Groot Gezin
De column
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

70. Eindelijk rust?

(07-09-2004) We hebben samen met de kids (een tweeling van 4 1/2) 30 dagen afgeteld, totdat ze met ‘het busje’ opgehaald zouden worden om naar hun nieuwe ’speciale’ school te worden gebracht.

Vanmorgen, 08:35, busje.

Chauffeur komt aan de deur in een T-shirt met opschrift: ‘niet storen bitch, ik ben aan het zuipen’.

Kids in de gloednieuwe 3 dagen oude Opel bus. Gordels passen niet. Toch er in.

M'n vrouw mocht mee (had ik geregeld).

Chauffeur zet radio keihard aan. Kids nerveus, maar chauffeur trekt zich niets aan van m'n vrouw's verzoek dat kreng uit te zetten.

Chauffeur, bloednerveus, moest nog een paar adressen af om kinderen op te halen, wist de weg niet, dus ik voorop met mijn eigen ‘bus’. Lekker rustig…. zoals normaal.

Na een paar kilometer vindt de chauffeur de weg weer, passeert mij en scheurt met 70 kilometer door de bebouwde kom: ik had moeite ‘m bij te houden (en dat wil wat zeggen). Met 50 over verkeersdrempels, met 60 over verkeerspleintjes…..

Ik hield mijn hart vast….. wist wat er komen zou………

Het voelde alsof m'n vrouw en de kids ‘gegijzeld’ waren en ik achter die bus aan móést…

Na 3 adressen, waar geen kind te vinden was (door ouders zélf gebracht vanwege de 1e dag?) scheurt ‘chauffeur’ op 300 meter lángs de school op zoek naar een ander adres. M'n vrouw vraagt een aantal keren om rustiger te rijden…….. tevergeefs…….

Dát was net teveel…. ik zie zijn alarmlichten…….. hij stopt……. en m'n zoon heeft z’n nieuwe bus volledig ondergekotst. Het kind is doodziek. Mijn vrouw ook. Mijn andere zoon gaat nog nét…

Uit de bus, kind beetje schoongemaakt, in mijn bus, naar school.

Dus een volledig 100% kl**te-k*t eerste kennismaking met hun nieuwe school!

Wij terug naar huis, schone kleren gehaald, ik terug naar de school.

We waren allebei de kluts volledig kwijt. Een betonbrok in onze maag. Denk je dat eindelijk alles goed komt, dan dat weer…… Het houdt nóóit op.

Taxibedrijf gebeld, hele verhaal gedaan.

“Het spijt ons dat u op deze manier kennis met ons bedrijf hebt gemaakt”.

Tja… te laat……

“We rijden zélf de kinderen wel”………….

Dus weer nieuwe planningen, proberen mijn lesrooster om te gooien om ze in elk geval te kunnen gaan brengen (mijn vrouw kan ze eventueel wel halen) enzovoort.

Eindelijk rust???????? AMMEHOELA.

.... het vervolg later die dag ....

Diezelfde dag (om 22:30!!!) belde de Directeur van het vervoersbedrijf ons op: had het verhaal van de ondergekotste bus van de chauffeur gehoord: "dat was een ongelukje", maar hij wilde toch het naaadje van kous weten. We hebben hem de problemen uitgelegd. Hij begreep 't volkomen...... (het feit dat hij belde, zei ons toch al genoeg over zijn twijfels m.b.t. dit 'racemonster').

Hij vertelde verder, dat de Gemeente M. met ingang van dit schooljaar een nieuw vervoersbedrijf heeft gecontracteerd. Dat betekende dat er op zeer korte termijn nieuwe bussen moesten worden gekocht en vers personeel aangenomen. Goed personeel is moeilijk te krijgen - en met de hete adem van een lucratief vervoerscontract in de nek - waren zij dus al blij met iemand, die wist wat links en rechts was.

We hebben een afspraak kunnen maken met het vervoersbedrijf: we brengen de tweeling een tijdje zelf (op dit moment krijg ik ze met geen 100 zweepslagen dat busje meer in) en nemen over 2 à 3 weken opnieuw contact op met het vervoersbedrijf en gaan we het opnieuw proberen met een andere chauffeur.

Op de nieuwe speciale school gaat het met de kinderen goed. Eentje blijft nog wel een uurtje krijsen, maar dat slijt wel. Voor de éérste keer kwamen ze gisteren thuis en haddden iets geleerd! Een versje. Dat is nog nooit gebeurd in dat half jaar, dat zij op een reguliere school hebben gezeten!

Wilt u over dit onderwerp meepraten? Dat kan bijvoorbeeld in de rubriek Maatschappij in de disucssie Nieuwe bezuinigingen of in de discussie Eigen bijdrage thuishulp.

 
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.