Groot Gezin
De column
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

69. Ik werk ook!

(12-09-2004) Ik heb dan wel geen betaalde baan, maar ik werk wel degelijk. En help op die manier mijn man! Mijn werk bestaat uit het draaien van het huishouden, als hij uit zijn werk komt kan hij zo aanschuiven aan een zelfgekookte verse warme maaltijd, hij heeft altijd schone kleren in de kast, en hoeft zich geen zorgen te maken over huishouden, koken, boodschappen doen etc. En het allerbelangrijkste: Ik ben er voor de kinderen!

Zo kunnen wij de kinderen opvoeden op de manier die WIJ verkiezen, in plaats van het aan een oppas overlaten. Onze kinderen staan in het leven, wetend dat zij allerbelangrijkst zijn. Dat mamma echt voor ze kiest, er altijd voor ze is, en dat ze ziek mogen zijn zonder mamma last te bezorgen. Mamma heeft tijd om op school te helpen, om te komen kijken bij vieringen of uitvoeringen op school. Ik kan ze helpen met hun huiswerk, delen in de verhalen van school.

Wij hebben de kinderen niet op de wereld gezet om ze op te laten voeden door een oppas! Ik moet er niet aan denken om mijn kleine schat van 3 maanden oud aan een oppas af te staan!

Geld vinden wij een noodzakelijk kwaad, en we leren de kinderen ook dat gezelligheid, liefde en tijd voor elkaar belangrijker is dan een nieuwe auto en dure vakanties. De kinderen hoeven niet afgekocht te worden met cadeau's en uitstapjes in het weekend. Kinderen worden niet gelukkiger van het hebben van materiële zaken. Ze worden juist gelukkige, stabiele en sociale mensen van het bewust met geld omgaan, het leren dat er grenzen zijn, en het waarderen van de simpele dingen in het leven.

Er is een plekje in onze hersenen die ons het genotsgevoel geeft. Stel je nou voor dat een kriebeling met een veertje genot geeft. De tegenwoordige nieuwerwetse ouder hanteert echter geen veertje, maar een moker!.. PATS! een nieuwe auto... Pats! een dagje pretpark... Pats! WEER een nieuw stuk speelgoed uit de speelgoedwinkel.. PATS! nieuwe merk kleding... PATS! Luxe dure toetjes iedere dag..

Een middagje kinderboerderij (het veertje) wordt niet meer gevoeld.. een ezeltje aaien.. de kipjes voeren.. Met een emmertje en schepje taartjes bakken in de zandbak... van de fiets afstappen om een vlindertje te bekijken.. allemaal veertjes.. daar genieten we niet meer van, want dat VOELEN we helemaal niet meer..

Wij willen geen kinderen opvoeden die alleen maar denken aan geld geld geld.. hebben hebben hebben.. werken werken werken..

Wij willen kinderen die van de fiets springen om aan een bloemetje te ruiken, kinderen die glunderen als ze een ijsje krijgen omdat het dan een beetje feest is..

En ik ben ook fit, en scherp. Daar zorgen de kids wel voor! Wij werken samen in de moestuin.. en de kids smullen van de boontjes die ze zelf hebben gezaaid, verzorgd en geoogst.

Mijn man en ik helpen elkaar. Hij helpt mij door dat noodzakelijke geld te verdienen, ik help hem door voor onze kinderen en ons huis te zorgen.

Ouderwets? Ja vast! Maar wij vinden het heerlijk!

Becca moeder van 5.

Onder andere in de rubriek Budget loopt een discussie over dit onderwerp, zie de reactie getiteld: Hup, aan het werk dames.

 
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.