Groot Gezin
Eenouder-gezinnen
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

10. Alleen maar niet eenzaam

Hallo,

Ik ben Helga uit Groningen. Mijn gezin is gevormd door 1 mama, 6 jongens, en over 4 weken ben ik uitgeteld van mijn eerste dochter. Ik ben 29 jaar en word in november 30. Ik heb kinderen uit 5 verschillende relaties en zodra ik zwanger was stond ik er al alleen voor.

Op zich moet ik me dus eenzaam voelen. Maar ik ben juist heel gelukkig met wie ik ben en wat ik heb. Als ik om me heen kijk, ben ik toch zeer zeker bevoorrecht met het feit dat ik zelfstandig dit prachtige gezin alleen mag leiden.

Ik leef van een bijstands uitkering en moet het redden van 70 euro per week. Toch kan ik beter goochelen dan de meeste mensen om me heen, het lukt toch nog steeds weer.

Ik ben zo nieuwsgierig of er nog meer mensen alleen wonen net als ik, alleen met de kids. En kan ik met iemand eens praten over de moeilijke dingen die je ook wel ondervindt, de dingen waarmee ik eigelijk nergens terecht kan.

Ik hoop dat ik een antwoord krijg,
groetjes van , Melvin, Joey, Angelo, Shaquille, Justice, Djanello. De naam die ik in mijn hart draag voor mijn nog ongeboren dochter is Tanisha Ahikima, zij zal tussen nu en 6 weken geboren worden, dag.

Reactie voor op de website?

10.1. Klasse

Het getuigt van moed Helga, ik ben bezig met een scheiding (na 12 jaar huwelijk) en heb maar 2 kinderen, maar zie vooral tegen het financieele aspect op! Ik wens je een heerlijke dochter, mail je als ze er is? Ik wens je een liefdevolle toekomst met je kinderen!

groetjes Ilse uit Friesland

Reactie voor op de website?

10.2. Bijstandsuitkering

Hallo Helga,

Ik heb er geen woorden voor dat je zoveel kinderen heb fantastisch!! Maar dat je een bijstandsuitkering hebt en dat er velen anderen daar voor moeten werken dat vindt ik erg! Ik hoop dat je in de volgende relatie eerst nadenkt of in ieder geval NU eens na gaat denken over werken!!

Alleenstaande hardwerkende moeder met 1 zoon

Reactie voor op de website?

10.3. Alleen maar niet eenzaam

Hallo Helga,

Heb je verhaal net gelezen en heb er geen woorden voor. Ik heb ook vijf kinderen, allemaal gelukkig van één vader. Ik ben sinds 2 jaar gescheiden en leef bijna altijd met mijn kinderen alleen, omdat hun vader vaak in het buitenland is. Maar, vanaf dag 1 dat ik alleen was heb ik gewerkt omdat ik niet mijn handje wil ophouden. Ook heb ik de alimentatie geweigerd voor mijzelf omdat ik in mijn eigen onderhoud wil voorzien en hem ook nog een leven gun. Ik werk 30 uur per week en het is niet makkelijk want overal sta ik alleen voor, de boodschappen, het huishouden noem maar op.

Maar... ik heb het allemaal zelf verdiend en dat geeft een goed gevoel. Ik hoef tegen niemand dank je wel te zeggen en ik kom er wel. Ik volg nog een cursus zodat ik in de toekomst misschien een eigen zaak kan beginnen en ik heb ook nog tijd om mijn passie uit te oefenen, dat is salsadansen. Hier leer ik leuke mensen kennen en wordt mijn wereld ook weer groter, ook door mijn werk trouwens. Want ik kan me niet voorstellen dat jij het fijn vind om iedere keer nee te zeggen tegen je kinderen als ze iets willen hebben of nodig hebben. Lijkt mij vreselijk om iedere keer "nee dat kan niet te zeggen".

Maar goed, het is jouw leven, maar ik wilde grtaag even laten zien dat het ook anders kan.

Marlie

Reactie voor op de website?

10.4. Alleen maar niet eenzaam

Lieve Helga,

Ook ik leef van een bijstandsuitkering en heb 9 kinderen. Mijn oudste zoon woont al op zichzelf, mijn jongste kindje van 8 maanden heeft een aangeboren longafwijking. Omdat hij sondevoeding krijgt is zijn verzorging zeer intensief. Hierdoor moet ik 24 uur per dag bij hem zijn. Ik ben dus een hardwerkende moeder met een uitkering.

Ik wens je een wolk van een dochter toe, en als je tijd hebt voor een mailtje dan ontvang ik graag bericht van je.

Veel liefs van een soortgenootje,

Reactie voor op de website?

10.5. Lotgenoot

Hoi Marlie,

Ik ben ook een hardwekende gescheiden moeder met 5 kids en heb net als jij geen alimentatie voor mezelf. Ik werk een week nachtdienst in de maand om mijn hypotheek te betalen. Die is ongeveer hetzelfde, dus ik leef van de kinderbijslag, word gesponsord door vrienden en familie en de alimentatie gebruik ik voor mijn rekeningen. Het is ook niet voor niets dat mijn huis nu te koop staat. Ik ga van een vrijstaand huis naar een nieuwbouw wijk. Ik ben me ervan bewust dat ik het in vergelijking met anderen nog royaal heb, maar ik werk er zelf voor en hoef net als jij tegen niemand dank je wel te zeggen.

Maar soms is het erg zwaar vooral zoals ik nu type 2 heb van het onderzoek naar baarmoederhalskanker. Dan zit ik soms echt in een dip. Je werkt hard, blijft optimistich. En weer zoiets, nou postief blijven denken. Want je weet het, moeders zijn nooit ziek en kunnen alles. Waarschijnlijk kun je hier niets mee, maar ik had gewoon even zin om te reageren. En als ik eens geld over heb ga ik ook heerlijk salsa dansen, lekker ontspannend.

gr Annelies vaya con dios!

Reactie voor op de website?

10.6. Succes

Hoi,

Ik heb bewondering voor iedere moeder die goed voor haar kinderen zorgt met of zonder een baan. Zelf ben ik een aleenstaande moeder met twee kinderen die er alles aan doet om uit de uitkering te komen. Ik wens je heel veel geluk in je leven, en hoop dat je kan genieten van je kinderen zonder een man erbij. Ik ervaar na een slechte ervaring met de vader van mijn kinderen dat zowel ik als de kinderen genieten van de rust die we met zijn drieen hebben.

groetjes Yvonne

Reactie voor op de website?

10.7. Reactie

Hoi Helga, ik heb bewondering voor je dat je alleen voor jouw grote gezinnetje zorgt! Binnenkort sta ik er ook alleen voor met mijn drie schatten, want hun vader vertrekt voor langere tijd. Mij lijkt het erg moeilijk, vooral als er een kind ziek is, en de anderen moeten naaar school. Wat een geregel.

groetjes Simone.

Reactie voor op de website?

10.8. Alleenstaand met vijf kleine kindjes

Hallo iedereen,

Ik ben nog maar sinds kort alleenstaand! In juni ben ik mijn grote liefde verloren (mijn man en vader van onze kindjes) en blijf ik dus achter met vijf kindjes. De oudste is 7, de jongste is net 1 jaar geworden. Ik ben zelf pas 28.

Ik heb vast werk, maar kan het momenteel even niet aan om te werken en heb loopbaanonderbreking genomen ondertussen tot 1 mei 2005. Ik hoop ooit wel weer te gaan werken want ik wil dat de kindjes ondanks alles hetzelfde krijgen als zouden we nog met zijn tweetjes voor ze zorgen.

Voorlopig stel ik het met het kindergeld en krijg ik binnenkort wel een weduweuitkering. Ik heb het heel moeilijk met alles. Tenslotte kies je samen voor die kinderen en als je er dan alleen voor staat is dat moeilijk te aanvaarden. Voor mij toch alleszins.

Het is ook écht alleen. Mis hem heel erg in alles. Zowel de liefde als de hulp.

liefs van Sandra.

Reactie voor op de website?

10.9. Alleenstaand met 5 kindjes - Sandra

Lieve Sandra,

Wat een ontzettende klap hebben jij en je kindjes moeten verwerken (en nog steeds te verwerken)!

Ik wilde je van deze kant alleen een pluim geven en je heel veel sterkte, wijsheid en liefde toewensen in deze oh zo moeilijke tijd.

Liefs, Marjon

Reactie voor op de website?

10.10. Steun

Goh Sandra, wat heb jij een enorme klap te verduren. Je grote liefde te moeten missen en dan alleen komen te staan met je kindjes.

Ik hoop voor je dat je het alleen een beetje aan kunt. Natuurlijk kun je ook steun krijgen van allerlei mensen om je heen, denk ik, maar dat is natuurlijk totaal anders dan dat van je partner te kunnen krijgen.

Zijn je kindjes moeilijk, of zijn het wel makkelijke kindjes. Het zal nu natuurlijk allemaal wel moeilijk gaan.

In ieder geval wens ik je veel sterkte toe!!

liefs Xandra

Reactie voor op de website?

10.11. Sterkte gewenst voor Sandra

Lieve Sandra,

Ik wens je heel veel sterkte in de komende tijd! Maar door je kindertjes zal hij altijd een beetje bij je zijn.

Simone

Reactie voor op de website?

10.12. Bijstandsuitkering

Hoi, ik krijg vaak te horen dat het slecht is dat je in de bijstand zit. Dat vind ik grote onzin. Ik zit zelf ook in de bijstand, maar dat komt zeker niet door mezelf. Dat komt doordat sommige mannen een verantwoordelijk niet aan kunnen. Moeders in de bijstand willen bij hun kind zijn omdat, wie wil nou zijn kind laten opvoeden door een oppas!? Weet je wat nou een verstandig is: al die mannen aanpakken die lekker verder leven. Laat die maar betalen, ze waren er tenslotte zelf bij. Dus inderdaad weg met de bijstand, alle verwekkers betalen!

Jolanda

Reactie voor op de website?

10.13. Vader moet alles betalen?

Wat een onzin Jolanda, je bent zelf ook bij het verwekken van je kinderen geweest. De vaders zijn gedeeltelijk financieel verantwoordelijk, een gedeelte ligt bij de moeders. Sowieso moeten ALLE verantwoordelijken tussen partners geregeld te worden. Ook na het beeindigen van een relatie.

Reactie voor op de website?

10.14. Wat een onzin!

Inderdaad: wat een onzin, Jolanda! Vaders moeten idd hun bijdrage leveren, maar de moeders zijn net zo goed verantwoordelijk. Ik ben ook altijd een bewuste thuisblijfmoeder geweest. Geweest ja! Want mijn man heeft mij en mijn 6 kinderen in de steek gelaten. En ik zoek nu een baan voor 2 of 3 dagen in de week zodat ik zélf mijn hoofd boven water kan houden. Natuurlijk zou ik het liefst bij mijn kinderen blijven tot de jongste ook naar school gaat. Maar dat zit er niet meer in. En dus passen we de plannen aan.

Annelies

Reactie voor op de website?

10.15. Zin en onzin!

Voor degene die zo fel reageren op Jolanda haar bijdrage: een gedeelte van haar bijdrage is natuurlijk wel waar. Ik ben het meteen met jullie eens dat beide ouders (vader/moeder) voor hun kinderen moeten opkomen, zowel emotioneel als financieel. Alleen is meestal degene die met het kind achterblijft en derhalve meestal met moeite een baan kunnen krijgen en dan vooral parttime wat niet direct een leuke cent oplevert (= lees rond of onder bijstandsniveau).

De betalende ouder houdt zijn eigen baan meestal aan en werkt toch vaak rond de 40 uur p/w. Deze hoeft door de week niet veel te organiseren met opvang etc. (let wel dat de meeste omgangsregelingen zo zijn gepland = twee week-ends per week zijn ze bij daar op bezoek en 3 weken met de vakantie etc.) en kan zijn eigen gang gaan. Dan vind ik wel dat de betalende ouder meer moet bijdragen aan de onderhoudsbijdrage van hun gezamelijk kind.

Want meestal is het toch zo dat de betalende ouders alleen de lusten willen hebben en niet de lasten. Dat is dan jammer, voor het belang van het kind en de onderlinge verhouding tussen beide ouders. Velen zien het gezamelijk doel niet, vanwege onderlinge strubbelingen, en dat is toch hun kind.

Nellie

Reactie voor op de website?

10.16. Was het maar waar!!

Ik ben een alleenstaande moeder van 4 kinderen. Ben het met het verhaal van Nelly eens, maar ook met die van Sandra, Jolanda en Annelies.

Een moeder (of beter gezegd: diegene die de kinderen opvangt na een scheiding) zou voor een deel haar/zijn handen vrij moeten hebben voor de opvoeding en de opvang. Dat diegene daar zelf ook nog zorgt voor inkomsten is een meevaller.

Mijn situatie.....
..eigenlijk te gek voor woorden. Jongste van de vier was 1,5 jaar. Oudste was 6. Ik ben afgestudeerd met die vier alleen. Werkelijk geen cent te makken, mijn ouders sprongen bij. Mijn ex had het ook niet zo breed dus had ik daar geen moeite mee.

7 jaar later.....
Ex heeft de ruimte gehad om zichzelf te ontplooien en inmiddels goed inkomen. Voor mij lag dat wat moeilijker. Ik moest mij ontplooien met de zorg voor vier kinderen wat dus eigenlijk betekent dat je twee banen hebt.

Na 5 jaar kon ik dat niet meer opbrengen. Bijna full time job en de zorg voor die 4 mannen. In een van de juridische geschillen dit verhaal aangekaart. "Kun jij niet meer als het belastingtechnische minimale bijdragen?". Ik ga het gewoon niet meer redden. (Wel wetend dat hij voor zichzelf een tweede auto overwoog). Tuurlijk is dat dan niet het geval.

Eindresultaat.....
Ik ben nu bijna jaar zwaar overspannen thuis met een 70% salaris. Geen kip vult dat aan hoor. Reserve potjes aangesproken om kind toch mee naar schoolreis te laten gaan etc.

Is zo maar een verhaal en slechts maar een detail van hetgeen ik kan vertellen. Maar wat ik mij in het bijzonder afvraag is dit:

Hoe is het mogelijk dat alle verhoudingen binnen een "groot" eenoudergezin zo scheef kunnen groeien. Zal deels te wijten zijn aan het "moedergevoel" dat je hebt om je kinderen bij je ex achter te laten.

Maar.....
..ik weet dat ik alle ruimte heb gegeven. Dus vraag ik mij inmiddels af wat is vadergevoel? En verantwoordelijkheidsgevoel? voor de kinderen.

Synergy

Reactie voor op de website?

10.17. Twijfel

Hallo,

Ik ben Cathalijn en ben moeder van 4 prachtigge kids, Op dit moment ben ik heel erg aan het twijfelen want ik wil dolgraag een 5e, maar wil ook alleen blijven. Ben al 6 jaar alleen nu en dat bevalt me prima. Ook ik heb alleen een bijstandsuitkering en vraag me af of ik niet egoïstisch ben om nog een 5e te willen. Ben bang voor commentaar uit mn omgeving enzo.

Het lijkt me heel leuk om idd hierover met iemand te kunnen babbelen. Ik hoop dat je reageert lijkt me supergezellig.

alvast groetjes , Sophie, Ruben, David en Levi

Reactie voor op de website?

10.18. Moelijk

Hoi ik ben zelf moeder van 3 meiden, en vind het erg moeilijk om rond te komen van mijn uitkering, ik doe er ook alles aan om er uit te komen want ik wil toch ook graag mijn kinderen op een clubje zetten zodat ze zich beter kunnen ontwikkelen en meer vrienden kunnen maken, dus ik denk dat het echt iets is waar je zelf uit moet komen, en daarbij moet je ook maar iemand hebben die je een kind kan geven.

En wat de anderen ook zeggen het is jouw leven en je moet doen wat jij graag wilt mits het ook allemaal kan natuurlijk want geld krijg je niet zomaar en je moet er toch veel van doen.

Veel sterkte en ik hoop dat je er wat aan heb. Groeten Tara

Reactie voor op de website?

10.19. Alleen en moeilijk

Hallo, ik ben Wilma, alleenstaand met een zoon van 15 thuis en ben bijna 42. Ik leef van de bijstand en kan daar bijna niet uitkomen, het is moeilijk werk te vinden.

Ze zeggen wel eens dat kleine kinderen duur zijn maar ook tieners zijn duur. Zelf krijg ik helemaal niks, van de vader geen alimentatie, niks. Afgelopen zondag heeft hij mijn oudste zoon, die bij hem woont, uit huis gezet en gewoon naar mij gestuurd.

Tuurlijk wil ik voor hem zorgen maar ik kan het niet ik zit aan de grond financieel. Hij is 18 jaar, geen werk en nog geen uitkering. Wordt wel aan gewerkt. Maar daar schiet ik niks mee op, want alles word ingeleverd. Kinderbijslag krijg ik ook niet meer voor hem. Is er iemand hier die dit ook heeft meegemaakt en kan die mij helpen? Of eigenlijk zijn alle reacties welkom. Ik zie het niet meer zitten.

groetjes Wilma

Reactie voor op de website?

10.20. Inderdaad verantwoordelijkheidsgevoel

Ook ik ben alleen achtergebleven met een dochtertje van 3 weken, nadat mijn ex-partner heel de verantwoording van het krijgen van een kind niet aan kon. Rechtzaken ondergaan, bureau kind en scheiden, kinderbescherming etc. Meneer doet zich mooi voor daar. Uiteindelijk een dag in de 14 dagen omgangsregeling gekregen. Kind ging met veel verdriet, tot overgeven toe met hem mee, meneer vond dat zij er doorheen moest.

Nieuwe partner van meneer kan ons kind nog enigszins veiligheid bieden. Meneer krijgt nu opnieuw een kindje, besluit zeer weinig te gaan werken en opnieuw komt er een rechtzaak omdat hij de kinderalimentatie niet meer wil betalen. Goh wat een verantwoordelijkheid heb je dan! Ik moet alle eindjes bij elkaar knopen om te kunnen rondkomen, werk 28 uur en ben daarnaast moeder van, dus ook een zware job. Bij mijn ex, gaan ze alleen maar leuke dingen doen, en thuis vaak een zeer onrustig kind, want bij hem uit ze zich niet en houdt ze zich groot. Eerlijkheid? Ik vraag me steeds meer af wat dat is. Moraal verziekt dat vind ik het.

Wendy

Reactie voor op de website?

10.21. Werken

Hoi alleenstaande moeder met 1 zoon,

Jij zou toch goed moeten weten dat de bijstandsuitkering is gekoppeld aan de leeftijd van de kinderen. Wanneer de kinderen de leeftijd van 4 jaar bereiken moet zij ook aan de slag en houdt de uitkering op. Ik ben ook alleenstaand met 2 kinderen en ik werk en ik zou voor geen goud in de bijstand willen zitten, maar niet iedereen heeft een goede basis om aan de slag te kunnen of te blijven. Ik werk lekker door, mijn kinderen weten niet beter en straks gaat Helga ook lekker aan de slag, dat is goed voor haar zelfvertrouwen en ook voor haar kinderen, ze geeft een goed voorbeeld.

Groetjes, Suzanne

PS bovendien is ook de nieuwe belasting regeling teruggave kinderopvang prima geregeld.

Reactie voor op de website?

10.22. Zin en onzin!

Reactie op Nellie.

Ben het helemaal met je eens, meid! Als die mannen (niet allemaal hoor, maar wel veel) nu eens doordrongen zouden zijn van hun verantwoordelijkheden, dan zou het allemaal een stuk gemakkelijker zijn:
a. zouden we gemakkelijker voor ons eigen inkomen kunnen zorgen;
b. zouden de kinderen ook gelukkiger kunnen opgroeien;
c. kunnen beide partijen (man en vrouw) ook weer verder met hun eigen leven.

Ook ik zit in een dergelijke situatie: gescheiden sinds 4 jaar, de alleenzorg voor 4 kinderen (variërend van 15 tot 8) en geen alimentatie en geen kinderbijdrage!

Op mijn verzoek aan mijn ex om ook 2 dagen in de week voor de kinderen te gaan zorgen, kreeg ik als antwoord "nee, want ik moet werken!!" Nu vraag ik je toch, ik niet dan?! Ik leef nu van een tijdelijke baan voor 20 uur per week, heb daarnaast een aanvullende bijstandsuitkering! Ben dus, financieel gezien voor nope aan het werk! Maar goed, het voelt goed voor mezelf, geeft structuur aan mijn leven etc. etc. Nu wil de sociale dienst dat ik een baan neem voor 40 uur? Maar hoe regel ik dan dit gezin? Wie gaat er met de kids naar de tandarts? Wie gaat er naar de 10-minutengesprekken op school?

De vader is werkloos thuis, maar meer tijd investeren in zijn kinderen? Ho maar! Meneer heeft zijn eigen leven weer terug en wil dat zo houden! Even weekend-vader spelen, eens in de 14 dagen, dat wil hij nog wel, maar meer dan ook niet! En als mijn dochter dan een bril moet, en ik om een kleine bijdrage vraag (hoe klein dan ook), precies, je raadt het al: vergeet het maar!

Waarom hebben wij als moeder wel de verantwoordelijkheidsgevoelens? Waar zouden onze kinderen zijn, als wij ons een zelfde houding zouden aanmeten als de vaders?

Eigenlijk zou er van overheidswege ook gewoon de verplichting moeten worden opgelegd aan vaders, dat zij ook een aantal dagen per week voor de kinderen zouden moeten zorgen! Samen voor de komst van de kinderen gezorgd, dan ook samen voor de rest zorgen!

Begrijp me goed, ik ben heel wijs met mijn kinderen, ik zou er niet één van willen missen, maar ik heb toch ook een EIGEN leven? Wanneer mag ik dat dan weer eens de ruimte geven?

Chiara!

Reactie voor op de website?

10.23. Geen weduwe en niet gescheiden, toch alleen

Mijn man woont namelijk in een verpleeghuis, hij heeft een ernstige vorm van hersenafbraak met alle gevolgen van dien. Dus ik ben alleen met vier kinderen van 7, 4 en twee van 3. Ik zoek lotgenoten, want je loopt tegen veel problemen zoals simpelweg de verjaardagen van de kinders (mijn echtgenoot kan niet naar huis vanwege agressieve aanvallen). Heeft iemand ideeën, of zit in dezelfde situatie? Ik kijk uit naar jullie reacties.

groetjes: Wendy

Reactie voor op de website?

10.24. Heel veel respect voor alle verhalen van de vrouwen hier

Ik heb heel wat verhalen gelezen en ik wou eigenlijk zeggen dat ik heel veel respect heb voor iedereen met meer kinderen, en die de zorg alleen dragen.

Ik zelf ben een moeder van 30 jaar heb zelf een achtjarige zoon met een geestelijke en motorische afwijking heb sinds kort een zoontje erbij gekregen die inmiddels al 6 maandjes oud is, en ik begrijp de vrouwen die hier aan kids zijn begonnen omdat de kinderwens groter is dan de bewuste keus voor een geschikte partner. Heel begrijplijk omdat het vaak ook niet in je eigen handen ligt, want als je zwanger raakt in mijn geval en de relatie werkt gewoon niet, brei je er gewoon een eind aan en kies je voor jezelf en voor je kind die je rustig in een ruzie vrije omgeving kan opvoeden . Sowieso vind ik dat vaak genoeg als je als vrouw in een relatie zit waarbij de man niet inziet dat hij moet meedraaien en alles aan jou overlaat dat je dan de vraag zeker gaat stellen als het niet beter is om alleen verder te gaan.

Die keus heb ik dus gemaakt bij mijn gehandicapte zoon nu moet ik wel zeggen dat ik meer aan zijn vader heb nu we geen relatie hebben als toen we er wel 1 hadden omdat hij nu pas is gaan inzien wat hij als vanzelfsprekend heeft genomen.

Mijn jongste zoontje was een totale verassing maar ik ben super blij en gelukkig met hem omdat mijn grootste wens na een kind met een afwijking is om toch ook een kind te hebben die helemaal gezond is.

Ik ben door mijn oudste zoontje ook in de bijstand geraakt wel vaak geprobeerd partime er naast te werken maar moet eerlijk zeggen het leverde me niet meer dan stress op. Waardoor ik heb gekozen om gewoon de zorg te dragen voor me kids en als het zo zijn dat de mogelijkheid zich zou voordoen dat er een werkgever wel rekening zou kunnen houden met de uren dat ik zou kunnen werken dan zou ik dat ook zeker weer gaan doen als de jongste oud genoeg is en naar school gaat.

Alleenstaande ouder heeft zo zijn voordelen en zijn nadelen maar ik moet zeggen dat het heel belangrijk is om de juiste mensen om je heen te hebben die begrip hebben voor je situatie en af en toe willen en kunnen bijspringen.

Ik wil daarom alle moeders hier een hart onder de riem steken om te zeggen: waar er een wil is is er altijd een weg. En de keus die je maakt om te gaan werken om zelf zorg te dragen met dan een wat mindere inkomen dat jezelf die keus moet maken want iedereen zijn situatie is nou eenmaal anders.

Groetjes, Jet

Reactie voor op de website?

10.25. Eens met Nelly

Ben het helemaal eens met Nelly. Het belangrijkste is dat je een liefhebbende ouder bent die haar kind op de eerste plaats zet. Thuis zijn betekent niet meteen dat je een luilak bent die voor de tv zit, haar kind zichzelf maar moet vermaken en het huishouden kan doen wanneer het uitkomt. Dat hangt helemaal van het specifieke geval af. Ben ook alleenstaand, maar mijn dochter en ik hadden het ontzettend zwaar te verduren na de scheiding en alles wat daarbij kwam kijken.

Ik ben overigens geen bijstandsmoeder, maar ik heb ook geen vooroordelen op dat vlak. Er zijn ook zat moeders die zo met zichzelf bezig zijn, dat het lijkt alsof het kind niets meer dan voor erbij is, of alleen voor het weekend als er tijd is. Dus....

Adriane

Reactie voor op de website?

10.26. 6. Helga

Ik respecteer ieders gevoelens en keuzes. Maar vraag me wel af hoe zich dat verhoudt tot verantwoordelijkheid naar je omgeving,het land waarin je woont. Nog een citaat uit Opzij, dec 2005, interview met staatssecr van Hoof: (....) een slimme meid is op haar toekomst voorbereid. En het is niet vanzelfsprekend dat de overheid voor het onderhoud van jou en je kinderen opdraait. (het gaat hier om een interview tussen de sc en een bijstandsmoeder.)

Ik vraag me dus af hoe verstandig het is om in de situatie waarin je zit zo nadrukkelijk voor een groot bijstandsgezin te kiezen. Je kunt dan wel zeggen "ja, maar mijn gevoel zegt". Maar als we allemaal ons gevoel zouden volgen lagen er nu heel wat doden op de grond. Het lijkt me goed dat we ook ons verstand en zelfbeheersing gebruiken.

Sinds Nl in de EU zit zijn de overheidsbudgetten geoormerkt en is de sociale verzorgingsstaat in afbouw. Dat is een realiteit. Vinden we niet leuk, maar tenzij je zelf in de politiek gaat, zul je daar weinig aan veranderen.

Iemand die bewust kiest voor kinderen terwijl ze in de bijstand zit, zal het in de toekomst steeds moeilijker krijgen. En zeg nou zelf, lijkt het je leuk straks bij diaconie en Voedselbank aan te kloppen ?

Ine

Reactie voor op de website?

10.27. Moeder werkt harder

Ik vind dat iedereen vrij is om zijn of haar kind op te voeden zoals hij of zij wil. Met of zonder baan. Er zijn genoeg mensen zonder kinderen die lekker hun hand ophouden en niets willen, die moeten aan het werk, niet een moeder die 6 kinderen op moet voeden. Moeder zijn is ook een job, daar ben je druk genoeg mee (en helemaal als je er 6 hebt!)

Als ik dan kijk naar al die hangjongeren die geen thuiskomen hebben want er is toch niemand thuis... Wat daar dan maar van terecht moet komen? Altijd je kinderen aan anderen afstaan omdat jij zonodig geld moet verdienen moet je ook maar willen. Is ook wel gemakkelijk, bij de meeste banen hoef je niet half zo hard te werken als een moeder met 5 of 6 dan moet!!!

Ik vraag me af of die werkende moeders al die opvang betalen? Of is dat ook een vorm van liefdadigheid?

Iedereen moet zelf weten wat 'ie doet maar val niet een ander af omdat 'ie het toevallig net even wat anders doet dan jij!

Reactie voor op de website?

10.28. Alleen met 5 kids en vijfde op komst

Ik ben een alleenstaande moeder van 4 kinderen en op dit moment 6mnd zwanger van de vijfde. Ik zit op het moment in de bijstand, al zou ik anders willen. De vader van de kids liet het afweten toen ik 2mnd zwanger was. Desondanks red ik het eigenlijk prima zo, ook al is het soms even aanpoten natuurlijk. Ik heb alle respect voor alle moeders met een grootgezin die hun kids alleen opvoeden! Of je nu in de bijstand zit of niet!

Ikzelf wil erg graag na de bevalling zo snel mogelijk een baan vinden zodat ik zelf in ons onderhoud kan voorzien. Een bijstandsuitkering helpt je er wel even goed doorheen maar wil toch niet mijn hand blijven ophouden! Maar goed eerst maar even wachten tot mijn vijfde er is en dan weer verder!

Ik wens alle moeders in elk geval veel geluk en liefde met hun kids want dat is toch het belangrijkste!

Yentl

Reactie voor op de website?

10.29. Sterkte

Sterkte en veel kracht toegewenst. Ik hoop dat voor jou de zon ook weer gaat schijnen. Zelf ben ik ook een jonge weduwe met 1 zoon. Ik probeer vooruit te kijken en te blijven genieten van mijn kind.

Sandra

Reactie voor op de website?

10.30. Re: zin en onzin

Ik ben ook een alleenstaande moeder en ik heb 3 pubers. Door veel dreiging en geweld na mijn scheiding ben ik een tijdje gestopt met werken. Mijn kinderen hadden mij heel erg nodig. Ik ben wel weer teruggekomen in mijn oude baan, maar na een half jaar zat ik ineens met een burn-out thuis. Ik begreep nergens meer iets van. Financieel hebben we een aantal jaren op bijstandsniveau geleefd en ook mijn ex betaalde (en nog steeds niet) geen allimentatie.Via een reïntegratiebureau volg ik nu een studie en ik ga straks weer lekker aan het werk als het goed gaat.

Waar ik over nagedacht heb, is het volgende: Zou het geen goed systeem zijn om een instelling in het leven te roepen die alimentatie uitkeert en vervolgens indien mogelijk en naar inkomen gaat verhalen op de ouder met betalingsplicht? Wat zou het goed zijn voor de kinderen als hun ouders na een scheiding nooit problemen met elkaar zouden hoeven hebben over geld! En op die manier zouden ook alle kinderen in Nederland dezelfde kansen hebben om zich te ontplooien en het uiterste uit hun talenten en interesses te halen. Want dat zijn toch straks de volwassenen die ons land gaan runnen?

Veel talent gaat echt verloren door gebrek aan geld. Er zijn veel te veel situaties waarin alles draait om overleven. Niet vrijwillig! En wat zou het prachtig zijn als we met z'n allen dan zo sociaal zouden zijn om dat plan samen te bekostigen. Bv door kinderbijslag naar inkomen of zo?..

Brigitte

Reactie voor op de website?

10.31. Lonen liggen laag

Als alleenstaande werkende moeder (28 uur per week) kan ik alleen maar zeggen dat wanneer je een MBO-opleiding hebt genoten het moeilijk is om je hoofd boven water te houden.

Ik werk al 14 jaar maar hang nog steeds om en om het bijstandsniveau voor gehuwden. Dit is erg weinig. Je verdient net te veel om in aanmerking te komen voor huursubsidie etc. Ik word vaak moedeloos van dit gevecht.

Wegens een chronische ziekte kan ik helaas geen HBO-studie volgen. Wanneer ik ooit de pech heb en een uitkering krijg is dit ook erg weinig gezien mijn loon.

Het is niet juist dat wij vrouwen alle zorg voor de kinden krijgen, daarnaast een baan moeten hebben en de mantelzorg voor ouders op onze schouders krijgen. Overheid doe hier s.v.p. iets aan. Een vrouw is geen robot maar een mens en wil ook een leven.

Jemmie

Reactie voor op de website?

10.32. Werken in de avondzorg (MBO)

Ik werk een paar avonden in de zorg. Is MBO opleiding. Krijg iets meer als 18 euro per uur. Heel netjes toch?

Els

Reactie voor op de website?

10.33. Was ik maar vast alleen

Hallo allemaal

Ik ben cleo 41 sinds januari is ons huwlijk ontbonden in partnerschap en nu sinds enige weken gescheiden, de financien rond uitkopen komen deze maand rond. En toch wonen we nog samen in een huis met vijf kids. Iedereen moe, ik weeg zelf nog minder dan toen ik 18 was.

Het vinden van een huis is moeilijk, reageer op alles hier in de buurt wat maar vier slaapkamers heeft maar lukt maar niet. Ik probeer alle werk dat ik maar kan krijgen aan te pakken, werk tussen dertig en twintig uur. De verdeling is nu dat hij de vaste lasten betaalt en ik de boodschappen.

Urgentie kennen ze hier niet, dan moet je gehandicapt zijn en de trap niet meer op kunnen komen. Wie weet waar ik kan aankloppen want ik kan niet meer. Heb vorig jaar al met een dreigende hartaanval in het ziekenhuis gelegen, puur door de spanningen hier in huis. Probeer nu al zo lang voor mij en de kids het beste van de situatie te maken.

Gelukkig heb ik een lieve man leren kennen die me rust en liefde geeft in mijn vrije weekend eens in de veertien dagen. Hij is vijftien jaar ouder hij wil me financieel wel helpen. Maar ik wil het zelf doen en moet dat ook kunnen. Maar ik moet gewoon een huis hebben dan komt er pas rust.

Wel fijn om te lezen dat er veel meer vrouwen zijn met vijf of meer kinderen die het redden. Word gek van de reakties hoe ik het in mijn hoofd haal te scheiden met vijf kids. Maar we hebben al eerder adempauze genomen van een jaar, toch weer geprobeerd. Dus niemand kan me verwijten dat ik zo maar wegga.

groetjes Cleo

Reactie voor op de website?

10.34. Droomhuis en nu?

Het wonder is geschiet op moment dat ik allemaal niet meer zag zitten, kreeg ik een gesprek voor een huis waar ik op gereageerd had. Nieuwbouw wel hier in een buitendorp maar dichtbij een vriendin en in dorp ernaast woont mijn nieuwe liefde.

Maar nog steeds niet de goedkeuring van de bank over de hypotheek van mijn ex waar ook het uitkopen mee samen hangt. Als de bank niet akkoord gaat moet mijn ex huis alsnog verkopen.

Half juli word huis opgeleverd, stel dat dan nog niet rond is, kan ik dan bijstand krijgen en evt kleine lening om huis in te richten. Ik kan immers terug betalen de helft van overwaarde van huis is hoe dan ook van mij?

Ik werk tussen de vijftien en twintig uur.

Als iemand in deze zelfde situatie heeft gezeten laat dan wat horen want ik weet niet welke wegen ik zou moeten bewandelen.

Ik wil dit huisje zo graag,

Cleo

Reactie voor op de website?

10.35. Ik werk s`nachts

Ik ben een gescheiden moeder en tracht in mijn eentje mijn 5 kids op te voeden. Daar mijn ex ivm zijn nieuwe liefde het vertikt om de alimentatie aan te passen, heb ik niet één maar twee banen. 's Nachts ben ik nachtzuster, en werk nu totaal 15 nachten in de maand. Het is zwaar, maar ik hoef bij niemand mijn hand op te houden, en kan vol trots mezelf in de ogen kijken. Het is alleen een beetje wrang als je merkt dat iemand in de bijstand bijna alles vergoed krijgt, bv sport, zwemles, soms zelfs een nieuwe wasmachine, droger, noem maar op. Het is wel een beetje krom soms hier in Nederland.

Annelies

Reactie voor op de website?

10.36. Vergoedingen

Annelies

Ik hoorde van een buurman die zijn dochter zit net boven bijstand redt zich doordat ze ook in aanmerking komt voor vrijstelling van waterschap ed en krijgt ook geld voor sport van de kids.

Ik kom in de zelfde situatie terecht op randje, dan niet net als haar twee maar vijf kids ga toch maandag kijken of ik ergens voor in aanmerking kom. Werk overdag onder school uren paar uurtjes savonds nog paar en om weekend heel vroeg ben er weer als kids opstaan. Ja trots dat ik het ga redden, maar niet te trots om hulp te krijgen bv zo dat mijn dochter haar droom in vervulling kan gaan paardrijden hier niet zo dure manege in de buurt. Maar in de situatie waar ik zat in mijn huwlijk nooit een cent overbleef nooit mogelijk was.

Cleo

Reactie voor op de website?

10.37. Wat moet ik doen?

Reactie op Alleen maar niet eenzaam

Ik lees hier wat verhalen van allen sterke vrouwen, mijn respect voor allemaal. Ik zelf zit nu in een lastig parket en heb echt adviezen nodig. Ik ben nu 9weken zwanger en nu besluit de papa dat hij toch geen gevoelens voor mij heeft, mijn wereld stort finaal in, dit had ik totaal niet verwacht.

Er gaat van alles door mijn hoofd 'kan ik het alleen' en 'hoe doe ik dat financieel'. Maar mijn grootste dilemma is dat ik erachter ben gekomen dat de papa een alcoholprobleem heeft en financieel aan de grond zit. Hij heeft het kindje nog niet erkend bij de gemeente en ik zou eigenlijk willen dat dat ook niet gebeurt, zodat ik misschien zelf weer wat kan opbouwen met iemand die dit kindje wel wil.

Maar de papa zegt wel het kindje te willen zien. Maar eigenlijk sta ik daar totaal niet meer achter nu ik dit allemaal weet. Wij woonden niet samen maar gingen lange tijd met elkaar om. Nooit gemerkt dat dit zijn problemen waren. Voor ongeveer een maand terug heb ik verteld dat we dus een kindje kregen en hij was superblij, en nu kan hij het niet meer. Waarschijnlijk invloeden van buitenaf en de benauwing van het gezin.

Wat moet ik nu? En wat kan ik nu? Heeft hij recht het kindje te zien ook al staat er nog niks bekend? p> Rianne

Reactie voor op de website?

10.38. Wat moet ik doen?

Hallo Rianne,

Ik wil even reageren op je vraag of de vader rechten heeft om het kind te zien. Zolang hij het kind niet erkend heeft en hij geen gezag heeft over het kind, heeft hij zogezegd niets "te zeggen" en niets "te willen". Jij bent degene die hem ouderlijk gezag kan geven door dit aan te geven bij de kantonrechter, maar hij heeft nu nergens recht op!

Succes met alles!! Mamavan2

Reactie voor op de website?

10.39. Reactie op 10.37 voor Rianne

Wordt jouw idee om de a.s. vader nergens meer in te betrekken ingegeven door het feit dat hij de relatie verbroken heeft? Een soort van wraak? En hoe is het mogelijk dat jij totaal niets wist van een alcoholprobleem en financiele problemen? Hoe erg zijn die eigenlijk?

En nou kan je wel zo veel willen opbouwen met een man "die het kindje wel wil" (hoezo eigenlijk "wel wil", de a.s. vader wil het toch ook?) maar zo'n man kan niet de plaats innemen van de natuurlijke vader. Het kind heeft het recht ter weten wie zijn vader is en om daar een relatie mee aan te gaan. Of het moet de spuigaten uitlopen met deze man en een echte alcoholist zijn, maar dan nog: onder toezicht eventueel. Je gaat wel erg makkelijk van deze man alleen een verwekker maken zonder enig recht.

Ga geen wraak nemen op de vader van het kind, omdat je boos bent dat hij de relatie verbroken heeft.

Anna

Reactie voor op de website?

10.40. Reactie voor Anna op 10.39

Anna,

ik denk dat jij nooit in deze situatie bent geweest, dus dat jij in ieder geval de mening die je hebt voor je moet houden! Ik ben het namelijk wel en mijn ex was verslaafd aan drugs, bijna nooit werk, liegen bedriegen enzovoort.

Hij wilde puntje bij paaltje ook contact toen de baby geboren werd. En wonder boven wonder heeft hij nadat ik het hem een beetje moeilijk gemaakt heb nooit meer contact opgenomen. Nu hoor ik dat hij nog steeds hetzelfde leven leidt.

Ondertussen heb ik een nieuwe vriend, die wel een stabiel huishouden biedt en wel heel veel van mijn kindje houdt. Ik ben blij dat ik mijn kind een stabiel huishouden, met veel liefde, eten op tafel en leuk speelgoed kan bieden. Dat heeft niets met wraak te maken!

Daan

Reactie voor op de website?

10.41. Reactie op 10.40

Dus als je iets niet hebt meegemaakt, mag je er volgens jou geen mening over hebben?? Kom op zeg! Bovendien, wie zegt dat jouw situatie gelijk was aan die van Rianne? Misschien handelt zij wel uit wraakgevoelens, weet ik veel, ze heeft nooit een antwoord gegeven op de vragen die ik haar stelde.

Anna

Reactie voor op de website?

10.42. Reactie....

Beste mama van twee en daan dank je wel voor jullie reacties en begrip... En Anna ik mag hopen dat je niet hoeft mee te maken wat ik allemaal heb meegemaakt maar ik ga jouw ook zeker geen uitleg geven want dat ben je niet waard. Gelukkig zijn er genoeg vrouwen die me wel begrijpen en weten dat dit geen wraak is omdat nu mijn relatie uit is. Ik denk in dit geval niet aan mezelf maar aan mijn kindje. Ben nu enkele weken verder en gelukkig nog steeds niks gehoord van de papa dus hij heeft er niet zo heel veel interesse voor, zoals hij zegt, hij zit liever met zijn kont in de kroeg denk ik... Daan en mama nogmaals dank jullie wel ...

Rianne

Reactie voor op de website?

10.43. Voor Rianne

Beweer je van iedereen die vraagtekens zet bij jouw eventuele motieven, dat die niets waard is? Kritisch is bij voorbaat fout? Lekker makkelijk redeneren zo!

Jij denkt dat je ex met zijn kont in de kroeg zit, weten doe je het niet. En dan nog, misschien drinkt hij allen sap of koffie. Hij heeft geen interesse in jou, het is niet gezegd, dat hij geen interesse zal hebben in het kind dat komen gaat. Die zaken zul je toch echt uit elkaar moeten gaan halen. Hij kan wel een band met het kind op willen bouwen en je kind heeft daar ook recht op te weten hoe en wie zijn biologische vader is. Een kind kan en mag nooit gezien worden als het persoonlijke eigendom van een vrouw. Kom op zeg!

Anna

Reactie voor op de website?

10.44. Jij liever dan ik....

Ik beweer helemaal niets ...

En ja, ik weet waar ik het over heb, een papa die geinteresseerd is gaat mee naar de eerste echo en deze papa heeft tot op de dag van vandaag geen belletje meer gedaan en heeft niks meer laten horen. Dus dat jij het opneemt voor iemand die drukker bezig is met zichzelf dan met zijn ongeboren kindje is wel erg kortzichtig. Heb te horen gekregen dat deze papa een alcohol/ drugs probleem heeft en zou jij je babytje van nog geen jaar naar hem toe brengen die zorg en regelmaat nodig heeft? Meid jij liever dan ik. Ik zal ervoor zorgen dat mijn kindje een goede zorg krijgt en dat is in dit geval niet de papa. Een kind is zeker geen persoonlijk eigendon maar het heeft wel bescherming en verzorging nodig. En dat kan een dronken papa niet bolwerken... Dus hou je mening maar voor je, die heb ik niet echt nodig.

Reactie voor op de website?

10.45. Rianne

Reactie op Wat moet ik doen?

Lieve Rianne, voor onafhankelijk advies kun je naar buro rechtshulp gaan. Ik wens je sterkte, Anne-Mae

Reactie voor op de website?

10.46. Re: alleen en zwanger

Ook al is een vader nu niet betrokken bij zwangerschap en heeft moeder op dat moment alle rechten. Vandaag de dag, als vader erkenning wil van het kind, krijgt hij dat bij een rechter ongeacht of je nu wel of niet in gezinsverband leeft. Dus als hij biologisch de vader is, is de kans heel groot op erkenning. Gezag, omgang en alimentatie kunnen dan ook aan bod komen. Gezag moeilijker, maar omgang wordt snel toegewezen, wel in opbouwende fase, en alimentatie moet worden betaald.

Als moeder heb je dan maar mee te werken.

Miek

Reactie voor op de website?

10.47. Re: alleen en zwanger

lieve Rianne,

ik vraag me nu af hoe het met je gaat. Wel een late reactie, zag je verhaal ook veel later. Ik zelf heb ook precies dezelfde situatie als jij meegemaakt en me zoon is inmiddels al 14 jaar en het gaat uitstekend met hem. Vaders... ehm heeft nooit contact met zijn zoon opgenomen, geen alcholist, maar wel zwaargestoord. Heb toen uiteindelijk zelf maar weer het intitatief genomen en nagevraagd of mijn zoon daar interesse voor had, maar kwamen er toch niet uit, hij kwam alweer de afspraken niet na tot mijn teleurstelling. Wou geen contact met mij, maar wel met mijn zoon. Mijn zoon heeft er voor gekozen om niet alleen naar hem toe te gaan, omdat ie het raar vind dat hij geen contact met mij wilde. Ik citeer: mijn kind wil geen contact als ie geen contact met mij wilt. Is zijn keuze! En respecteer dat.

Nu probeerde de zgnd vader...zaadje stiekem op een achterbakse manier achter mijn rug om contact te krijgen.. poging mislukt, maar erkennen of alimentatie voor hem betalen... wil ie niet hoor. En als ik jou was zou ik hem ook zeker niet laten erkennen, alimentatie stelt niet veel voor... en ze komen er ook onderuit vaak. Het is nu zelfs zo dat als je het kind niet aan hem meegeeft de rechter je een dikke boete als vrouw kan opleggen van volgens mij 150 euro!!! Dus dat je even goed in overweging neemt.

Mocht je kind volwassen zijn kan ie altijd nog zien of ie zijn vader wil ontmoeten en dan is hij of zij er toch veel meer tegen bestand als nu het geval is. Scheelt je heel wat geruzie en getrouwtrek en slapeloze nachten en stessmomenten... ook voor je kind.. Zoek de rust en red je eigen gaat je echt wel lukken.. ook al lijkt het nu nog vrij moeizaam.. weet wat je doorstaan moet.. poeh!!1 Heel veel succes en misschien dat je nog kunt reageren op mijn verhaal als je wilt.

Grtjs van Nikki

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Alleen maar niet eenzaam

  1. Klasse
  2. Bijstandsuitkering
  3. Alleen maar niet eenzaam
  4. Alleen maar niet eenzaam
  5. Lotgenoot
  6. Succes
  7. Reactie
  8. Alleenstaand met vijf kleine kindjes
  9. Alleenstaand met 5 kindjes - Sandra
  10. Steun
  11. Sterkte gewenst voor Sandra
  12. Bijstandsuitkering
  13. Vader moet alles betalen?
  14. Wat een onzin!
  15. Zin en onzin!
  16. Was het maar waar!!
  17. Twijfel
  18. Moelijk
  19. Alleen en moeilijk
  20. Inderdaad verantwoordelijkheidsgevoel
  21. Werken
  22. Zin en onzin!
  23. Geen weduwe en niet gescheiden, toch alleen
  24. Heel veel respect voor alle verhalen van de vrouwen hier
  25. Eens met Nelly
  26. 6. Helga
  27. Moeder werkt harder
  28. Alleen met 5 kids en vijfde op komst
  29. Sterkte
  30. Re: zin en onzin
  31. Lonen liggen laag
  32. Werken in de avondzorg (MBO)
  33. Was ik maar vast alleen
  34. Droomhuis en nu?
  35. Ik werk s`nachts
  36. Vergoedingen
  37. Wat moet ik doen?
  38. Wat moet ik doen?
  39. Reactie op 10.37 voor Rianne
  40. Reactie voor Anna op 10.39
  41. Reactie op 10.40
  42. Reactie....
  43. Voor Rianne
  44. Jij liever dan ik....
  45. Rianne
  46. Re: alleen en zwanger
  47. Re: alleen en zwanger

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.