht. Zo hopen we dat we het een beetje goed kunnen "verdelen".

Joey en Kaylee zijn echt heel lief voor Brian en Robin en helpen dan ook graag en goed mee:) toen Brian thuis kwam en Kaylee haar broertje voor het eerst vasthield schreeuwde ze uit: "HIJ BEWEEGT!!!" Tsja, tot nu toe had Kaylee alleen nog maar haar pop in handen gehad en die vond ze wel leuk maar die bewoog niet zo leuk als Brian deed:) Joey was echt heel trots en de jufrouw op school had voor hem een mooie papieren muts gemaakt met daarop de tekst: "hoera!! ik heb er twee broertjes bij!!)

Angelica is best snel hersteld van haar toch wel zware bevalling maar ze heeft dan ook veel rust gehad in de eerste weken en dat heeft echt geholpen:)

We komen er inmiddels wel achter wat het betekent om een tweeling te hebben als je met z'n allen ergens naar toe gaat..... Als we in bv. de supermarkt lopen dan wordt je gemiddeld 3 a 4 keer aangehouden met de vraag of het jongens of meisjes zijn, hoe oud ze zijn, of we het niet druk hebben, of ze een-eiig zijn etc.etc. Dit is soms ook wel leuk hoor, al die aandacht, maar als je dan eens een keer wat sneller uit de winkel wilt zijn, heb je wel eens de gedachte om een groot bord op de kinderwagen te hangen met daarop de tekst:"nu even niet....":))

Laatst zijn we naar de speeltuin geweest met de kids en daar zit een terrasje bij. Toen wij daar aankwamen zag je de mensen echt verbaasd en zogenaamd "onopvallend" naar ons kijken. Je ziet ze dan echt tellen...... en waarschijnlijk vragen ze zich af of al die kinderen wel van ons zijn:)

Angelica en ik vinden dit alles best wel komisch hoor, dus we storen ons er ook niet aan....

Op het moment heb ik eigenlijk verder weinig te melden behalve dan dat alles hier eindelijk lekker "rustig" is en dat Brian en Robin het fantastisch "doen". Ze hebben allebei nog wel nachtvoeding maar op het moment komen ze wel wat later s'nachts dus het gaat de goede kant op.

Als je het leuk vind om te volgen hoe het met ons gezin gaat, waarin de groei en ontwikkeling van Brian en Robin een grote rol zullen spelen, dan zul je hier op iedere 5de van de maand een nieuw verslag vinden. Het is dus misschien verstandig om deze pagina bij je bookmarks (bladwijzers) te zetten zodat je het niet vergeet. Natuurlijk mag je ons ook een mailtje sturen met daarin je reacties, opmerkingen of tips. Iedereen die ons een mailtje stuurt krijgt altijd een (persoonlijk) mailtje terug, want we vinden altijd leuk om mail te krijgen.

Tot de volgende keer en groetjes van "een groot gezin in uitvoering"

Eric, Angelica, Joey, Kaylee, Brian en Robin.

 

Groot gezin in uitvoering (10 juli 1998)
Hoi allemaal,

Vanwege computer-problemen is het verslag wat later en daarom dus voor iedereen die ons volgt namens mijzelf en de computer.....sorry!

Het gaat goed met met ons allemaal en de tweeling is alweer wat gegroeid. Met name Robin gaat goed vooruit gezien zijn "voorgeschiedenis". Robin krijgt op het moment wel fysiotherapie om zijn armpje (dat tijdens de bevalling gebroken was) wat sterker te maken en ook kijkt hij te vaak naar 1 kant waardoor zijn nek ook de nodige therapie ondergaat.

Volgens de fysiotherapeut zal dit alles wel wat maandjes duren voordat het helemaal in orde is. We moeten zelf dan ook vaak de oefeningen, die hij ons voordoet, met Robin herhalen. Brian ligt in gewicht ongeveer nog 6 ons voor op Robin, maar het verschil wordt bijna met de dag kleiner en er zijn intussen al heel wat mensen geweest die niet meer wisten wie nu precies wie was:))

Brian en Robin blijken hele vrolijke knullen te zijn want je hoeft ze maar aan te kijken en ze lachen je al toe. Dat is natuurlijk heel apart als je dat zo ziet als die twee je tegelijk toelachen:)))

Volgende week moet Kaylee haar amandelen laten knippen en de week daarop moeten we met Robin naar het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht voor een eindcontrole. Daar hopen we natuurlijk weer het beste van, maar volgens ons is ons "vechtertje" er al weer helemaal bovenop:)

Joey wordt al een echte grote jongen en dat merk je soms ook wel aan de taal waar hij mee thuis komt van school en dat zijn niet altijd nette dingen... Angelica is al echt een "groot gezin-moeder" aan het worden en brengt Joey elke dag zelf naar school samen met de escorte van Kaylee, Brian en Robin. Meestal haal ik Joey zelf uit school als ik terug ben van mijn werk en in de weekenden draaien we hier gewoon "ploegendienst":) het valt ons al met al harstikke mee tot nu toe met de drukte maar misschien komt die drukte wel als ze gaan lopen. Maar als er iemand is die hier ervaring mee heeft dan is een e-mailtje met deze informatie natuurlijk harstikke welkom!!

Goed dat was het weer voor deze maand en als je wilt weten hoe het volgende maand met ons is dan zul je hier rond 5 augustus weer een nieuw verslag vinden en voor iedereen die met vakantie gaat.... prettige vakantie toegewenst van een groot gezin in uitvoering.

Eric, Angelica, Joey, Kaylee, Brian en Robin.

PS: Er is een nieuwe foto van de tweeling in onze foto-galerij!

 

Groot gezin in uitvoering (28 juli 1998)
Hoi allemaal,

We zijn dus vrijdag 24 juli met Robin naar Utrecht geweest voor controle en daar bleek dat Robin het erg goed doet qua ontwikkeling. Ze waren dan ook erg tevreden over hem. Nu moeten we, als Robin 9 maanden oud is, nog een keer op controle en bij 18 maanden nog een keer. We waren natuurlijk erg opgelucht dat alles goed was met Robin maar we hadden het eigenlijk al wel een beetje verwacht want je ziet hem bijna groeien:)

We zijn 27 juli met Robin en Brian ook weer naar het consultatiebureau geweest. Brian woog 6005 gram en Robin 5300 gram. Er is dus nog wel verschil in gewicht maar dat kan natuurlijk, want het is dan wel een tweeling, maar dat hoeft per definitie niet te betekenen dat ze even zwaar moeten zijn.

De periode van ontdekken is ook al een beetje aangebroken want soms liggen Brian en Robin in de box hun handjes te bekijken met een gezicht van "zijn die van mij?" Ook vinden ze het erg leuk om naar elkaar te kijken en ze hebben dan ook de grootste lol. Dat is goed te zien aan de kuiltjes in hun wangen:))

Over Brian is weinig bijzonders te vertellen want die heeft natuurlijk een iets betere "start" als Robin gehad en hij "doet" het dan ook vanaf het begin erg goed. De amandel-operatie van Kaylee is niet doorgegaan want we kregen telefoon van het ziekenhuis dat in het bloed van Kaylee (wat vooraf geprikt was) niet genoeg ijzer zat. Dus nu moet Kaylee eerst ijzertabletjes slikken en dan mag ze, als alles dan wel goed is, op 27 augustus wel geholpen worden.

Dit was voor ons allemaal best wel een tegenvaller want je probeert je kind toch voor te bereiden op wat er komen gaat en dan wordt het vlak voor de operatie ineens afgezegd. Dan mag de ingreep op zich klein zijn maar voor zo'n kind is het toch een hele gebeurtenis.....

Joey heeft nu "grote vakantie" dus de komende 6 weken zijn we gezellig met z'n zessen thuis al moet ik wel gewoon werken want de vakantiedagen zijn bijna allemaal opgegaan aan de zwangerschap van Angelica en de periode daarna... Maar ik ben toch blij dat ik er in die periode voor Angelica kon zijn, dus wat dat betreft zijn de vakantiedagen wel goed besteed:)))

Zo, dat was het eigenlijk wel weer voor deze maand maar als je rond 5 september weer op deze pagina komt kijken dan staat er weer een nieuw verslag en kun je lezen hoe het ons vergaat. Tot die tijd, groetjes van "een groot gezin in uitvoering"

Eric, Angelica, Joey, Kaylee, Brian en Robin.

 

Groot gezin in uitvoering (5 september 1998)
Hoi allemaal,

Wat gaat het toch altijd snel die eerste maanden. Brian en Robin zijn nu al 5 maanden oud en het gaat harstikke goed met ze. Brian en Robin gaan met de dag wel meer op elkaar lijken wat voor de familie en kennisen wel eens de nodige verwarring oplevert:)) Zelf heb ik me, eerlijk toegegeven, ook al een keer vergist maar als je dan goed kijkt zie je dat Robin een iets smaller "koppie" heeft maar voor de rest is eigenlijk alles hetzelfde. Ze kunnen zich allebei al een tijdje zelf omdraaien als ze op hun rug liggen en ze hebben allebei ook, en da's vrij vroeg, al last van hun tandjes die erdoor lijken te komen....

Vorige maand werd nog gedacht dat Robin licht asmatisch zou zijn maar gelukkig blijkt dit allemaal wel mee te vallen en met de fysiotherapie voor zijn armpje maakt Robin ook flinke vooruitgang... De amandeloperatie van Kaylee is uitgesteld naar 23 september omdat ze een te laag ijzergehalte bleek te hebben. Dus nu heeft ze tabletjes gehad om dit weer op peil te krijgen en als het dan weer goed is kan de operatie wel plaatsvinden. Met onze oudste knul (Joey) gaat alles prima en volgende week moet hij weer naar school want dan is de vakantie weer voorbij...

Laatst mochten Joey en Kaylee logeren bij mijn schoonmoeder en toen ik met Angelica en de tweeling in de supermarkt liep, vroeg de kassiere of dat nou niet druk was z'on tweeling. Toen ik haar vertelde dat we het wel meeviel omdat de andere kids aan het logeren waren zat ze ons met opengevallen mond aan te kijken en Angelica en ik konden hier hartelijk om lachen toen we buiten kwamen...

Dat kinderen sneller zijn dat je denkt blijkt uit hetgeen wat mijzelf laatst is overkomen.... Ik heb als hobby karpervissen en dat was ik dus ook met Paul (een neef van Angelica) aan het doen op een vijver hier in Tilburg.. Plots riep Paul dat er een kindje in het water lag en toen ik keek zag ik inderdaad een kindje (van ongeveer twee jaar) vechten voor zijn leven in het water, het kindje was afgedwaald van zijn vader en in het water gevallen en door zijn gespartel lag het inmiddels al een meter of 4 verder in de vijver.. Aangezien dat Paul een blessure aan zijn enkel heeft en dus niet goed kan lopen, bedacht ik me geen moment en sprong in het water, het king ging net onder maar gelukkig had ik gezien waar en ik kon hem dus gelukkig gelijk vinden. Toen ik het kind vasthad bracht ik het naar de kant waar ik het over mijn knie legde en hij spuugde gelijk wat water uit en begon heel hard te huilen en dat ging werkelijk door merg en been. Zelden heb ik zo'n angst in een kind z'n ogen gezien en ik hoop dit dan ook niet meer mee te moeten maken. De vader was inmiddels toegesneld en nam het kind van mij over en ik kreeg als enige reactie "bedankt meneer...". Hij pakte vervolgens het kind op en was weg. Ik heb ook niks meer gehoord en weet ook niet waar deze mensen wonen en dat vond ik best moeilijk want ik had graag willen weten hoe het met het kindje is gegaan daarna.... Ik ben wel blij dat het kindje nog leeft en dat ik waarschijnlijk een ander een hoop leed heb kunnen besparen en da's voor mij het belangrijkste.....

18 september gaan we met Joey en Kaylee naar Eurodisney en de tweeling mag dan bij hun peter en meter (Karel en Caren) blijven en dat vinden ze echt heel leuk om op Brian en Robin te passen, zelf hebben ze twee kids en de derde is in aantocht. Op de foto die je in onze galerij kunt vinden zie je Karel met Brian zitten....

Zo, dat was het dan weer voor deze maand en volgende maand kunnen jullie lezen hoe het in Eurodisney was en hier waarschijnlijk ook een foto van zien en natuurlijk vertel ik jullie dan ook weer hoe het een "groot gezin in uitvoering" vergaat.

tot ziens en groetjes van...

Eric, Angelica, Joey, Kaylee, Brian en Robin.

 

Groot gezin in uitvoering (23 september 1998)
Hoi allemaal,

Het verslag is iets eerder geplaatst omdat er ook weer genoeg te vertellen valt over deze maand....

Allereerst zijn we natuurlijk met Joey en Kaylee naar Eurodisney gegaan terwijl Brian en Robin bij mijn nichtje en haar man bleven (Caren en Karel). We gingen via de personeelsvereniging van het bedrijf waar ik werk en deze organiseerde dit voor de eerste keer, wat qua plaats in de bus en het hotel ook wel te merken was. Ondanks dit alles kan ik zeggen dat het toch zeer geslaagd was en dit geldt zeker voor de kinderen. Joey vond de atracties van Sneeuwwitje en Pinokkio wel leuk, maar dat het er binnen wat donker was, vond hij niet zo geslaagd en dat liet hij merken ook:) Kaylee werd tijdens de beroemde "disneyparade" uit het publiek gehaald en mocht samen met de koks van "Belle en het beest" een dansje maken midden op straat. Dit vond ze echt geweldig en dat kon je echt aan haar trotse blik zien.... De volgende dag hebben we nog wat gewandeld in Parijs en zondag waren we s'avonds weer thuis Kort na aankomst kwamen Caren en Karel onze kids Brian en Robin weer terugbrengen. Dat was ook allemaal prima gegaan al was het wel wat wennen natuurlijk om in plaats van twee, vier kinderen in huis te hebben. Dat gevoel kennen Angelica en ik maar al te goed al hebben we het nu natuurlijk goed onder controle denk ik:))

Vandaag is Kaylee geopereerd aan haar keel en neusamandelen en dat is heel goed gegaan... We hadden ze al goed voorbereid en Kaylee was dan ook niet echt onder de indruk meer van alle mensen in de groene pakken en het bekende "kapje" voor de narcose.... Alleen het wakker worden leverde natuurlijk de nodige tranen op en ze had natuurlijk ook pijn aan haar keeltje. Maar twee uurtjes en twee ijsjes later knapte ze al iets op en om 15:00 uur mocht Kaylee dan ook weer mee naar huis...... Op dit moment is Kaylee natuurlijk nog wat "hangerig" en verdrietig maar met een flinke dosis aandacht en troosten is het nog best te doen voor d'r...

Met Brian en Robin gaat het nog steeds naar wens. Ze hebben inmiddels hun "dktp-spuiten" gehad. Daar hebben ze wel wat last van gehad, maar al met al viel het gelukkig mee, Hun ontwikkeling zit net boven het gemiddelde dus ook hierover zijn we zeer tevreden, zeker voor Robin houden we dit goed in de gaten...

De foto's van Eurodisney zijn nog niet klaar maar ergens volgende week zullen ze zeker in onze foto-galerij te zien zijn.

Oh ja, ik wou jullie nog even op het nieuwe reactie-blokje wijzen waarin je rechtstreeks op ons verslag kunt reageren. Je reactie wordt dan ook geplaatst op deze site wat natuurlijk leuk is voor ons maar ook voor anderen om te lezen. Iedereen is welkom met z'n reactie en dit geldt ook voor de mensen van de media die toch regelmatige bezoekers blijken te zijn op onze pagina.

Zo, ik hoop dat jullie massaal reageren en verder kunnen jullie rond 5 november weer lezen hoe het een groot gezin in uitvoering vergaat.....

groetjes van ons allemaal hier,

Eric, Angelica, Joey, Kaylee, Brian en Robin.

 

Groot gezin in uitvoering (25 oktober 1998)
Hoi allemaal,

Brian en Robin zijn alweer bijna 7 maanden oud en de maanden lijken wel "voorbij te vliegen" Al is alles voor onze omgeving weer in orde toch denken wij nog regelmatig terug aan de periode die wij hebben moeten doormaken, en als je dan nu in de box kijkt kun je je haast niet voorstellen dat het in het begin allemaal zo moeilijk is gegaan....

Afgelopen week zouden Brian en Robin eigenlijk weer een injectie krijgen. Maar aangezien ook Brian en Robin last hebben van een klein virusje is het een week uitgesteld. Ze beginnen allebei echt te "brabbelen en kraaien" en ze beginnen ook te kruipen al lijkt het meer op een "tijger-sluipgang".

Je zult deze week ook weer een nieuwe foto van Brian en Robin kunnen vinden in de foto-gallerij. Oma heeft de foto's nu in haar bezit en die wil ze natuurlijk aan iedereen laten zien.

Met Kaylee is alles weer als vanouds en ze heeft eigenlijk ook weinig last gehad na de operatie aan haar keeltje.. Joey is de laatste tijd opmerkelijk rustig en doet het heel goed op school dus ook daar geen klagen over:)))

Tsja, het is maar een kort verslag deze keer want er is ook niet zoveel veranderd behalve dan dat de tweeling wel iedere maand iets nieuws geleerd hebben:)) Zo ik ga er weer mee stoppen en rond de verjaardag van sinterklaas zul je hier weer een nieuw verslag kunnen lezen van...."een groot gezin in uitvoering"

Groetjes van ons allemaal,

Eric, Angelica, Joey, Kaylee, Brian en Robin.

 

Groot gezin in uitvoering (12 december 1998)
Hoi allemaal,

Brian en Robin zijn op sint zijn verjaardag 8 maanden oud geworden en dat is te merken ook.. Ze staan al in de box en ook de salontafel is een "gewild object" voor alletwee. Ze trekken zich hier aan op met als gevolg dat wij weer alles naar het midden van de tafel moeten schuiven... de tijd is dus weer gekomen dat je 100 ogen nodig hebt om alles in het gareel te houden:)

Alles loopt hier redelijk op rolletjes, al is de tweeling wel erg actief s'nachts de laatste tijd, en dat is soms best vermoeiend. Maar we gaan er maar vanuit dat het weer z'on periode is en zetten de tanden nog maar even op elkaar.

Joey heeft ook een spannende tijd achter de rug want hij moest naar de tandarts om een tandje te laten trekken vanwege een abces op zijn tandvlees. Je begrijpt dat dit een hele toestand is geweest. Maar hij is best dapper geweest en heeft van papa en mama daarom een doos knex gekregen en dat maakte een hele hoop goed. Joey ziet er nu heel stoer uit met dat tandje eruit, het is net Mike Tyson maar dan in de kleine vorm:))

Kaylee is de laatste tijd wel wat drukker maar dat zal de leeftijd wel zijn, want in april van het volgend jaar gaat Kaylee ook naar school. Daar is ze volgens ons ook echt aan toe. Ze heeft er in ieder geval zelf veel zin in want om iedere dag alleen je broer weg te brengen en zelf niet mogen blijven das toch ook maar niks. Ze vraagt bijna iedere dag wanneer ze eindelijk zelf ook naar school mag....als dat maar zo blijft:))

We hebben een leuke sinterklaas gehad met natuurlijk veel kadootjes. Opa en oma waren er ook bij wat voor de kids natuurlijk extra leuk was. We hebben sinds gisteren ook de kerstboom alweer staan. Brian en Robin keken hun ogen uit met al die lichtjes. Joey en Kaylee hebben ons goed geholpen met de boom te versieren...

Zo, dat was het weer voor deze keer en wij wensen iedereen die dit dit verslag leest fijne feestdagen toe en een zeer gelukkig maar toch vooral gezond 1999 toe en, oh ja, nog maar eens een keer bedankt voor alle reacties en steunbetuigingen die wij hebben mogen ontvangen van jullie allemaal in dit voor ons zo belangrijke en spannende jaar....

Ik hoop dat jullie allemaal blijven reageren middels het reactie-blokje op de pagina van ons gezin...

Groetjes en tot volgend jaar van....

Eric, Angelica, Joey, Kaylee, Brian en Robin.

 

Groot gezin in uitvoering (3 januari 1999)
Hoi allemaal,

Allereerst wensen wij iedereen een heel gelukkig en gezond 1999 toe.

Een paar weken geleden werden we gebeld door een mevrouw van de nederlandse vereniging voor ouders van meerlingen(NVOM) en deze vroeg ons of wij eventueel mee wilde werken aan een reclame spotje. Daarvoor hadden ze een eeneiïge tweeling nodig zodat als de een geen zin meer had, ze de ander konden inzetten om zodoende kosten te besparen. We waren natuurlijk zeer verrast en spraken dan ook af om enkele dagen later op het castingbureau te Amsterdam te verschijnen met z'n allen. Het was gelukkig allemaal zeer profesioneel daar en we werden naar behoren ontvangen, anders, zo hadden we al afgesproken, waren we meteen weer vertrokken. Angelica moest met de tweeling voor de camera gaan staan voor een klein intervieuw en daarna moesten Brian en Robin nog even "wedstrijd-kruipen". Dit deden ze overigens met veel plezier en ze zagen er dan ook uit als "echte filmsterretjes". Nadat dit gebeurd was, vertelde men ons dat ze binnen enkele dagen zouden bellen of Brian en Robin mee mochten doen, omdat er nog een tweeling zou komen voor proefopnames.

En inderdaad, na een dag of 5 werd er gebeld Maar Brian en Robin waren helaas niet uitgekozen. We vonden het natuurlijk wel jammer maar we waren wel weer een ervaring rijker en het was best leuk om eens mee te maken.

De jaarwisseling was ook heel leuk met name omdat we Joey en Kaylee voor de eerste keer wakker hebben gemaakt, zodat ook zij het vuurwerk eens konden meemaken. Dit was dus een groot succes want ze vonden het werkelijk prachtig en ze zijn een uurtje later weer naar bed gegaan. Toen wij zelf naar bed gingen hoorden we Joey "jingle bells" zingen en Kaylee zong uit volle borst "oh denneboom..". Dit is op zich best leuk om te horen ware het niet dat het 02:30 was en we hebben dan ook gevraagd aan ze of ze dit konden bewaren tot de volgende dag:)))))

Brian en Robin hebben flink last van hun doorkomende tandjes op het moment, dus dat betekent veel huilen en volle luiers.. Brian heeft nu 3 tandjes en Robin 2.

Zo dat was het eerste verslag voor dit jaar en er zullen er nog wel wat volgen. Blijf ook dit jaar gerust reageren, zodat we weten of jullie het leuk vinden om te lezen hoe het ons vergaat (en als je al gereageerd hebt, mag dit gerust nog een keer hoor..)

Groetjes en tot de volgende keer van....

Eric, Angelica, Joey, Kaylee, Brian en Robin.

 

Groot gezin in uitvoering (14 februari 1999)
Hoi allemaal,

Brian en Robin "doen" het SUPERgoed,we hoeven sinds kort eigenlijk nergens meer op controle. We zijn met Robin laatst nog naar Utrecht geweest en daar vonden ze dat z'n ontwikkeling echt heel goed was, sterker nog, hij lag voor op z'n ontwikkeling:))

Met Brian is het eigenlijk hetzelfde, we waren laatst ook op het consultatiebureau en daar vroegen ze of Brian en Robin al konden kruipen. Toen we vertelden dat ze al twee maanden stonden al al bijna "los" konden lopen vielen ze daar bijna van verbazing van hun stoel:))) Ook de fysiotherapeut (voorR robin's armpje) is hier vooor de laatste keer geweest.

Dus je ziet, alles gaat prima met Brian en Robin en da's een heel geruststellende gedachte. Op het moment is het dus carnaval en Joey heeft dit dan ook op school gevierd op school, Kaylee zit dan nog wel niet op school maar ze wou toch wel verkleed mee als "maja de bij" om Joey naar school te brengen en Joey was piraat. Je kunt ze zien op de "webcam-foto" die ik heb meegestuurd....

Ook Kaylee is laatst nog op controle geweest bij het consultatiebureau en alles was in orde... Op dit moment is Joey wat grieperig en ligt hij dan ook met z'n kussen en dekentje op de bank en laat zich goed verwennen door ons.....

Sinds kort ben ik ook lid geworden van de "meerlingenlijst". Dit is een soort discussie-groep op het Internet waar je van alles aan elkaar kunt vragen of meningen over bepaalde onderwerpen kunt geven aan elkaar. Dus als je meerlingouder bent (of wordt) dan ben je altijd welkom met al je vragen en/of opmerkingen of tips.

Zo dit was het dan weer voor deze maand en voor iedereen die carnaval viert een driemaal "alaaf" toegewenst en voor de rest prettige krokusvakantie!!!

Tot de volgende keer en groetjes van "een groot gezin in uitvoering"

Eric, Angelica, Joey, Kaylee, Brian en Robin.

 

...... bijna een jaar later ..... (16 januari 2000)

Hoi allemaal,

Het heeft lang mogen duren maar hier dan weer een verslag verslag van ons gezin. Het gaat heel goed met ons allemaal en de tweeling doet het dus ook prima. Brian en Robin liggen, (volgens het consultatiebureau) qua ontwikkeling, boven het gemiddelde dus da's alleen maar goed natuurlijk. Brian praat al best goed voor z'n leeftijd en zit graag bij mij of Angelica op schoot. Hij krijgt al echt een eigen "willetje" en laat ook duidelijk merken als hij iets wilt. Robin is de ondeugendste van de twee, je ziet hem bijna denken "...mmm,wat zal ik nu eens uithalen.." Robin praat ook al best aardig, al is het iets minder dan Brian. Hij speelt graag met Joey en Kaylee of Brian. Maar als die geen tijd voor hem hebben speelt hij net zo graag alleen en gaat dan ook meestal ondeugende dingen uithalen, het zou wat dat betreft goed een tweelingbroer van Joey kunnen zijn:)

Daar mijn scanner op dit moment nog wat problemen geeft heb ik maar gauw even een webcam-foto gemaakt die kwalitatief wat minder is dan een foto maar Brian en Robin zijn er nog wel redelijk op te zien...

links:Brian, rechts:Robin

Met Joey gaat het ook goed en hij is druk tandjes aan het wisselen wat op zich een grappig gezicht is:) Kaylee doet het heel goed op school en gedraagt zich volgens de juf als een voorbeeldig kind, wat overigens thuis best wel eens anders is:)) Maar goed, beter zo dan andersom:)

Angelica werkt sinds kort ook een paar uurtjes per week als telemarketeer en met deze baan kan ze haar eigen uren indelen zodat wanneer ze gaat werken ik dan op de kids pas. Want wij hebben min of meer afgesproken dat een van ons twee er altijd moet zijn en we willen zoveel mogelijk zonder oppas doen.

Ikzelf heb ook een nieuwe baan en werk sinds een half jaar als proces-operator in een fabriek waar glas geproduceerd wordt. Ik heb het daar ook uitstekend naar m'n zin.

Er is natuurlijk teveel gebeurd in bijna een jaar om dat even in een verslag te zetten maar in grote lijnen was het dit wel zo'n beetje. Ik probeer in ieder geval de komende tijd wat regelmatiger een verslag in te sturen al zal dit mischien niet iedere maand zijn. Maar als je ons wat wilt vragen in de tussentijd, dan kun je op onze pagina altijd zien of ik online ben en me rechtstreeks en live een vraag stellen. En als je dan ook nog even naar de webcam surft zijn we vaak ook live te zien want deze staat (meestal) aan zodra ik online ben.

Tot de volgende keer van......"een groot gezin in uitvoering"

Eric, Angelica, Joey, Kaylee, Brian en Robin.

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.