Groot Gezin
De column
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

22. Het is weer bijna september

(31-08-2009) De derde dinsdag van september zal de koningin de Troonrede voorlezen en komt daarna de minister van Financiën (minister Bos) met zn beruchte koffertje. Ik hoor het minister-president Balkenende nog zeggen: "Eerst het zuur, dan het zoet!" Nu krijgen we vooral het bittere staartje!

O.K., de kredietcrisis is een excuus en de vergrijzing wordt ook aangevoerd als excuus. Maar toch vraag ik me af of de verdeling van de lasten niet anders kan.

Afgelopen week kwam het NIBUD met onderzoeksresultaten: Gezinsuitbreiding leidt tot meer geldproblemen. Hier komt duidelijk naar voren dat het stichten van een gezin een forse aanslag doet op het te besteden budget. Dit is natuurlijk al sinds jaar en dag bekend, de kosten voor het opvoeden van een kind worden tegenwoordig geschat op 150.000 euro. Men noemt dit wel de inkomensdip van het gezin. De oorzaken zijn: de kosten van kinderen en het minder aantal uren werken van (één van de) ouders.

Het NIBUD heeft de volgende verklaring dat er dan toch problemen ontstaan: "Meeste ouders bereiden zich niet financieel voor op gezinsuitbreiding." Een vreemde conclusie! Met name wanneer je ervan uitgaat dat het opvoeden van kinderen een maatschappelijke bijdrage is.

We zitten vaak nog in het traditionele patroon, waarbij kinderen worden gezien als een investering in je oude dag. Een gezin is dus eigenbelang. Daar moet je dan ook maar voor betalen! Maar dit patroon is allang niet meet van toepassing. Het stichten van een gezin is steeds meer een keuze die je al dan niet maakt (maken kunt!) vanuit je wens deze maatschappelijke bijdrage te leveren.

Strikt genomen is de manier waarop we nu werken het goedkoopste. Ouders dragen vrijwillig fors bij aan hun maatschappelijke bijdrage, zon 150.000 per kind! Maar tegenwoordig zie je dat er een sterke stimulans is dat beide ouders een betaalde baan hebben buitenshuis. Dat kan alleen wanneer ouderlijke taken worden overgenomen door anderen. Dat leidt tot kosten voor kinderopvang, etc. Maar die extra kosten wegen vaak niet goed op tegen de extra inkomsten doordat nu beide ouders werken.

En of dat al niet erg genoeg is gaan juiste de gezinnen er volgend jaar nog extra op achteruit. Vooral de gezinnen met één inkomen. De heffingskorting die de partner kreeg wordt namelijk afgebouwd. De heffingskorting wordt door de politici ook wel aangeduid als de aanrechtkorting. Men bedoelt daarmee dat de heffingskorting eigenlijk een subsidie is om de moeder aan het aanrecht te houden. Het is duidelijk dat hieruit een enorme geringschatting spreekt, en gebrek aan waardering voor de ouderlijke taken.

Maar de linkerhand weet niet wat de rechter doet. Als die heffingskorting nu gebruikt werd om die niet-werkende partner weer in het arbeidsproces te laten instromen was dat nog enigszins te begrijpen. Het wordt gewoon afgebouwd en verder niets!

We zullen zien wat Prinsjesdag (22 september) brengt. We houden u op de hoogte.

Wat vindt u van de maatschappelijke, economische en politieke waardering voor het opvoeden? Graag horen we uw mening in de discussie De maatschappelijke, economische en politieke waarde van het gezin.

 
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.