Groot Gezin
De column
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

59. Dag 2005, wat brengt 2006 ons? Privatisering van ouderschap?

(31-12-2005) We sluiten een politiek onrustig jaar af. Een jaar waarin het consumentenvertrouwen sterk schommelde.

Vreemd genoeg steeg het consumentenvertrouwen in de laatste maand van 2005. Vol trots vermeldden de media uitgebreid dat er voor de Kerstinkopen in 2 dagen 8 miljoen keer gepind werd, en voor Sinterklaasinkopen in één dag ruim 7 miljoen keer. Moet een dergelijk bericht ons op een dwaalspoor brengen, of moet het ons vertrouwen geven? Vertrouwen krijg ik van hetgeen er op het eind van de maand nog op mijn bankrekening staat.

Als minister Zalm dan trots vertelt dat het met de armoede in Nederland nogal meevalt, dan vraag ik me af hoe hij het woord "Armoede" definieert. Ja, hij vergelijkt Armoede met Armoede van 50 jaar geleden. Maar minister Zalm, dat is een heel andere Armoede. Vijftig jaar geleden was Nederland in opbouw, iedereen was "arm" en er was een groot saamhorigheidsgevoel. Dat is niet te vergelijken met nu.

De grootste fout van deze regering tot nu toe is het geroep om eigen verantwoordelijkheid. De oorzaak van armoede wordt daarmee bij de mensen zelf gelegd en niet bij het beleid.

Ook de uitgaven voor de opvoeding van kinderen worden steeds meer als een kostenpost voor ouders gezien, eigen verantwoordelijkheid roept men steeds harder. De gevolgen daarvan zijn te zien bij de laatste gegevens van het CBS: de bevolkingsgroei neemt snel af (bron: CBS).

Om dit iets beter te begrijpen kijken we naar het aantal vrouwen dat hun eerste kind krijgt. In 2000 kregen 95.972 hun eerste kind, in 2004 is dit teruggelopen tot 88.432, in 2005 loopt dat weer verder terug naar ongeveer 84.000. Verder neemt het aantal 2e en 3e kinderen af.

De daling van nu is de grootste sinds de eeuwwisseling. De verwachting is dat de daling zich verder zal voortzetten en snel zal leiden tot bevolkingsafname. Maar een eenmaal ingezette bevolkingsdaling is moeilijk te keren, vooral in het licht van bovenstaande cijfers.

De rol van de overheid wordt steeds minder ondersteunend, maar steeds meer inspecterend. Daarbij krijgen professionals een zware stem, en wordt de stem van ouders verder ondergeschoven. Daarmee schuiven we een stuk verantwoordelijkheid af. Ik krijg sterk het gevoel dat men naast alle andere privatisering nu ook het ouderschap wil privatiseren.

Met deze houding gaan we voorbij aan de verwachtingen die zowel de politiek als de maatschappij heeft van ouders. Van onze kinderen wordt verwacht dat ze straks sterk genoeg zijn om de "economie" en de zorg voor de maatschappij overnemen. Juist die aspecten maken de zorg voor kinderen een verantwoordelijkheid voor iedereen en niet alleen van de ouders.

Maar zorgtaken moet je inkopen via de levensloopregeling. Het is immers je eigen verantwoordelijkheid. Op Postbus 51 is te lezen welke veranderingen er komend jaar zijn. Veranderingen waarvan je niet vrolijk wordt. Kijk alleen naar deze tekst:

    Per 1 januari 2006 komt er een levensloopregeling waarmee werknemers kunnen sparen om periodes van verlof financieel te overbruggen of om eerder te stoppen met werken. Per jaar mag u maximaal 12% van het brutoloon belastingvrij sparen, tot maximaal 210% van het bruto jaarloon.
Welke ouders kunnen tijdens de periode van "hoge kosten van kinderen" 12% van hun loon opzij leggen? De conclusie is dan ook dat de levensloopregeling een voorbeeld is van het principe van eigen verantwoordelijkheid.

Stop met privatiseren, laten we weer eens werken aan solidariteit. Dat komt niet alleen onze kinderen, maar iedereen ten goede!

Wilt u over dit onderwerp meepraten? Dat kan bij Privatiseren van ouderschap.

 
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.