Groot Gezin
De column
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

128. Er zijn van die dagen.........

(03-03-1999) Het begint al als ik opsta, ik voel dat dit zo'n dag is die eigenlijk vraagt om diep onder de dekens door te brengen. Buiten hangt een bewolkte lucht, het regent en regent......

De kinderen zijn vrij vandaag,. maar ik voel me maar half. Douchen en ontbijten dan maar, mijn humeur blijft beneden nivo. De eerste ruzie wordt luidruchtig uitgevochten, ik heb de puf niet om er verstandig mee om te gaan. Zo meteen zal ik iets leuks bedenken, eerst koffie. Maar dan gaat de telefoon, het gesprek duurt veel te lang. Nog steeds trekt mijn humeur niet bij. Even met wat was naar boven, oh wat kijkt dat bed verleidelijk naar mij!!

Terwijl ik boven bezig ben hoor ik geroep beneden, de afvoer van de wasmachine is los gegaan. Alles staat blank. Ik heb meer zin om een potje te huilen, maar we dweilen en dweilen. Hulpvaardige kinderhandjes om me heen, maar binnen in mij roept een stem: Laat me even met rust!!! Ik verlies nog net niet mijn geduld.

Weer de telefoon, en terwijl ik even niet oplet wandelen een paar blote kinderpootjes door de nog natte bijkeuken. Hé dat is een leuk spel denken de anderen, en doen mee. De bel, langzaam krijg ik het gevoel dat ik gek word. De jehova-getuige die mij probeert te bekeren wordt niet zo vriendelijk te woord gestaan.

Terug in de kamer blijkt dat ik de hele benedenverdieping mag dweilen, mijn hoofd bonkt harder en harder. Mijn stem klinkt alles behalve vriendelijk als ik ze een voor een op de bank zet, een video aanzet, en het laatste water opdweil. Dan even rust, ik voel me ellendig maar ik voel me ook schuldig. Zijn ze eens een dagje vrij, en treffen ze een moeder die uit haar humeur is.

We laten de boel de boel, we eten lekker onverstandig, en gaan spelletjes doen. Langzaam trekt mijn humeur bij, het wordt zelfs gezellig.

's Avonds lig ik in bed, langzaam glijdt de dag aan me voorbij. Ik voel me nog steeds schuldig. Dat eeuwige schuldgevoel, omdat ik voel dat ik tekort schiet.

    Ik zou iets vaker een gezellige moeder kunnen zijn,
    Ik zou iets vaker geduldig kunnen zijn
    Ik zou iets vaker een leuke echtgenote kunnen zijn.
    Ik zou iets vaker kunnen helpen op school
    Ik zou iets vaker op familiebezoek kunnen gaan
    Ik zou iets vaker bij mijn buurvrouw langs kunnen gaan
    Ik zou, en ik zou en ik zou, maar ik voel dat ik het niet kan.
Een moeder........

Hebt u ook wel eens last van schuldgevoel? Hoe gaat u hiermee om? Graag uw reactie bij de hete hangijzers.

 
Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.