Groot Gezin
De column
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

75. Sinterklaasverdriet?: Wie ziet dat niet?

(23-11-2003) Dit moet me even van het hart: Gisteren hebben wij de eer gehad om Sint en Piet te zijn voor de buurt/het winkelcentrum. Mijn partner is 2 meter en samen met 5 kinderen (11-13-15-18-34) en 5 (geselecteerde!) vrienden en collega's verzorgen wij sind 3 jaar de intocht. Deze serieuze doch zeer leuke opdracht wordt door ons niet zomaar uitgevoerd. Naast een perfecte smink (ja hoor, ook in de neusgaten en de oren moet het en op tijd bij sminken) en kleding (passende pruiken en reserve handschoenen bij) proberen we in te spelen op de actualiteit (woef, woef) van de spelende sinterklaasseries. Niets wordt aan het toeval overgelaten.

Ook de zwarte (bruine) pieten krijgen instructie hoe om te gaan met onze gelovige en niet-gelovige spruiten. Een belangrijk punt vinden wij de angst van kinderen voor de goedheilig man of zijn pietermanknecht. Wij instrueren de pieten om indien een kind bang blijkt te zijn, daar vooral rekening mee te houden, niet aandringen en een 'veilige' afstand te bewaren zodat het kind zich toch prettig blijft voelen.

Een van de onderdelen tijdens deze intocht is: op de foto bij sinterklaas. Alle kinderen mogen (!) op schoot bij sint en een fotograaf maakt een leuk plaatje dat later gratis afgehaald kan worden bij een van de winkels. En het probleem zit nu in dat MOGEN.

Sint en de pieten hebben menigmaal naar ouders aangegeven een kind dat krijste, jammerde en draaide, liever niet op schoot te zetten. Tot zijne heiligheids verbazing bleven ouders aandringen en gingen zelfs zover dat een van de ouders dan zelf maar op schoot ging zitten bij sint met krijsend kind en al. En dat gebeurde meerdere malen. En voordat sint kon sputteren (in zijn rol kun je ook niet meteen gaan brullen) was het leed al geschied.

En ook tijdens het lopen werden sint en piet menigmaal geconfronteerd met kinderen die volkomen in paniek raakten omdat ouders hen te dichtbij brachten. Natuurlijk begrijpt de sint heus wel dat er kinderen zijn die een duwtje in de rug nodig hebben om over een drempel heen te komen, en sint en pieten probeerden ook daar rekening mee te houden; wel praten maar geen hand. Of wel op de foto maar dan op een afstandje van elkaar, of sint alleen met ouders/grootouders op de foto.

Het heeft de goede oude man en zijn spelondersteunende collega's dit jaar zeer getroffen.

    Zijne doorluchtigheid is normaal mijn gemaal,
    daarom schijf ik u dit verhaal.
    En heb daarom dit verzoek:
    Plant een kind niet zomaar met zijn broek
    op sint zijn schoot,
    U stelt het kind én Sint aan veel verdriet bloot.
    hou het voor allen fijn,
    ook al is alles maar schijn.
Groetjes, Ans.
 
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.