Groot Gezin
Eenouder-gezinnen
ELFAC
Rubriek:   Onderwerp: 

7. Man Wim, 32 jaar, overleden. 4 kleine kinderen

Afgelopen zaterdagnacht is mijn lieve man Wim van 32 jaar overleden door een verkeersongeval. Ik weet me geen raad. Het verdriet is zo groot. Ik heb 4 kinderen van 5, 7, 8 en 9 jaar oud en die doen het allemaal op hun eigen manier. Ze hebben veel vragen, veel praktische vragen, die voor mij erg emotioneel zijn om te beantwoorden. Wim is thuis en ligt op een bed onder ons eigen rozendekbed, hij ligt er heel vredig bij. We hebben een kist die we samen beschilderen en de kinderen brengen hun lievelingsspulletjes bij Wim en maken tekeningen. Ik weet niet hoe ik verder moet en mis hem verschrikkelijk. Wij waren al 20 jaar onafscheidelijk. Ik heb veel steun van vrienden en familie, maar niemand neemt dat speciale plekje in. Ik heb veel behoefte om te praten of in ieder geval van me af te schrijven. Wie kan me helpen, weet waar ik moet zijn, welke wegen ik kan bewandelen. En misschien nog belangrijker, wie heeft dit ook meegemaakt ?

Stefanie

Reactie voor op de website?

7.1. Adviezen

Op het internet kun je kijken op:
- www.alleenover.nl
- www.verkeersslachtoffers.nl
- www.1ouder.nl

Verder nog wat tips:

Reactie voor op de website?

7.2. Mijn toekomst

Lieve Stephanie,

Als eerste wil ik hierbij mijn deelneming betuigen. Mijn man is ernstig ziek en heeft nog maar 6 maanden te leven. Hij heeft een zeer zeldzame hersenziekte en is daardoor dementerend en agressief op zijn tijd. We hebben vier kinderen van 7, 4 en twee van 3.

Voorlopig gaat mijn man nu naar de dagopvang van een verpleeghuis, maar als hij daar te agressief is krijg ik hem gewoon weer thuis. Je begrijpt, de man waar mee ik getrouwd ben, is er al niet meer. En ondanks het immense verdriet moet je door. En hoeveel lieve mensen je ook helpen, het verdriet draag je toch alleen. Inclusief het verdriet van je kinderen, want dat gaat me altijd erg naar mijn hart. En daarbij vind ik de vragen die de kinderen hebben altijd enorm confronterend.

Ik zit dus niet helemaal in jouw situatie. Jij verloor je lieve man plotseling en dat is bitter, want je had elkaar nog zo nodig in je gezin. Ik leef met je mee en ik heb bewondering voor hoe je Wim zijn afscheid hebt geregeld. Ik hoop meer tips van je te mogen krijgen en je mag me altijd mailen. Ik zit elke avond achter de computer, want 's avonds is voor mij altijd erg eenzaam (Marc, mijn man, slaapt al om 6.30 uur 's avonds).

De stichting Achter de Regenboog heeft een scala aan boeken, voorlichtingsmateriaal en een s.o.s nummer om kinderen te helpen met de verwerking van het overlijden van een ouder. Surf is naar www.achterderegenboog.nl.

Heel veel sterkte en ik wens je veel kracht en wijsheid toe!

Wendy

Reactie voor op de website?

7.3. Een lange weg te gaan

Lieve Stefanie,

Allereerst mijn medeleven.
Ik was een alleenstaande moeder van twee kinderen en sinds twee jaar ben ik nog steeds alleenstaand maar nu met vier kinderen. Mijn zwager heeft zelfmoord gepleegd en mijn zus is een paar jaar later aan een hartinfarct overleden. Zij hadden samen twee dochters en die wonen sinds het overlijden van hun moeder bij mij.

Ik vind het heel goed dat je de kinderen ook bij alles betrekt. Kleine tip: als het kan film het dan. Ik heb van mijn zwager alleen maar een cassettebandje van de crematie en de jongste kan zich er maar weinig van herinneren. Dat is voor haar heel moeilijk. Dus bij mama hebben we alles gefilmd, en daar hebben de kinderen en ik zelf eigenlijk ook wel heel veel steun van.

Maar de weg is lang. De jongste heeft de eerste anderhalf jaar nergens over kunnen praten tot het hondje van mama dood ging. Toen pas kwam dat los. Allebei de meiden gaan geregeld naar het RNO en hebben daar enorm veel steun aan.

En ook na twee jaar kan je je nog verbazen over opmerkingen of vragen. Veel praten en als je een bibberlip krijgt bij het antwoorden, geeft dat niks want ook moeders mogen verdriet hebben. Als je maar wel open blijft staan. En laat merken dat je het prima vindt om er over te praten.

Sterkte op de nog lange weg....

groetjes Aryne

Reactie voor op de website?

7.4. Hoi

Hallo Stefanie, Deze ramp is jou en je kindertjes overkomen en je wordt bijna gek van verdriet. Ik kan je niet adviseren maar ik kan je alleen maar sterkte en hoop toewensen. Misschien is het raadzaam eerst rustig je verdriet te leren hanteren (hier kan een maatschappelijk werker jou hier bij helpen), vergeten hoeft niet want verdriet houdt nooit op, maar hanteren leert je ermee om te gaan en zodoende weer een poging doen om gelukkig te zijn met je vier schatten. Je hoeft het in ieder geval niet alleen te doen, zoek professionele hulp via je huisarts en schaam je niet. Dat is het enige nuttige advies dat ik je kan geven. Geniet ook van de aandacht van familie en vrienden en als ze aanbieden om op te passen zodat jij iets voor jezelf kunt gaan doen (al is het maar ergens op het terras gaan zitten of een korte wandeling te maken of een lange!, sla dit niet af). Heel veel sterkte. Misschien heb je iets aan het boek van Brandon Bays, de helende reis. Ik ben er zelf pas in begonnen, maar volgens insiders is het helemaal top! Ik weet het nog niet......

Suzanne

De helende reis
De helende reis
Brandon Bays

Reactie voor op de website?

7.5. Reactie voor Aryne

Beste Aryne,

Ik ben helemaal onder de indruk van jouw verhaal. Alleenstaande moeder met 2 kinderen die er door een reeks van trieste gebeurtenissen nog 2 kinderen bij krijgt. Ik kan me niet voorstellen dat iedereen dit voor zijn zus zou kunnen opbrengen. Ik heb enorm veel bewondering voor je. Je zus verloren en dan deze zware taak erbij. Financieel moet dat toch ook wel gevolgen hebben voor jou. Heel veel sterkte wil ik je in ieder geval wensen!

Groetjes, Francisca

Reactie voor op de website?

7.6. Ook alleen met 6 kinderen

Hallo allemaal,

Wat kan een mens toch vreselijke dingen overkomen. Stefanie, wij hebben elkaar gesproken en zie na het lezen van je bericht dat je toen direct na het overlijden van Wim hebt geplaatst, dat je na 4 a 5 maanden alweer zo'n stap verder kan zijn. Ongelooflijk hoe flexibel iemand kan zijn.

Ikzelf merk dat trouwens ook. Mijn man Erik is nu 6 weken geleden overleden, hij heeft zichzelf om het leven gebracht. We hadden een geweldig leven met elkaar maar wel een leven dat bol stond van de problemen die ons door de buitenwereld in de schoenen werden geschoven. Ik loop tegen vreselijk veel dingen aan en ons leven is compleet kapot. Wij hebben een eigen zaak, eigen huis en raken dit waarschijnlijk nu allemaal kwijt omdat er geen geld wordt uitgekeerd door de verzekering ivm zelfdoding.

Afgezien van het zakelijke en practische gedeelte zijn wij helemaal kapot en verslagen en dit wordt met de dag erger. Wij missen Erik enorm en vinden bij familie geen steun omdat deze mensen in een schuldvraag blijven steken. Eén grote warboel en ellende en ik weet niet meer wat ik moet doen.

Hulpverlening is ontoereikend en weet ook geen raad. Het leven heeft voor mij helemaal geen zin meer en ik ben wanhopig. Ik ben een sterke en ondernemende vrouw maar daar is nu niets meer van over. Weet iemand misschien iets om ons er bovenop te krijgen?

Liefs Hilda

Reactie voor op de website?

7.7. Sterkte Stefanie

Ik ben net als jij mijn man verloren op 32jarige leeftijd aan een hartstilstand. Ik was op het moment van zijn overlijden 6maand zwanger van onze vierde spruit. Ik heb het na 3 jaar nog steeds moeilijk dat de jongste zijn papa nooit heeft gekend en dat de papa nooit zijn zoon heeft kunnen knuffelen. Ik ben nog altijd niet aan mijn rouwproces begonnen. De oudste 3 praten nog dagelijks over hun papa, stellen vragen over hem. En ik antwoord op elke vraag eerlijk. Maar maak er geen "wonderpapa" van. Hij had zijn goede kanten, maar even goed zijn mindere. Er staat 1 foto van hem.

Laat je niet leven door anderen. Juist na het overlijden van mijn man, werd ik geleefd er werd voor mij beslist wat goed was voor de kinderen, wat ik de kinderen wel of niet mocht vertellen, de kerkdienst, de opvoeding. Toen is de bom gebarsten en heb ik mij even voor de buitenwereld afgesloten en iedereen hartelijk bedankt voor de hulp maar dat ik nog wel in staat was te denken. Sommige hebben dit me kwalijk genomen en me de rug toegekeerd, maar er waren er ook die uiteindelijk me begrepen.

Volg je gevoel. Ik ben nu 1,5jaar te samen met een schat van een man (vriend van mijn man), we zijn van plan om te gaan samenwonen en hij heeft 2 kids uit een vorig huwelijk. We zijn met zijn met zijn allen op reis geweest en dat verliep geweldig. Ik wil je maar zeggen, er zijn mannen die er gerust 4 kinderen van een ander willen bijnemen (en ze zijn er altijd want je kan ze is geen weekend naar hun vader brengen). Geef je kinderen al je liefde, en ze zullen zelf aangeven hoe je ze best kunt helpen met het verlies van hun papa. Al mijn kinderen hebben hun eigen rouwproces, en ik bied mijn hulp wanneer ze het aaangeven wanneer ze hulp nodig hebben. De één komt het vragen, de ander gaat ineens hard snikken, Jij kent je kinderen dus je bent de beste therapeut. Neem het van me aan.

En, sorry maar ik ben niet zo'n briefschrijfster! Een knuffel voor jou en je 4 rakkers.

xxpeggy en de kindjes

Reactie voor op de website?

7.8. Lieve Stephanie

lieve Stephanie,

Allereerst gecondoleerd met het verlies van je man, ik weet hoe erg het is om je partner te verliezen. Ben zelf 37 jaar, heb 5 kinderen en ben net als jij ook weduwe. Er is een rouwverwerkingssite waar je terecht kan.

Saskia

Reactie voor op de website?

7.9. De stichting MEE

Beste Stephanie,

Allereerst wens ik jou heel veel sterkte met dit grote verlies.

Ik zou je willen wijzen op het goede werk van stichting MEE. Deze organisatie kan jou in alle opzichten helpen, is laagdrempelig, en breed georienteerd. Kijk eens voor een MEE kantoor in je buurt, dat kun je vinden door te zoeken op www.mee.nl.

sterkte, Ria

Reactie voor op de website?

7.10. Minder werken maar hoe

Hallo, hier een berichtje van mij, een bijna gescheiden weduwe en moeder van 2 kinderen van 5 en 6 jaar. Mijn kinderen zijn nu gewaarborgd om te gaan studeren. Wat 4 mnd. geleden nog allemaal heel onzeker was. Maar ik moet nu wel minder gaan werken om er voor de kinderen te zijn.hoe moet en kan ik dit gaan regelen, met zo'n min mogelijk financiele problemen want alles valt weg nu hij is overleden. want al de financiele zaken moesten nog aan bod komen. Mijn baas is niet te spreken over mijn voorstellen en is in en in koud. Maar ik kan niet zonder baan moet m'n kinderen toch onderhouden als voorheen. Wie kan mij hier informatie over geven.

Hartstikke bedankt en voor een ieder die dit meemaakt dit verlies heel veel sterkte en blijf eerlijk en oprecht ook naar je kinderen.

Siska

Reactie voor op de website?

7.11. Vaag en onduidelijk

Bijna gescheiden, EN weduwe, kinderen studeren terwijl ze 5 en 6 zijn. En je moet minder werken om er te zijn voor de kinderen? Sorry, maar het klinkt knap verward. Kun je wat duidelijker zijn in wat je bedoelt?

Reactie voor op de website?

7.12. Aan Hilde

Re: 4.6 Ook alleen met 6 kinderen

Hilde

Je zult me nu niet kunnen geloven, maar het is werkelijk de tijd die je uiteindelijk genade zal schenken. Het gaat heel lang duren maar die verscheurende pijn die je voelt zal met steeds langer durende momenten dragelijk worden. Eerst slecht een enkel moment van rust en acceptatie, waarover je je misschien rot en schuldig voelt, en je zult je misschien verzetten hiertegen, maar desondanks zullen deze momenten zich gaan verlengen, en je zult weer vrede kennen binnenin je, en dat zal zich met je verdriet kunnen meten.

Het komt goed met je, al zal het je veel te langzaam gaan, als het verdriet en de pijn niet te dragen zijn, maar seconde na seconde gaat de tijd voorbij, en elke ademhaling is er één, en het is óf stikken, óf verder leven, en de tijd zal het je leren dragen. Ik ben mijn geliefden verloren aan geweld en er gaat eigenlijk geen dag voorbij zonder dat ik aan hen denk, maar ik kan nu, na jaren, aan hen denken zonder dat het me in tweeën scheurt, of te overwegen me bij hen te voegen. Het leven blijft de moeite waard, altijd, ALTIJD. Het spijt me vreselijk voor je. HOU VOL, het is werkelijk de moeite waard.

Ester

Reactie voor op de website?

7.13. Website

Hallo allemaal.

Ik ben zelf ook een weduwe met 2 kleine kinderen. Ik heb een tijd geleden de website gevonden. Allemaal lotgenoten. Hier kun je terecht met je verhaal, je vragen etc. Ik wens iedereen veel sterkte en wellicht tot daar !

Trisha

Reactie voor op de website?

7.14. Ik ben mijn man verloren

Ik ben een vrouw van 26 jaar en heb twee kinderen, ik ben mijn man bijna 8 weken geleden verloren, hij was even naar buiten gegaan en een half uurtje later kreeg ik te horen dat mijn man was dood geschoten vlak bij ons huis.

Ik dacht dat hij zo terug zou komen, maar hij is nooit meer terug gekomen. Ik mis hem zo erg. Ik heb veel mensen om mij heen, maar zondere mijn man voel ik me zo alleen.

Hij was nog maar 30 jaar, mijn kinderen vragen altijd om hun papa.

Maryam

Reactie voor op de website?

7.15. Maryam

Beste Maryam,

Ik wou je even laten weten dat ik het heel erg vind dat jouw man kortelings is overleden, je bent nog heel jong en met twee kleine kinderen, het onverwachte maakt alles nog moeilijker voor jullie, je hebt nooit de kans gekregen om je voor te bereiden. Bij ziekte kan je zoiets iets makkelijker verwerken, het is en blijft moeilijk maar bij een plots overlijden blijf je met zoveel vragen zitten.

Het is fijn dat je zoveel mensen om je heen hebt, ze willen je gewoon helpen en er voor je zijn in deze moeilijke tijd, ze bedoelen het erg goed maar kunnen je verdriet nu eenmaal niet wegnemen. Erover praten, zomaar in het wilde weg, wat je zelf kwijt wil, wat je dwars zit, dat je boos bent, dat het niet eerlijk is, dat je het moeilijk hebt en niet goed meer ziet zitten, zo'n dingen kun je er beter even uitgooien dan dat je dat allemaal opkropt. Ik kan je geen antwoorden geven op je vragen, kan je ook niet helpen met je verdriet, maar ik kan me echt wel inbeelden dat je je erg triest voelt en dat je wereldje gebroken is.

Verwacht niet dat het plots beter gaat, "het slijten van" zal erg lang duren, maar op een keertje zal je merken dat je eens terug hebt gelachen of dat je even niet aan je man hebt gedacht, dat je terug kunt genieten van alleen de kinderen om je heen, van een boeketje bloemen, en stilaan zal er op de één of andere manier terug kleur in je leven komen, dat is wanneer jij klaar bent om alles te verwerken.

Ik weet niet of je hier iets aan hebt, ik ben maar een gewoon mens en ik hou erg veel van mijn echtgenoot en kinderen en kan me alleen maar voorstellen wat jij meemaakt en dat vind ik zo triest, je bent in mijn gedachten en ik wens je de komende periode heel veel sterkte toe.

Liefs, Gilberte

Reactie voor op de website?

7.16. Verschrikkelijk, ik ook

Ik heb mijn vriend 6,5 jaar geleden plotseling verloren. Hij is daarbij 5 dagen vermist geweest. Ik was toen 24 jaar en 35 weken zwanger van ons eerste kind. Ik weet wat jullie voelen en hoe zwaar, klote en onwerkelijk de wereld lijkt. Het leven zal een lange tijd niet de moeite waarde lijken, of te zwaar om te dragen. Niemand begrijpt je en je voelt je alleen.

Ik heb veel steun gehad aan lotgenotencontact, omdat zij het ook echt voelden. Het gaf me ook vertrouwen om van mensen te horen dat het met hun weer beter ging, dus dat dat echt mogelijk is. Uiteindelijk zal het leven de moeite weer waard worden en ga je verder en (ook al geloofde ik dat nooit) echt weer genieten van de dingen. Tuurlijk is het verschrikkelijk dat mijn kind haar vader nooit zal kennen en haar vader haar niet, maar wij redden het wel. Dus jullie ook!

Ik heb een hele lieve nieuwe vriend gevonden die een geweldige vader is voor onze dochter en we hebben samen weer een kind gekregen en nr 3 in onderweg. Ik zal nooit kunnen vergeten wat ons is overkomen en ergens zit er altijd een beetje verdriet, maar op de een of andere manier redt je het, samen met de kinderen en de mensen om je heen. Voor wie wil; emailadres is bekend bij de redactie.

Hester

Reactie voor op de website?

7.17. Gilberte en Hester

Ik wil jullie heel erg bedanken voor jullie steun en reactie.

Ik kan inderdaad ook echt niet geloven dat er een dag zal komen dat ik me niet meer zo zal voelen. Ik vond het heel fijn om telezen wat jullie mij hadden gestuurd.

Maryam

Reactie voor op de website?

7.18. Er komt een tijd dat het anders wordt

Na verloop van de tijd, gaat alles beter, ook al is nu alles donker, het wordt lichter letterlijk en figuurlijk.

Truus

Reactie voor op de website?

7.19. Ook mijn man verloren

Hallo,

Ook ik ben 3 weken geleden mijn man verloren aan een acuut hartinfarct. Ik ben 's middags bevallen via een keizersnede van onze tweeling (4e en 5e kindje) en een paar uur erna is hij naast mijn bed in het ziekenhuis in elkaar gezakt. Ik vind het erg zwaar, mis hem enorm..... Ik ga zeker de websites die hierboven zijn genoemd eens bezoeken.

Zijn er dames die misschien contact willen? Het lijkt mij heel fijn te "praten" met iemand die hetzelfde meemaakt / mee heeft gemaakt als ik......

Groet,

Reactie voor op de website?

7.20. Aan Thessa hulp

Reactie op Man Wim, 32 jaar, overleden. 4 kleine kinderen

Lieve Tessa, ik ben wel veel ouder dan jij, ik ben 60jaar. Ik heb mijn man verloren na 12 dagen acute kanker. Wij waren een prachtig paar. Ik begrijp maar al te goed wat je voelt: onmacht en je wil hem terug en op erge momenten wil je hem zo graag terug zien dat je jezelf niet meer onder controle kan houden.

Bij mij is het nu 8 maanden geleden en ik mis hem vreselijk. Maar... dat wil niet zeggen dat je nog zoveel pijn lijdt. Alle dagen verzacht het nog een heel heel klein beetje (laat de mensen je niets wijs maken). Vele mensen zeggen je bent nog jong, maar ik denk dat het met leeftijd niets te maken heeft. Ik mis mijn man enorm maar ik begin reeds een beetje anders te denken. Wij hebben een pracht huwelijk gehad het gemis blijft maar je begint een beetje anders te denken en jij moet nog aan je kleintjes denken.

Ik heb je brief gelezen Thessa en ik begrijp dat je wanhopig bent. Wees niet bang om me te contacteren, ikzelf heb 2 zonen, Bart met 2 kindjes 9 en 7, en de oudste Peter. Zij zorgen goed voor mij. Je bent altijd welkom en ik of wij zullen mekaar helpen. Ik hoop van jou iets te horen heel veel liefs en uit de grond van mijn hart.

Chris.
GSM O479428225 Laat iets van je horen.

Reactie voor op de website?

7.21. 35 jaar, weduwe en moeder van 5 jonge kinderen

En zo is het nu..... Gisteravond is mijn man, na een kort ziekbed van 2 weken, overleden. 2e Pinksterdag werd hij acuut opgenomen in het ziekenhuis, hersentumoren, de meest ageressieve die er zijn. De dag van opname al slecht contact gehad met hem, elke dag werd het minder. Afgelopen vrijdag is hij thuisgekomen en giteravond is hij gestorven, in mijn armen.

Ik ben kapot, daar zit ik dan met 5 kinderen, 10 jr, 9 jr, 7 jr, 2 jr en 8mnd. Weduwe op mijn 35e. Wat moet je toch veel regelen....

Het komt in de toekomst heus goed, het verdriet zal niet slijten, maar zal een plekje gaan krijgen.

Ik ben er voor mijn kinderen, mijn vrienden zijn er voor mij.

Chantal

Reactie voor op de website?

7.22. Sterkte Chantal

Lieve Chantal,

Wij wensen jullie heel veel sterkte met dit inmense verdriet! We leven met jullie mee,

Marieke, moeder van 4 kids

Reactie voor op de website?

7.23. Sterkte

Chantal en kinderen,

Ik wil jullie heel veel sterkte toewensen met dit grote verlies. Ik leef met jullie mee.

groetjes, Erika

Reactie voor op de website?

7.24. Medeleven

Reactie op Man Wim, 32 jaar, overleden. 4 kleine kinderen

Ik ben wel veel jonger dan jij. Mijn lieve man is na een kortstondige ziekte overleden 1.5 jaar geleden. Ik weet hoe je je voelt, heel verlaten. Ik ben 60j. maar dat gevoel is juist hetzelfde. Je mag me gerust een berichtje sturen want ik ben ook eenzaam.

Veel liefs chris

Reactie voor op de website?

7.25. Eenzaam ? Nee hoor..... !

Ik ben een tijdje geleden hier nog op de site geweest en las mijn eigen bericht weer eens door. Tsjonge wat zat ik er toen doorheen!

Nu, bijna 5 maanden later begin ik mijn (ons) leven weer wat op de rit te krijgen. Kinderen zijn inmiddels veranderd van school, heb verhuisplannen, mijn paard komt morgen dichterbij huis te staan. Heb zelfs werk in het vooruitzicht.

Ik ben door een HEEEEEL diep dal gegaan, maar sta 10 x sterker in het leven dan voor het overlijden van mijn man.

Ik geniet nu nog meer van mijn gezin, ben trots op mijzelf, wanneer ik complimenten krijg over mijn kinderen en hoe ik het allemaal toch voor elkaar krijg.

Het verdriet om het verlies van mijn man is zeker niet minder, maar begint inderdaad een plaatsje te krijgen. Het graf is nu, na plaatsing van de steen, ook af. Mijn man, de pappa van mijn kinderen heeft een mooi nieuw huis gekregen.

Ja, het leven is hard, maar ik haal er toch het beste uit, ondanks het enorme gemis van mijn man. Eenzaam, nee dat ben ik werkelijk niet! Gelukkig maar...

Moet ik er wel bij zeggen, dat ik NOOIT van mijn leven een dagboek heb bijgehouden, maar nu mijn man is overleden, schrijf ik hem elke dag wat we hebben beleefd die dag.... ik heb al 2 boekjes vol geschreven, in die 4 maanden....

Voor diegenen die mij hun steun hebben getoond, heel erg bedankt!

Gr. Chantal , mamma van 5

Reactie voor op de website?

7.26. Voor Chantal

Hallo Chantal!

Bij deze: wat een fijn stuk om te lezen, zeg! Ik ben enorm blij dat je -enigszins- weer de draad hebt opgepakt, and good for you! Destijds heb ik het wel gevolgd, maar niet gereageerd, want ik denk dat je meer steun aan de reacties hebt gehad destijds van de dames die ook in jouw positie hebben gezeten. Maar ik vind het fijn dat je -zoals een vriend het onlang beschreef die zijn vrouw verloren heeft, omschreef- grijs ziet in dat zwarte gat. En voor de kinderen vind ik het helemaal fantastisch hoe je jezelf herpakt. Een diepe buiging.

Groet, Dees

Reactie voor op de website?

7.27. 38 en sinds vorige week weduwe

Hallo allemaal,

Mijn naam is Wandy, vorige week is mijn man overleden aan een hersentumor. Het is heel snel gegaan allemaal en de tumor was agressief en zeer kwaadaardig. Binnen 5 weken tijd kon mijn man niets meer en was het over en uit. Ik zit nu alleen en vraag me af hoe nu verder. Heb twee kinderen van 10 jaar (tweeling) en voor hen moet ik door. Probeer mezelf steeds weer de dag door te slepen. Ik weet dat het nog maar kort geleden is en iedereen zegt dat het tijd nodig heeft, dat snap ik. Maar ik word gek.

Mijn man was de liefde van mijn leven en ik hield zo ontzettend veel van hem. We stonden 24 uur per dag met elkaar in contact, deden zoveel mogelijk samen en waren ook graag bij elkaar. Ik kan me gewoon geen leven zonder hem voorstellen en daar sta ik dus nu. Voel me soms boos omdat hij me hier alleen achterlaat en dan weer zielig en verdrietig. Gaat van moment tot moment.

Mijn kinderen hebben me nodig en voor hen voel ik me nu zo'n slechte moeder. Zij hebben hier ook niet voor gekozen en hebben ook verdriet. Ik geloof echt dat het nooit meer goed komt met me, heb geen idee hoe ik dit ga redden. het doet zoveel pijn en het liefst zou ik onder een steen willen kruipen en nooit meer boven komen.

Wandy

Reactie voor op de website?

7.28. Aan Wandy

Mijn hemel Wandy, wat een vreselijke schok moet dat voor je geweest zijn! Natuurlijk doet het hartstikke veel pijn om je man te verliezen en alleen je 2 kinderen op te moeten voeden.

Ik wens je heel veel sterkte en ik hoop voor je dat het verdriet ooit dragelijk voor je gaat worden en je weer kunt gaan genieten van jullie kinderen.

Dag Wandy!
Anna

Reactie voor op de website?

7.29. Heb je een arm of een luisterend oor nodig?

Beste allemaal,

Ik lees de ene tristesse na de andere op dit deel van de site. Mijn 60jarige hart loopt over en mijn handen zouden willen helpen, maar ik woon ver weg in Andalucia. Heb zelf, grotendeels alleen en met ongekend veel drama's, mijn kinderen opgevoed, na echtscheiding van mijn eerste en daarna overlijden van mijn tweede man, maar ben nu al weer 23 jaar gelukkig met mijn huidige man.

Onder de kop grootouders bieden mijn man en ik ons hart en onze handen aan voor mensen die een 'reserve opa en oma' kunnen gebruiken tijdens vakanties. We hebben zelf een goedkoop gastenhuisje te huur, maar er zijn ook kampings en hotels in de buurt.

Wil je even een paar extra handen of even ontlast worden van de ouderlijke zorg, lees ons aanbod.

Verder wens ik jullie allen sterkte en liefs van Anne

Reactie voor op de website?

7.30. Vreselijk...

Reactie op Ik ben mijn man verloren

hoi,

ik ben mijn man ook verloren, hij liep de deur uit, het eten stond op, ons 2 jarig zoontje zat te eten en mijn man wordt doodgeschoten op straat. Hij is 27 jaar geworden. Het gemis is verschrikkelijk. Het maakt me kwaad en onzeker en eenzaam en alleen. Zo jong en dan dit.

Sanne

Reactie voor op de website?

7.31. Overlijden

Reactie op Man Wim, 32 jaar, overleden. 4 kleine kinderen

Ik ben mijn man maandag verloren aan een hartaderbreuk...... ik weet niet wat te doen, hoe met de kids ermee omgaan... maandagmorgen wakker worden en je geliefde naast je zien liggen .... ben gebroken ... kinderen ook, ze stonden rondom mij en hebben alles meegemaakt.... een gebroken hart.

Cindy

Reactie voor op de website?

7.32. re: overlijden

Lieve Cindy,

Via deze weg wil ik je condoleren met dit immens verdriet. Ook al kennen wij elkaar niet persoonlijk, ik leef met je mee.

Veel sterkte toegewenst, Marieke

Reactie voor op de website?

7.33. Man Wim 32 jaar overleden. 4 kinderen

Reactie op Man Wim, 32 jaar, overleden. 4 kleine kinderen

Beste Stefanie,

Net als jij heb ik 12 jaar geleden mijn man verloren in een ongeval, hij kwam 's nachts terug van zijn werk en hij is in slaap gevallen, mijn man heeft op het intensieve nog 8 dagen aan de machines gehangen. Dat was het dan. Hij heeft niet meer gereageerd. Na 8 dagen was er geen hoop meer en hebben de dokters de stekker eruit getrokken. Op dat moment staat de tijd stil, wist niet meer hoe verder gaan die onzekerheid. Wij hadden net gebouwd en ik zat op dat moment met een meisje van 5 jaar, meisje van 3 jaar en een jongen van 1,5 jaar.

Nu zoveel jaren later heb ik sinds 6 jaar terug een relatie, maar ik merk dat het steeds zwaarder voor mij wordt omdat nu de kinderen al groter zijn en ik mijn man echt begin te missen en zijn mening graag wil weten. Met mijn vriend kan ik hier niet over praten omdat hij mijn man nooit heeft gekend en hij zal het ook niet begrijpen dat ik nog altijd verdriet heb over iets wat al zolang geleden is.

Je mag mij altijd mailen.

groetjes Brigitte.

Reactie voor op de website?

7.34. Alleen zijn zonder kindjes

Reactie op Man Wim, 32 jaar, overleden. 4 kleine kinderen

Stefanie ik ben een jaar alleen, gescheiden en heb drie kindjes van 4 6 en 9 jaar. Mijn ex echtgenoot en ik zijn 15 jaar samen geweest, waarvan 10 jaar gehuwd, en hebben drie schattige kindjes. Het zijn wel doenderikken. Maar door mijn werk kan ik er niet naar kijken. Wel 1 weekend in de maand, dan heb ik ze voor mij alleen. Wel moeilijk, maar dat gaat. Dus zitten ze voor de rest van de tijd bij mama, want zij heeft iemand anders, reden van onze scheiding, en dan nog wel een collega van mij op mijn werk. Ik wil maar zeggen dat ik het zeer moeilijk heb alleen en zonder kinderen. Vaak zit ik hier thuis te wenen hoor, als man kan dat. En ik kan beseffen dat iemand verliezen echt veel pijn doet, zeker door een sterfgeval. Alles is zo hard in het leven en moeten we verder, Christian

Reactie voor op de website?

7.35. Mijn man is ook verongelukt 2jaar geleden

Reactie op Man Wim, 32 jaar, overleden. 4 kleine kinderen

Beste mevr. ik heb dit ook meegemaakt en wij waren 22 jaar heel close. Spijtig genoeg heb ik geen kinderen, ik zit hier alleen. 2 jaar terug kwamen er 2 agenten in burger zeggen dat mijn lieve Rudi onder een stapel hout was bedolven, ze waren met 3 en de mijne was dood, de 2 anderen zijn terug ok. Ik heb 2 jaar aan de prozac gezeten maar moest afbouwen vanwege teveel hoofdpijn op mn ogen. Ik was beter maar zit nu terug in een zwart gat zonder pillen. Als je wilt mag je altijd contact opnemen want ik weet hoe erg jij je nu voelt.

Veel sterkte, Viv

Reactie voor op de website?

7.36. Echtgenoot vrijdag begraven

Reactie op Reactie voor Aryne

Na 42 huwelijk, afgelopen vrijdag mijn lieverd begraven, zat er al 30 jaar op te wachten, er was toen een erfelijke afwijking geconstateerd en toch komt de klap heel hard aan. We leefden heel intens ik voel me zo verdomd alleen, ondanks mijn lieve zorgzame kinderen waar ik trots op ben. Johanna

Reactie voor op de website?

7.37. ook alleen met zes kinderen

Reactie op Man Wim, 32 jaar, overleden. 4 kleine kinderen

Mijn maatje is 14 maart j.l. onverwachts overleden in het ziekenhuis. Geen enge ziekte of zoiets, gewoon geen energie. Binnen 47 uur, ...weg. Waarom?? Nu zit ik hier met zes kindjes tussen de twaalf en drie jaar. Ooit komt het zonnetje misschien wel terug, dat is wat ze zeggen, maar vertrouwen, nee. Dat is weg. Hoe vang ik ons op, het is zo zwaar... Linda

Rubriek: 1ouder - Discussie: 180105

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

Man Wim, 32 jaar, overleden. 4 kleine kinderen

  1. Adviezen
  2. Mijn toekomst
  3. Een lange weg te gaan
  4. Hoi
  5. Reactie voor Aryne
  6. Ook alleen met 6 kinderen
  7. Sterkte Stefanie
  8. Lieve Stephanie
  9. De stichting MEE
  10. Minder werken maar hoe
  11. Vaag en onduidelijk
  12. Aan Hilde
  13. Website
  14. Ik ben mijn man verloren
  15. Maryam
  16. Verschrikkelijk, ik ook
  17. Gilberte en Hester
  18. Er komt een tijd dat het anders wordt
  19. Ook mijn man verloren
  20. Aan Thessa hulp
  21. 35 jaar, weduwe en moeder van 5 jonge kinderen
  22. Sterkte Chantal
  23. Sterkte
  24. Medeleven
  25. Eenzaam ? Nee hoor..... !
  26. Voor Chantal
  27. 38 en sinds vorige week weduwe
  28. Aan Wandy
  29. Heb je een arm of een luisterend oor nodig?
  30. Vreselijk...
  31. Overlijden
  32. re: overlijden
  33. Man Wim 32 jaar overleden. 4 kinderen
  34. Alleen zijn zonder kindjes
  35. Mijn man is ook verongelukt 2jaar geleden
  36. Echtgenoot vrijdag begraven
  37. ook alleen met zes kinderen

Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met , of via het reactieformulier.